Social security court allows pre-retirement benefit by rejecting mandatory unemployment registration requirement. The court ruled that taking temporary employment after job loss does not disqualify a claimant. The decision clarifies that continuous events for benefits do not require immediate unemployment registration. The court overruled the social insurance fund's refusal based on this procedural error. The judgment establishes that temporary work does not break the chain of events for benefits. The ruling protects workers who delay unemployment registration due to new employment. The court emphasized that such mechanisms would unfairly disadvantage long-term employees. The decision aligns with Supreme Court precedent regarding benefit eligibility criteria. The outcome grants the claimant the right to pre-retirement benefits from October 2012.
Legislator summary
AI generatedThe court of appeal overturned the social insurance fund's decision denying pre-retirement benefits to the claimant. The fund had refused the claim because the applicant took temporary employment after her job loss without registering as unemployed first. The court ruled that the law does not require immediate unemployment registration to maintain eligibility for pre-retirement benefits. Consequently, the court granted the applicant the right to receive the benefit starting from October 16, 2012.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 1 pkt 5, ust. 3 ustawy z 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych; The taking of temporary employment after job loss does not break the chain of events required to acquire the right to pre-retirement benefits, as immediate unemployment registration is not a statutory prerequisite.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 168/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014r. w Siedlcach na rozprawie odwołania A. Ł. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 31 grudnia 2012 r. (Nr (...) ) w sprawie A. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do świadczenia przedemerytalnego zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo A. Ł. do świadczenia przedemerytalnego od 16 października 2012 roku. Sygn. akt: IV U 168/13
UZASADNIENIE
Decyzją z 31 grudnia 2012r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.2 ust.1 pkt 5 ustawy z 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych odmówił A. Ł. prawa do świadczenia przedemerytalnego wskazując, że po rozwiązaniu stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy ubezpieczona nie dokonała rejestracji w urzędzie pracy lecz podjęła zatrudnienie na podstawie umowy o pracę na czas określony. W związku z tym nie został zachowany ciąg zdarzeń niezbędnych do nabycia prawa do świadczenia, a ponadto ubezpieczona nie udowodniła 35 lat pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożyła A. Ł. wnosząc o jej zmianę i przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazała, że do okresu pracy należy doliczyć okres jej pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 5 stycznia 1976r. do 15 czerwca 1979r., co pozwoli na ustalenie, że posiada 35-letni staż ubezpieczenia. Co do zarzutu, że po rozwiązaniu umowy o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy podjęła pracę w ramach umowy o zastępstwo u tego samego pracodawcy wskazała, że nie była świadoma, że w ten sposób zamyka sobie drogę do nabycia świadczenia przedemerytalnego.
Dlatego wnosi o zmianę niekorzystnej dla niej decyzji (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na argumenty przytoczone w zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k.3). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona A. Ł. mając ukończony 52 rok życia, w dniu 15 października 2012r. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o świadczenie przedemerytalne (wniosek o świadczenie przedemerytalne z 15 października 2012r. k.1 akt o świadczenie przedemerytalne). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy ubezpieczona udowodniła okres ubezpieczenia w łącznej ilości 31 lat, 9 miesięcy i 29 dni.
Do stażu tego organ rentowy nie zaliczył okresu pracy ubezpieczonej w gospodarstwie rolnym rodziców od 5 stycznia 1976r. do 15 czerwca 1979r. podnosząc, że złożone w tym zakresie oświadczenie nie daje podstaw do takiej decyzji. Jednocześnie ustalił, że po rozwiązaniu stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy ubezpieczona nie dokonała rejestracji w urzędzie pracy, lecz podjęła zatrudnienie na podstawie umowy o pracę na czas określonym, nie zachowując tym samym przewidzianego w ustawie ciągu zdarzeń niezbędnych do nabycia prawa od świadczenia przedemerytalnego.
Wskazując na powyższe zaskarżoną decyzją z 31 grudnia 2012r. organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawa do świadczenia przedemerytalnego (decyzja z 31 grudnia 2012r. k.45 akt o świadczenie przedemerytalne). W dniu 28 stycznia 2013r. ubezpieczona przedłożyła w organie rentowym oświadczenie oraz zeznania świadków na okoliczność wykonywania przez nią pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od 5 stycznia 1976r. do 15 czerwca 1979r. (oświadczenie ubezpieczonej oraz zeznania świadków k.55-57 akt o świadczenie przedemerytalne).
Po rozpatrzeniu w/w dokumentów organ rentowy uwzględnił do stażu pracy ubezpieczonej okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu 16. roku życia ustalając, że łącznie staż ubezpieczenia wynosi 35 lat, 3 miesiące i 11 dni. Jednakże podtrzymując stanowisko o niezachowaniu przez ubezpieczoną ciągu zdarzeń niezbędnych do nabycia świadczenia, kolejna decyzją z 5 lutego 2013r. ponownie odmówił ubezpieczonej prawa do świadczenia przedemerytalnego (notatka z posiedzenia kolegialnego w sprawie uznania pracy w gospodarstwie rolnym k.58 oraz decyzja z 5 lutego 2013r. k.62 akt o świadczenie przedemerytalne).
Od 1 lutego 1992r. ubezpieczona była zatrudniona w (...) Zakładzie (...) na (...) Spółce Akcyjnej w pełnym wymiarze czasu pracy. Stosunek pracy uległ rozwiązaniu z dniem 31 marca 2011r. w trybie porozumienia stron w związku z rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w rozumieniu art.1.1 ustawy z 13 marca 2003r. (świadectwo pracy z 31 marca 2011r. k.18 akt o świadczenie przedemerytalne). Jednocześnie od 1 lutego 2011r. ubezpieczona podjęła pracę u tego samego pracodawcy w ramach umowy o zastępstwo na czas określony do 21 marca 2012r., z czego do 31 grudnia 2011r. pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy, a od 1 stycznia 2012r. do 21 marca 2012r. w połowie wymiaru czasu pracy (świadectwa pracy z 21 marca 2012r. k.19-20 akt o świadczenie przedemerytalne).
Następnie w dniu 27 marca 2012r. ubezpieczona zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. jako osoba bezrobotna i w okresie od 4 kwietnia 2012r. do 4 października 2012r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych. Od chwili zarejestrowania ubezpieczona nie odmówiła propozycji pracy (zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w S. z 11 października 2012r. k.21 akt o świadczenie przedemerytalne). Już po wystąpieniu przez ubezpieczoną z wnioskiem o świadczenie przedemerytalne Powiatowy Urząd Pracy w S. skierował ubezpieczoną na staż w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w S. na stanowisku referenta w okresie od 1 lutego 2013r. do 31 lipca 2013r. oraz do prac interwencyjnych na stanowisku specjalisty do spraw sprzedaży w firmie (...) (pismo z Powiatowego Urzędu Pracy w S. z 20 stycznia 2014r. k.20 akt sprawy i kopia umowy o pracę zawartej przez ubezpieczoną w dniu 19 listopada 2013r. z (...) w S. w ramach prac interwencyjnych k.70 akt o świadczenie przedemerytalne).
Na datę rozwiązania stosunku pracy, uwzględniając okres pracy w gospodarstwie rolnym, ubezpieczona udowodniła okres ubezpieczenia w łącznym wymiarze 35 lat, 3 miesiące i 11 dni (zestawienie przebiegu ubezpieczenia k.61 akt o świadczenie przedemerytalne).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie A. Ł. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.2 ust.1 pkt 5 ustawy 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U. Nr 120, poz.1252 ze zm.) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn. Ponadto, jak stanowi dalej ustęp 3 wskazanego przepisu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ustępie 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:
1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna, 2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych, nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, 3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Jak wynika z przedstawionych wyżej ustaleń faktycznych do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy ubezpieczona osiągnęła staż ubezpieczenia wynoszący 35 lat, 3 miesiące i 11 dni oraz spełniła pozostałe wynikające z ustawy przesłanki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego ,tj. zarejestrowała się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia i z wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego wystąpiła w terminie nieprzekraczającym 30 dni od wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych (vide: zaświadczenie z PUP w S. z 11 października 2012r. k.21 i wniosek o świadczenie przedemerytalne z 15 października 2012r. k.1 akt o świadczenie przedemerytalne).
Organ rentowy odmawiając ubezpieczonej prawa do świadczenia przedemerytalnego wskazał, że nie zachowała ona ciągu zdarzeń niezbędnych do nabycia świadczenia przedemerytalnego ,tj. bezpośrednio po rozwiązaniu umowy o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy (z dniem 31 marca 2011r.) nie zarejestrowała się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, ale w dniu 1 kwietnia 2011r. podjęła nową pracę na podstawie umowy o pracę na czas określony w ramach zastępstwa innej osoby i dopiero po rozwiązaniu tej nowej umowy o pracę z upływem okresu na jaki była zawarta (z dniem 21 marca 2012r.) zarejestrowała się jako osoba bezrobotna.
W ocenie Sądu stanowisko organu rentowego jest nietrafne, gdyż nie znajduje potwierdzenia w uregulowaniach ustawy z 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych. W przepisie art.2 powyższej ustawy, który określa przesłanki nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego brak jest warunku, aby potencjalny świadczeniobiorca zarejestrował się w urzędzie pracy i pobierał zasiłek dla bezrobotnych bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Dlatego nie można zaakceptować poglądu, że osoba, która - tak jak ubezpieczona - podejmuje kolejną pracę na czas określony i dopiero po upływie tego okresu z powodu braku dalszej możliwości zatrudnienia nabywa status osoby bezrobotnej traci prawo do ubiegania się (przy spełnieniu pozostałych przesłanek) o świadczenie przedemerytalne.
Przyjęcie mechanizmu, na który wskazuje organ rentowy oznaczałoby gorsze traktowanie osób, które jak najdłużej chcą pozostawać w zatrudnieniu. Na powyższe okoliczności zwrócił uwagę Sąd Najwyższy, który w wyroku z 2 lipca 2013r. w sprawie III UZP 2/13 (OSNP 2013/21-22/256) stwierdził, że okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, określonego w art.2 ust.3 ustawy z 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych nie musi przypadać bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy z przyczyn wymienionych w art.2 ust.1 tej ustawy.
Sąd Okręgowy w całości podziela stanowisko Sądu Najwyższego zaprezentowane w uzasadnieniu powyższego orzeczenia. Należy wskazać, że po okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych ubezpieczona została skierowana przez Powiatowy Urząd Pracy w S. na staż, a następnie do prac interwencyjnych, w ramach których w dniu 19 listopada 2013r. zawarła z (...) w S. umowę o pracę do (vide: pismo PUP k.20 akt sprawy i kopia umowy o pracę k.70 akt o świadczenie przedemerytalne). Okoliczność ta nie wpływa jednak na uprawnienie ubezpieczonej do świadczenia przedemerytalnego – art.61a w zw. z art.33 ust.4 pkt 8 ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Odmowa podjęcia pracy w ramach prac interwencyjnych skutkowałaby pozbawieniem ubezpieczonej statusu osoby bezrobotnej. Mając na uwadze całokształt przedstawionych okoliczności na podstawie art.477.14§2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że A. Ł. przysługuje prawo do świadczenia przedemerytalnego od 16 października 2012r. ,tj. od dnia następnego po zgłoszeniu wniosku o to świadczenie – art.7 ust.1 ustawy z 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych.