Appeal dismissed as inadmissible because the law allows appeals only on the appraisal itself, not the order to conduct it.
Legislator summary
AI generatedThe District Court dismissed the debtor's complaint regarding the bailiff's order for a supplementary appraisal, ruling the proceeding without-subject due to the completed appraisal. The debtor appealed, arguing the court failed to address her request to restore the deadline and exempt her from costs. The Court of Appeal declared the appeal inadmissible because statutory law permits appeals only against the appraisal act itself, not the bailiff's order to conduct it.
Legislator headnote
AI generatedart. 394 §1 k.p.c.; art. 950 k.p.c.: An appeal against a District Court decision dismissing a complaint against a bailiff's order to conduct an appraisal is inadmissible, as the right to appeal applies solely to the appraisal act itself.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 1033/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący - SSO Piotr Starosta Sędziowie - SO Bogumił Goraj SO Wojciech Borodziuk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku: Banku (...) S.A. w K. przeciwko: B. M.-L. o: egzekucję świadczenia pieniężnego w przedmiocie skargi dłużniczki na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy – H. G. w sprawie Km 1223/12 – zarządzenie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt XII Co 10153/12 postanawia: odrzucić zażalenie. Sygn. akt II Cz 1033/13
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 16 września 2013 r. umorzył postępowanie w przedmiocie skargi dłużniczki na czynność komornika sądowego – zarządzenie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że dłużniczka w dniu 21 sierpnia 2013 r. wniosła skargę na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy H. G. w sprawie Km 1223/12 - zarządzenie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości, wraz z wnioskiem o przewrócenie terminu do dokonania wskazanej czynności.
Dłużniczka podniosła, iż w dniu 14 lutego 2013r. nastąpił opis i oszacowanie, zaś biegły sporządził operat szacunkowy, wobec czego nie ma podstaw do sporządzenia dodatkowego opisu i oszacowania, co narażałoby to dłużnika na dodatkowe koszty. Sąd podkreślił, że rozstrzygnięcie merytoryczne skargi na czynności komornika musi zmierzać do zapewnienia skarżącemu ochrony prawnej. W przedmiotowej sprawie jest to aktualnie niemożliwe z uwagi na dokonaną czynność Komornika. Sąd rozpoznający skargę nie miałby już bowiem możliwości ochrony praw dłużnika, nawet gdyby Komornik rzeczywiście dopuścił się naruszeń.
Sąd wskazał jednocześnie, że z akt egzekucyjnych wynika, iż czynność opisu i oszacowania przeprowadzona przez Komornika w dniu 22 sierpnia 2013r. była jedyną taką czynnością w przedmiotowej sprawie, natomiast w dniu 14 lutego 2013r. miały miejsce jedynie oględziny nieruchomości z udziałem biegłego, nie zaś opis i oszacowanie, które odbyło się dopiero w dniu 22 sierpnia 2013r. W związku z wnioskiem wierzyciela o przeprowadzenie opisu i oszacowania Komornik miał obowiązek czynność taką zarządzić. Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy na podstawie art. 355 §1 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. postępowanie ze skargi umorzył, uznając iż wydanie orzeczenia w przedmiocie wniesionej skargi wobec przeprowadzenia czynności, której zarządzenia skarga dotyczyła, stało się bezprzedmiotowe.
Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżyła zażaleniem dłużniczka, domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i wstrzymania licytacji zajętej nieruchomości. Zarzuciła naruszenie art. 169 §5 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. poprzez brak rozstrzygnięcia w przedmiocie jej wniosku o przywrócenie terminu, a także naruszenie art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez brak rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. S ą d O k r ę g o w y z w a ż y ł, c o n a s t ę p u j e :
Zażalenie dłużniczki, jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 767 4 §1 k.p.c. na postanowienie Sądu Rejonowego wydane w przedmiocie skargi na czynność komornika zażalenie przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie. Dopuszczalność zażalenia wynika z treści art. 394 §1 k.p.c., który poprzez ogólne odesłanie z art. 13 §2 k.p.c. znajduje zastosowanie w sprawach egzekucyjnych oraz w przypadkach wyraźnie wskazanych w przepisach regulujących postępowanie egzekucyjne w części trzeciej k.p.c. Z treści skargi dłużniczki wynika, że skarży ona umorzenie przez Sąd Rejonowy postępowania w przedmiocie jej skargi na zarządzenie przez Komornika Sądowego dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości.
Tymczasem zgodnie z art. 950 k.p.c. zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego przysługuje jedynie w przedmiocie skargi na opis i oszacowanie, jako określoną czynność komornika, z czego wynika, że zażalenie nie przysługuje na postanowienie Sądu Rejonowego w przedmiocie skargi na samo zarządzenie przez Komornika Sądowego dodatkowego opisu i oszacowania. Jednocześnie umorzenie przez Sąd Rejonowy postępowania w przedmiocie skargi nie jest umorzeniem postępowania w rozumieniu art. 394 §1 k.p.c., ani art.828 k.p.c., gdyż powyższe przepisy odnoszą się do umorzenia całego postępowania, a nie postępowania ze skargi na czynność komornika sądowego.
W konsekwencji Sąd Rejonowy powinien odrzucić zażalenie dłużniczki na postanowienie z dnia 16 września 2013 roku, zamiast nadawać mu bieg. (art. 397 §2 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. i art. 13 §2 k.p.c.) Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie dłużniczki, jako niedopuszczalne. (art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. i w zw. z art. 13 §2 k.p.c.)