Legislator Case Law & Legislation
VI GC 80/14 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove debt existence and lack of evidence.

Case Number VI GC 80/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment against the defendant, ruling that the plaintiff failed to meet its burden of proof. Although the plaintiff submitted a single contract and VAT invoices, the court found no evidence linking these documents to the alleged debt or confirming the existence of promotional conditions. Consequently, the court held that the plaintiff did not substantiate its allegations, leading to the rejection of the claim and an order for the plaintiff to bear all process costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 k.c.; Art. 224 § 1 k.p.c.; Art. 316 § 1 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości: The party asserting a claim bears the burden of proving the facts establishing the obligation; failure to present sufficient evidence or respond to requests for clarification results in the dismissal of the claim.

Keywords

AI generated
burden of proof civil procedure failure to prove contractual obligation dismissal of claim process costs evidence standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 k.c.
Na stronie powodowej, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 6 k.c., spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jej żądanie Powód powołując się na dwie umowy składa do akt tylko jedną z nich.
Art. 224 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, przewodniczący zobligowany treścią art. 224 § 1 k.p.c. po przeprowadzeniu postępowania dowodowego - zamknął rozprawę, po czym Sąd wydał wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy (art.
Art. 316 § 1 k.p.c.
po przeprowadzeniu postępowania dowodowego - zamknął rozprawę, po czym Sąd wydał wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy (art. 316 § 1 k.p.c.).
Art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. obciążając nimi w całości, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu stronę powodową.
§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 6 k.c
Na stronie powodowej, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 6 k.c., spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jej żądanie Powód powołując się na dwie umowy składa do akt tylko jedną z nich.
art. 224 § 1 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, przewodniczący zobligowany treścią art. 224 § 1 k.p.c.
art. 316 § 1 k.p.c
po przeprowadzeniu postępowania dowodowego - zamknął rozprawę, po czym Sąd wydał wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy (art. 316 § 1 k.p.c.).
art. 98 k.p.c
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI GC 80/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu VI Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący SSR Jerzy Szafrański Protokolant Agnieszka Kacała po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. w Wałbrzychu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. przeciwko (...)w W. o zapłatę 8 517,30 zł I. powództwo oddala, II. zasądza od strony powodowej (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. na rzecz strony pozwanej (...)w W. kwotę 1.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE

Powódka - (...) spółka z o.o. w K. wniosła dnia 27.06.2013r. do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko(...)w W.. Zażądała w nim zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej kwoty 8.517,30 zł z ustawowymi odsetkami. Wyżej wskazany Sąd dnia 25.09.2013 r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwana od tego nakazu złożyła sprzeciw. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 08.11.2013 r. stwierdził utratę mocy nakazu w całości i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dzierżoniowie, a po sprostowaniu ? postanowieniem z dnia 27.01.2014 r. do Sądu Rejonowego w Wałbrzychu.

Po przekazaniu sprawy wezwano stronę powodową do uzupełnienia braków formalnych pozwu. Pozew został uzupełniony w ustawowym terminie. Sprawę skierowano do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym. W uzasadnieniu swojego żądania powódka wskazała, że pozwana w dniu 24.09.2001 r. zawarła z (...)S.A. , którego następcą prawnym jest (...)spóła z o.o. w K., umowę sprzedaży energii elektrycznej nr (...) na dostawę energii elektrycznej do lokalu przy ul (...) w W.. Dnia zaś 13.12.2001 r. zawarto drugą umowę nr (...) na dostawę energii elektrycznej do lokalu przy ul (...) w W..

Powódka wystawiła pozwanej faktury VAT nr (...) z dnia 12.03.2013 r.. Kwot w nich wykazanych – odpowiednio – 5.391,10 zł i 3.126,20 zł. pozwany nie zapłacił. Pozwana składając sprzeciw od nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Lublinie wniosła o oddalenie powództwa. Podała, że pozew nie podaje przyczyn i podstaw wytoczonej sprawy. Ogranicza się on do wykazania przekształceń po stronie powodowej. Faktury z dnia 12.03.2013 r. nie odzwierciedlają zobowiązań stron. Nie ma ze strony pozwanej jakichkolwiek niezapłaconych wierzytelności powoda.

W trakcie postępowania przed Sądem Rejonowym w Wałbrzychu pełnomocnik pozwanej podtrzymał tę argumentację. Wniósł o przedstawienie dowodów z których wynikało by powstanie zobowiązania po stronie pozwanej oraz przedstawienie korespondencji wymienianej między stronami w tym zakresie. Sąd ustalił stan faktyczny: Powód, będący następcą prawnym (...)S.A. w W. i pozwana prowadzą działalność gospodarczą. Na podstawie umowy z dnia 24.09.2001 r. nr (...) i powód sprzedawał pozwanej energię elektryczną do sklepu spożywczego 95 przy ul. (...) w W. ( § 1 umowy) w ilości 10.000 kWh rocznie. dowód: odpis z KRS –u, Monitora Sądowego i Gospodarczego i postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie k. 16-22, 42-50 umowa k.51-54.

Powód wystawił pozwanej dnia 28.02.2013 r. dwie noty obciążeniowe z tytułu „niewywiązywanie się z warunków Regulaminu Promocji”. Pierwsza nr (...) na kwotę 5.391,10 zł. i druga (...) na kwotę 3.126,20 zł. Pismem z dnia 09.04.2013 r. wezwał pozwaną do zapłaty łącznie kwoty 8.517,30 zł. dowód: noty k. 55-56, wezwanie do zapłaty z pocztowym dowodem nadania k.57-59 . Sąd zważył: Zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci: umowy o dostawę energii elektrycznej, not obciążeniowych czy wezwania do zapłaty nie pozwala na uwzględnienie roszczenia powoda.

Wszelkie zaś twierdzenia i zarzuty pozwanego skierowane przeciwko roszczeniu pozwu są uzasadnione. Na stronie powodowej, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 6 k.c., spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jej żądanie Powód powołując się na dwie umowy składa do akt tylko jedną z nich. Umowa ta w żadnym miejscu nie mówi o jakichkolwiek warunkach promocji. Na czym one polegały, komu warunki promocji przedstawiono, czy organy uprawnione do reprezentowania spółdzielni je zaakceptowały i czy dotyczą one właśnie umowy nr (...).

Dołączone do akt sprawy dowody w postaci not obciążeniowych nie mają jakiegokolwiek powiązania z przedmiotową umową nie mówiąc też o drugiej z tych umów. Strona powodowa przywołuje w pozwie jako dowody faktury VAT. Nie załącza ich jednak do pozwu po wezwaniu o uzupełnienie braków po przekazaniu sprawy z Sądu w Lublinie do Sądu w Wałbrzychu. Znamiennym pozostaje fakt, że już na etapie elektronicznego postępowania upominawczego pełnomocnik pozwanej wzywał pełnomocnika powoda o jasne sprecyzowanie roszczenia w oparciu o dokumenty i korespondencję prowadzoną w tym przedmiocie między stronami.

Pozwana jednak nie uczyniła zadość temu żądaniu. Tym samym sąd nie dysponuje stanowiskiem pozwanego w zakresie dochodzonego roszczenia prezentowanym po wezwaniu go do zapłaty. Jak można się domyślać takowe stanowisko było zajęte. Zasada opisana w art.6 k.c. obarcza powoda do przedstawienia dowodów na poparcie swoich twierdzeń, a ten takowych nie przedstawił. Strona powodowa reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika powinna zdawać sobie sprawę z faktu, iż niedostateczne wyjaśnienie sprawy będzie dla niej niekorzystne, ponieważ to na niej ciążył obowiązek udowodnienia faktów, z których wywodzi skutki prawne.

Złożone do akt przez pełnomocnika pozwanej (już po rozprawie) pismo datowane na 25.04.2014 r. i zaprezentowane w nich twierdzenia nie zostały uwzględnione. Mając powyższe na uwadze, przewodniczący zobligowany treścią art. 224 § 1 k.p.c. po przeprowadzeniu postępowania dowodowego - zamknął rozprawę, po czym Sąd wydał wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy (art. 316 § 1 k.p.c.). Nawet gdyby dopuścić je ( załączniki do niego) jako dowody w sprawie stwierdzić należy, że niczego nowego one nie wnoszą.

Z tych względów powództwo należało oddalić. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. obciążając nimi w całości, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu stronę powodową. Na koszty te złożyły się poniesione przez pozwaną koszty opłaty od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. oraz koszty zastępstwa procesowego adwokata w wysokości 1.200,- zł (§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.

U. 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).