Civil court dismissed insurance subrogation claim against drunk driver due to lack of evidence proving intentional damage to road signs.
Legislator summary
AI generatedThe civil court dismissed the plaintiff's claim for reimbursement of insurance payments against the defendant driver. Although the plaintiff relied on a prior criminal judgment establishing the defendant's drunk driving, the court found no evidence that the defendant intentionally damaged the road signs. The court ruled that the burden of proof remained with the plaintiff, who failed to demonstrate the specific damage required to trigger the statutory right of recourse.
Legislator headnote
AI generatedArt. 43 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych; Art. 6 k.c.: The insurer's right of recourse against a driver is contingent upon proving intentional damage or fault, which the plaintiff failed to establish despite citing a criminal conviction for drunk driving.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 214/22 upr
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2023 roku Sąd Rejonowy w Głubczycach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Kamil Nowecki Protokolant: stażysta Agnieszka Baron po rozpoznaniu sprawy z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko A. B. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 214/22
UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym do tut. Sądu 22 sierpnia 2022 roku powód (...) S.A. w W. wniósł o zasądzenie od A. B. kwoty 3.676,47 zł wraz z odsetkami od 22 lipca 2020 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany doprowadził 14 lipca 2019 roku na trasie G. – B. do uszkodzenia znaku drogowego. Pozwany na rozprawie 9 lutego 2023 roku wskazał, że znak został wcześniej skrzywiony, a na jego samochodzie brak jest widocznych uszkodzeń. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem Sąd Rejonowy w Głubczycach 28 stycznia 2020 roku w sprawie sygn. akt II K 237/19 skazał A.
B. oskarżonego o to, że w dniu 14 lipca 2019 roku na trasie G.-B. prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym tj. samochód osobowy marki M. (...) o nr rej (...), będąc w stanie nietrzeźwości wynik 3,2 ‰ alkoholu etylowego we krwi, na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności Dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Głubczycach z 28 stycznia 2020 roku w sprawie sygn. akt II K 237/19 k. 61 Decyzją z 17 września 2019 roku (...) S.A. w W. dokonał wypłaty na rzecz Zarządu Dróg Wojewódzkich Oddziału w G. kwoty 3.676,47 zł w związku ze sprawą (...).
Dowód: kserokopia decyzji k. 11-13 Pismem z 22 grudnia 2020 roku (...) S.A. w W. wezwał A. B. do uiszczenia kwoty 3.758,26 zł z tytułu regresu ubezpieczeniowego. Dowód: pismo z 22 grudnia 2020 roku k. 7
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Powód oparł swoje żądanie na przepisie art. 43 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152 ze zm.), który przyznaje zakładowi ubezpieczeń prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący wyrządził szkodę umyślnie, w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości albo po użyciu środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii.
Postępowanie cywilne oparte jest na zasadzie kontradyktoryjności. Zgodnie z podstawowymi regułami, rządzącymi prawem dowodowym strona, która z określonego faktu wywodzi skutki prawne, powinna ów fakt udowodnić (art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c.). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swoich twierdzeń, ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodzenia co do tych okoliczności na niej spoczywał, zaś sąd powinien wyciągnąć ujemne konsekwencje z braku udowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów (zob. wyrok SA w Białymstoku z dnia 28 lutego 2013 r., I ACa 613/12, LEX nr 1294695).
Powód jako podstawę ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia wskazał na wyrok Sądu Rejonowego w Głubczycach z 28 stycznia 2020 roku w sprawie sygn. akt II K 237/19, który wskazuje jedynie na poruszanie się przez A. B. 14 lipca 2019 roku na trasie G.-B. pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym tj. samochód osobowy marki M. (...) o nr rej (...), będąc w stanie nietrzeźwości wynik 3,2 ‰ alkoholu etylowego we krwi. Z ww. wyroku nie wynika, że doszło do uszkodzenia znaków drogowych. Powód na podstawę swoich roszczeń złożył również płytę CD.
Płyta nie otwiera się i jest pusta. Natomiast z dokumentów w formie papierowej nie wynikają okoliczności, na które powód powołuje się w pozwie. Pomimo odroczenia rozprawy celem dołączenia akt II K 237/19, powód nie ustosunkował się do twierdzeń pozwanego, który zaprzeczył przedmiotowej szkodzie. Również z dokumentów dołączonych do pozwu nie wynika, że jakakolwiek szkoda została wyrządzona. Z powoływanej przez ubezpieczyciela notatki z 15 lipca 2019 r. (k. 1 akt II K 237/19) nie wynika, żeby pozwany dokonał uszkodzenia znaków drogowych.
Patrol policji przybył na miejsce po zdarzeniu, tym samym w sposób oczywisty dokumentacja nie może zawierać okoliczności stwierdzających, że znaki zostały przewrócone przez pojazd pozwanego. Postępowanie karne również nie było prowadzone w kierunku uszkodzenia znaków drogowych i wyrok nie odnosi się do przedmiotowego zdarzenia. Uwzględniając powstałe wątpliwości Sąd orzekający doszedł do wniosku, iż nie występują w niniejszej sprawie okoliczności uzasadniające podjęcie przez Sąd jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej z urzędu.
Niniejsza sprawa jest bowiem typową sprawą z zakresu prawa zobowiązań, a powództwo wytoczył profesjonalny podmiot, dodatkowo reprezentowany przez fachowego pełnomocnika – a zatem podmiot doskonale zorientowany w regułach postępowania dowodowego obowiązującego w procedurze cywilnej oraz w zakresie rozkładu ciężaru dowodu w procesie cywilnym. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie przepisów art. 6 k.c. i art. 43 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.
U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152 ze zm.) powództwo oddalił. Sygn. akt I C 214/22 ZARZĄDZENIE 1. odnotować;
2. odpis wyroku uzasadnieniem doręczyć zgodnie z wnioskiem pełnomocnikowi powoda;
3. kal. 14 dni; G., dnia 29 marca 2023 r.