Labor court dismissed suspension of proceedings as administrative appeal does not preclude labor court's independent assessment of dismissal legality.

Sygn. akt VPz 26/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Wilga Sędziowie: SSO Krzysztof Główczyński SSO Andrzej Marek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 roku w Legnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa G. D. przeciwko Zespołowi Szkół (...) w L. o odszkodowanie na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego - Sądu Pracy w Lubinie z dnia 25 marca 2014 roku sygn. akt IV P 637/13 postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 marca 2014 roku Sąd Rejonowy w Lubinie zawiesił na podstawie art. 177 §1 pkt 3 postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, iż przedmiotem postępowania jest żądanie odszkodowania w związku z nieuzasadnionym odwołaniem ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół (...) w L.. Wojewoda (...) rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 6.02.2014 roku stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu w przedmiocie odwołania, a decyzja Wojewody została zaskarżona do Sądu Administracyjnego. W ocenie Sądu Rejonowego prawomocne rozstrzygnięcie co do ważności podjętej uchwały Zarządu Powiatu w przedmiocie odwołania powódki ze stanowiska dyrektora jest istotne dla dalszego toku postępowania w sprawie niniejszej.

Sąd Administracyjny badać będzie bowiem zgodność z prawem podjętej decyzji o odwołaniu dyrektora szkoły również pod kątem zgodności z art. 38 ustawy o systemie oświaty. Ewentualne stwierdzenie nieprawidłowości będzie miało wpływ na ustalenie prawidłowości odwołania powódki ze stanowiska. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Rejonowy na podstawie art. 177 §1 pkt 3 kpc postanowił zawiesić postępowanie. Postanowienie powyższe zaskarżyła zażaleniem powódka. Zarzuciła naruszenie art. 177 §1 pkt 3 kpc poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i domagała się jego uchylenia.

Argumentowała, iż przesądzenie o ważności uchwały Zarządu Powiatu w L. w sprawie odwołania powódki ze stanowiska dyrektora nie stanowi prejudykatu dla przedmiotowego postępowania. W postępowaniu tym Sąd Pracy jest kompetentny do samodzielnego ustalenia czy powódka została odwołana z zajmowanego stanowiska niezgodne z przepisami prawa, a w konsekwencji czy uprawniona jest do odszkodowania. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie jest zasadne. Zawieszenie postępowania ze względu na prejudycjalne znaczenie decyzji administracyjnej następuje wtedy, gdy sąd – z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej – nie może w sposób wiążący rozstrzygać kwestii należących do drogi administracyjnej, a brak jest prejudycjalnej decyzji organu administracji publicznej lub organu samorządu.

Takie znaczenie dla postępowania sądowego może mieć jedynie ostateczna decyzja administracyjna, czyli taka od której nie służy odwołanie w toku instancji (art. 16 §1 zd. 1 kpa) – por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2009 roku (II CSK 501/08). Odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego ma charakter kompetencji władczej, związanej z wykonywaniem publicznoprawnych zadań w zakresie oświaty, określonych w przepisach mających charakter publicznoprawny. Personalny charakter aktu odwołania z funkcji kierowniczej nie stanowi zatem o jego cywilnoprawnym charakterze, gdyż obsada stanowiska kierowniczego w szkole jest formą zarządzania szkołą publiczną, a zarządzanie szkołą wchodzi w zakres administracji publicznej.

Okoliczność, że akt taki wywołuje konsekwencje w sferze prawa pracy, ma jedynie ten skutek, że osoba odwołana może własnego interesu prawnego w sferze stosunków pracowniczych dochodzić przed sądem pracy (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 16 XII 1996, OPS, ONSA 1997 nr 2, poz. 48). Tak więc sprawa w przedmiocie odwołania nauczyciela ze stanowiska dyrektora szkoły jest sprawą z zakresu administracji publicznej, a decyzja w tym zakresie podlega kontroli pod względem zgodności z prawem w postępowaniu administracyjnym. Sąd Administracyjny może jednak jedynie stwierdzić wadliwość tej decyzji – decyzji podmiotu trzeciego (nie pracodawcy).

Nie określa natomiast zasad odpowiedzialności za tę decyzję. Nie przesądza o konkretnym roszczeniu majątkowym i o jego rodzaju. Aby dochodzić roszczeń tego typu roszczenia trzeba skierować na drogę cywilno – prawną. Dyrektor szkoły może zatem skorzystać z dwóch trybów postępowania w razie odwołania go z funkcji. Może bowiem skarżyć owe odwołanie na drodze administracyjnej, ale może też wystąpić na drogę procesu przed sądem pracy z roszczeniem o odszkodowanie za wadliwe zwolnienie go z funkcji. (por. wyrok z uzasadnienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2011 roku, IPK 23/11).

Postępowania te nie są wobec siebie konkurencyjne, nie wykluczają się wzajemnie i mogą toczyć się równolegle. W razie skorzystania przez odwołanego dyrektora z drogi postępowania cywilnego przed sądem pracy sąd ten w procesie przeciwko pracodawcy (nie zaś organowi podejmującemu decyzję w przedmiocie odwołania) ma legitymację do samodzielnej oceny legalności lub zasadności decyzji organu odwoławczego w zakresie zgłoszonych roszczeń pracowniczych powstałych na skutek odwołania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 roku, IPK 74/02).

Przyznanie kompetencji w tym zakresie sądowi pracy oznacza, iż rozstrzygnięcie przed sądem administracyjnym o zgodności z prawem decyzji o odwołaniu nie stanowi prejudykatu dla sądu pracy. W takiej zaś sytuacji zbędne w sprawie było zawieszenie postępowania na podstawie art. 177 §1 pkt 3 kpc. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 397 §2 kpc w zw. art. 386 §1 kpc orzeczono jak na wstępie.