Legislator Case Law & Legislation
VI U 2256/22 AI generated

Social Security Court allows pension for occupational disability, ruling agency liable for flawed medical assessment.

Case Number VI U 2256/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court allowed the claimant's appeal, granting a permanent pension for partial occupational disability effective May 31, 2022. The court found the Social Security Institution's initial decision flawed because it relied on inadequate medical evidence and failed to assess the claimant in person. Consequently, the court held the agency liable for not establishing the necessary circumstances and ordered the agency to pay legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS; The social security agency is liable for damages when it fails to establish the final necessary circumstances for a decision due to flawed medical assessments or procedural errors, such as failing to examine the insured person.

Keywords

AI generated
occupational disability pension social security liability medical assessment error partial inability to work procedural defect FUS Act court-appointed expert

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Sąd Okręgowy zgodnie z treścią przepisu art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS z urzędu orzekł w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI U 2256/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Maciej Flinik Protokolant – starszy sekretarz sądowy Marta Walińska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2023 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 2 sierpnia 2022 r., znak:(...) w sprawie: A. K. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową 1/ zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 2 sierpnia 2022 roku, w ten sposób, że ubezpieczona ma prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową od 31 maja 2022 roku na stałe, 2/ stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, 3/ zasądza od pozwanego organu rentowego na rzecz ubezpieczonej kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.

Sędzia Maciej Flinik Sygn. akt VI U 2256/22 Uzasadnienie do pkt 2 wyroku z dnia 17 kwietnia 2023 r. W punkcie 2 wyroku z dnia 17 kwietnia 2023 r. Sąd Okręgowy zgodnie z treścią przepisu art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS z urzędu orzekł w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Zdaniem sądu, biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy zaistniały podstawy do stwierdzenia odpowiedzialności pozwanego . Konkluzje komisji lekarskiej ZUS , a wcześniej lekarza orzecznika ZUS , dotyczące stanu zdrowia ubezpieczonej A.

K. i przekładania się tegoż stanu zdrowia na jej zdolność do pracy okazały się wadliwe. Biegła sądowa otolaryngolog - foniatra doszła w tym zakresie do zupełnie odmiennych wniosków stwierdzając , że ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy . Wskazała, że organ rentowy brak długotrwałej niezdolności do pracy ustalił w trybie zaocznym ( nie badając ubezpieczonej ) , co przy uwzględnieniu charakteru schorzeń, na które cierpi ubezpieczona ( objawiających się wprost również na zewnątrz - w codziennym funkcjonowaniu badanej ) z pewnością nie pomogło w poczynieniu prawidłowych ustaleń co do jej stanu zdrowia i zdolności do pracy.

Co więcej biegła trafnie zwróciła uwagę na okoliczność, iż przyczyną odmowy stwierdzenia długotrwałej niezdolności do pracy ubezpieczonej przez lekarza orzecznika ZUS nie był jej stan zdrowia ( czyli ustalenie, czy jest ona w stanie przy istniejących u niej schorzeniach wykonywać pracę zgodną z dotychczasowymi kwalifikacjami ) , a sam fakt pobierania przez ubezpieczoną emerytury . Gdyby podzielić powyższe stanowisko lekarzy orzeczników ZUS , bezrefleksyjnie zaadaptowane przez autora zaskarżonej decyzji ( które w istocie legło u jej podstaw ) , orzekanie organu rentowego w przedmiocie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy związanej z chorobą zawodową w sytuacji osoby korzystającej z prawa do emerytury byłoby bezprzedmiotowe .

Takiego obowiązku organu rentowego i uprawnienia ubezpieczonych do ubiegania się o prawo do renty z tytułu choroby zawodowej pomimo korzystania z prawa do emerytury nikt jednak nie kwestionuje, co wydaje się oczywistym w świetle przepisów określających zasady pobierania tego rodzaju świadczeń w zbiegu. Ustalenie częściowej niezdolności ubezpieczonej do pracy było zatem możliwe już na etapie postępowania przed organem rentowym w oparciu o materiał dowodowy , którym pozwany dysponował. W konsekwencji orzeczono jak w punkcie 2 wyroku .

Sędzia Maciej Flinik