Appeal dismissed as inadmissible due to failure to file a prior request for the reasoned judgment copy.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiffs' appeal against the first-instance judgment, ruling it inadmissible. The plaintiffs had submitted a document requesting a copy of the judgment with reasoning, but the court determined this did not constitute a formal request for the reasoned judgment under the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was filed without the mandatory prerequisite of obtaining the reasoned judgment copy within the statutory deadline.
Legislator headnote
AI generatedArt. 369 § 1 k.p.c.; Art. 373 § 1 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the party fails to file a prior request for the reasoned judgment copy within the prescribed period, as the effectiveness of the appeal depends on this prerequisite.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACa 892/23 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSO (del.) Aneta Pieczyrak-Pisulińska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa B. S. oraz I. S. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w P., jako następcy prawnej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P., o naprawienie szkody na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt II Cgg 15/22, prostując oczywistą omyłkę w rubrum wyroku z dnia 27 października 2022 r. w ten sposób, że w miejsce słów „Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością” wpisać Spółce Akcyjnej postanawia: odrzucić apelację. SSO Aneta Pieczyrak-Pisulińska Sygn. akt I ACa 892/23
UZASADNIENIE
W dniu 27 października 2023 r. zapadł wyrok, którym Sąd Okręgowy oddalił powództwo o zasądzenie od pozwanej (określonej w wyroku jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) na rzecz powodów kwoty 550.000,- zł, a także rozstrzygnął o kosztach procesu. Dnia 4 listopada 2022 r. wpłynęło (złożone osobiście w Biurze Podawczym Sądu) podpisane przez powódkę, a sformułowane w liczbie mnogiej pismo o „wydanie wyroku z orzeczeniem z dnia 27 października 2021 r.”. Mając wątpliwości co do charakteru tego pisma przewodnicząca w Sądzie Okręgowym nakazała wezwać powodów do wyjaśnienia, czy pismo to stanowi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pod rygorem przyjęcia, że jest to wyłącznie wniosek o wydanie orzeczenia.
Wezwanie to zostało doręczone dnia 5 grudnia 2022 r. i dnia 14 grudnia 2022 r. wpłynęła odpowiedź (również sformułowana w liczbie mnogiej, natomiast podpisana wyłącznie przez powódkę), z której wynika, że chodziło o wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Uzasadnienie zostało sporządzone i odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono powodowi 29 grudnia 2022 r., a powódce wysłano i po dwukrotnym awizowaniu (w dniach 28 grudnia 2022 r. i 5 stycznia 2023 r.), przesyłka została zwrócona do sądu. Dnia 11 stycznia 2023 r. do Sądu Okręgowego wpłynęła apelacja, podpisana przez powódkę, ale nie zawierająca wystarczającego precyzyjnego wniosku odwoławczego i o treści sformułowanej częściowo w liczbie pojedynczej, a częściowo mnogiej.
Apelacja podlega odrzuceniu. Na wstępie zauważyć trzeba, że w rubrum zaskarżonego wyroku znajduje się omyłka, gdyż formę prawną strony pozwanej określono tam jako „spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością”, podczas gdy już w pierwszym swoim piśmie w sprawie pełnomocnik pozwanej wskazał, że w dniu 1 marca 2022 r. nastąpiło przekształcenie (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) Spółkę Akcyjną, co zostało zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS (...). Do wyżej wskazanego pisma pozwanej dołączono wydruk z CI KRS odpowiadający stanowi na dzień 29 marca 2022 r. (k. 30), z którego istotnie wynika, że (...) Spółka Akcyjna powstała z przekształcenia (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
W takiej sytuacji podczas całego postępowania przed sądem pierwszej instancji podmiot formalnie wskazany w wyroku jako pozwany nie posiadałby zdolności sądowej, a musiało być ono (i było) de facto prowadzone przeciwko (...) Spółce Akcyjnej. Wskazana wyżej omyłka ma zatem oczywisty charakter, co uzasadniało jej sprostowanie przez Sąd Apelacyjny w postępowaniu odwoławczym w trybie art. 361 k.p.c. w zw. z art. 350 § 1 i 3 k.p.c. Przechodząc natomiast do oceny prawidłowości wniesienia apelacji strony powodowej, na wstępie zauważyć można, że w zasadzie do chwili obecnej Sąd Okręgowy nie ustalił, czy pisma składane po wyroku z dnia 27 października 2022 r. były wnoszone przez samą powódkę i nieprawidłowo oznaczane jako wnoszone przez oboje powodów, czy też wnoszone przez oboje powodów i jedynie brakuje pod nimi podpisów powoda.
Obecnie nie ma to jednak znaczenia dlatego, że w sprawie nigdy prawidłowo nie zgłoszono wniosku o uzasadnienie wyroku. Wyrok ten został wydany na rozprawie dnia 27 października 2022 r. i w obecności obojga powodów. Stosownie do art. 328 § 1 k.p.c. pisemne uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony o doręczenie wyroku z uzasadnieniem zgłoszony w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia wyroku. W niniejszej sprawie termin ten upływał więc z końcem dnia 3 listopada 2022 r. (miesiąc październik liczy 31 dni). Był to dzień roboczy (czwartek), więc nie ma mowy o przedłużeniu omawianego terminu, zaś wniosku powódki o uzasadnienie złożonego dopiero dnia 4 listopada 2022 r. nie sposób oceniać inaczej, niż jako spóźniony z punktu widzenia wyżej wskazanego przepisu.
Jedynie na marginesie można zauważyć, że powódka podobny błąd popełniła ponownie przy okazji wezwania jej do wyjaśnienia, czy wyżej wskazany wniosek stanowi wniosek o uzasadnienie wyroku, gdyż wezwanie w tej kwestii doręczono jej 5 grudnia 2022 r. i zakreślono na odpowiedź termin 7 dni, co oznacza, że upływał on z końcem dnia 12 grudnia 2022 r. Był to dzień roboczy (poniedziałek), a odpowiedź na wezwanie została złożona dopiero dwa dni później. Zgodnie z art. 328 § 4 k.p.c. sąd odrzuca wniosek o uzasadnienie niedopuszczalny, spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto mimo wezwania.
Sąd Okręgowy nie powinien był więc sporządzać i doręczać powódce/powodom odpisu wyroku z uzasadnieniem lecz – po wyjaśnieniu, że faktycznie chodzi o żądanie uzasadnienia wyroku - spóźniony wniosek odrzucić. Mimo początkowych wątpliwości co do charakteru wniosku nie powinien był on też otrzymać biegu dlatego, że w zakreślonym terminie nie udzielono odpowiedzi na wezwanie do wyjaśnienia, czy jest to w ogóle wniosek o uzasadnienie wyroku. To ostatnie wezwanie nie zostało jednak zaopatrzone w informację dla powodów, że w razie braku lub nieprawidłowej odpowiedzi wniosek zostanie odrzucony czy zwrócony.
Zamiast tego pouczono, że w takim wypadku zostanie przyjęte, że jest to wniosek o wydanie samego odpisu wyroku. Z tego punktu widzenia z upływem zakreślonego terminu Sąd Okręgowy powinien był przyjąć, że w istocie żaden wniosek o uzasadnienie wyroku nie został w ogóle złożony, a powódka domaga się tylko odpisu wyroku na własne potrzeby. W niniejszej zaś sprawie zarówno wydanie zaskarżonego wyroku, jak i wniesienie od niego apelacji nastąpiło pod rządami przepisów kodeksu postępowania cywilnego zmienionych ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 Nr 1469).
Z przepisów tych obecnie wynika, że apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem (art. 369 § 1 k.p.c.). Wzmiankowana nowelizacja dokonała z dniem 7 listopada 2019 r. usunięcia art. 369 § 2 k.p.c., który stanowił, że jeżeli strona nie zgłosiła wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji, to termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do zgłoszenia takiego wniosku.
Dokonano także zmiany art. 328 § 1 k.p.c., między innymi przez usunięcie możliwości wniesienia apelacji bez wniosku o uzasadnienie wyroku, a także zmiany art. 331 § 2 k.p.c., który obecnie stanowi, że sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku nie zwalnia strony od zgłoszenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Zmian tych nie można interpretować inaczej niż w ten sposób, że zamierzeniem ustawodawcy było usunięcie podstaw do uznania za prawidłowo wniesiony środek odwoławczy, który nie został poprzedzony prawidłowym i co do zasady podlegającym opłacie w kwocie 100 zł (chociaż w tej sprawie jako dotyczącej szkód górniczych powodowie korzystają ze zwolnienia od kosztów sądowych) wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia.
Zamiar uzależnienia skuteczności apelacji od takiego wniosku odzwierciedla także uzasadnienie projektu ustawy nowelizującej z dnia 4 lipca 2019 r. (dostępne jako druk Sejmu VIII Kadencji nr (...)). Powoływano się tam na takie argumenty, jak oczekiwania związane z odpłatnością wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, a także doświadczenia sądów odwoławczych, z których wynika że kontrola instancyjna nie jest możliwa bez pisemnego uzasadnienia wyroków. Skoro więc z czynności dokonanych przez powódkę na wezwania w Sądzie Okręgowym wynika, że faktycznie żaden wniosek o uzasadnienie wyroku nie został złożony w wymaganym do tego terminie, a już 13 grudnia 2022 r. można było przyjąć, że wniosek z dnia 4 listopada 2022 r. wnioskiem o uzasadnienie nie jest, to obecnie wypada uznać, że apelacja z dnia 11 stycznia 2023 r. została wniesiona bez zachowania wymogów związanych z uprzednim wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Co za tym idzie apelacji tej nie sposób traktować inaczej, niż jako niedopuszczalną w rozumieniu art. 373 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie. W oparciu o powołany wyżej przepis Sąd Apelacyjny orzekł więc jak w sentencji. SSO Aneta Pieczyrak-Pisulińska