Court dismisses traffic fine due to statute of limitations expiring before proceedings concluded.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe District Court convicted the defendant of speeding, but the Regional Court overturned this decision. The defendant argued the prosecution was time-barred, which the appellate court confirmed based on the two-year limitation period for traffic offenses. Consequently, the original verdict was annulled and the proceedings were discontinued, with state costs assigned.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45§1 kw; Art. 5§1 pkt 4 kpsw; Art. 104§1 pkt 7 kpsw: The statute of limitations for traffic offenses expires two years after the offense if proceedings were initiated within that period, rendering the case inadmissible if the deadline has passed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 219/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział IV Karny- Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Winkler-Galicka (spr) Protokolant: stażysta Iwona Moskal po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014r. sprawy G. U. obwinionego o popełnienie czynu opisanego w art.92a kw. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w P. z dnia 4 grudnia 2013r. sygn. akt.VIII W 574/12 1.uchyla zaskarżony wyrok i postępowanie na podstawie art. 5§1pkt 4 kpsw w zw. z art. 45§1 kw umarza 2. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. M. G.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w P. z dnia 4 grudnia 2013r. uznano obwinionego G. U. za winnego tego, że w dniu 14 lutego 2012r. o godz. 15.45 na ul. (...) w P., na obszarze zabudowanym, kierując pojazdem marki C. o nr rej (...) przekroczył dozwoloną prędkość o 21 km/h, uzyskując prędkość 71 km/h tj wykroczenie z art. 92a kw z zw z art. 20 ust 1 ustawy a dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym. Za przypisany czyn wymierzono karę grzywny w wysokości 100 zł. Sąd I instancji orzekł także o kosztach postępowania obciążając nimi obwinionego oraz wymierzył mu opłatę według norm przypisanych. Apelację od powyższego złożył obwiniony zarzucając Sądowi I instancji dopuszczenie się obrazy przepisów praw procesowego, która miała wpływ na treść orzeczenia. Skarżący podniósł także że w sprawie doszło do przedawnienia i dlatego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obwinionego okazała się zasadna w zakresie wniosku o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie karalności. W ocenie Sądu II instancji w pełni zasadnie skarżący podniósł, że doszło do przedawnienia karalności. Przepis art. 45§1 kw stanowi bowiem, że „karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym czasie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu”. Przenosząc powyższe teoretyczne stanowisko na grunt niniejszej sprawy Sąd II instancji stwierdza, że obwinionemu zarzucono popełnienie czynu w dniu 14 lutego 2012r.
Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęto w marcu 2012r., a zatem dwuletni okres przedawnienia nastąpił w dniu 12 lutego 2014r. Wobec powyższego w pełni zasadnie skarżący wskazał na przedawnienie karalności i dlatego Sąd II instancji, zgonie z treścią art. 104§1pkt 7 kpsw w zw z art. 5§1 pkt 4 kpsw w zw z art. 45§1 kw zaskarżony wyrok uchylił i postępowanie wobec obwinionego umorzył. Konsekwencją powyższego było obciążenie, zgodnie z treścią art 118§2 kpsw, Skarby Państwa kosztami całego postępowania w niniejszej sprawie.
M. G.