Social court dismisses appeal against ZUS denial of total disability pension due to expert medical opinion. The court rejected the insured's subjective health claims. The court upheld the ZUS decision based on expert medical opinions. The court found no new evidence to change the original decision. The court ruled that expert opinions constitute valid objective proof. The court applied the Social Insurance Act provisions on disability pensions. The court determined the insured does not meet total disability criteria. The court dismissed the appeal under Article 477.14 of the Code of Civil Procedure.

Sygn. akt IV U 1062/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2014r. w S. odwołania W. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 23 lipca 2013 r. (Nr(...)) w sprawie W. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 1062/13

UZASADNIENIE

Decyzją z 23 lipca 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił W. G. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u wymienionego nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył W. G. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał m.in., że nie zgadza się z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS.

Cały czas się leczy i chodzi na prywatne zabiegi rehabilitacyjne. Pracuje z zakładzie pracy chronionej i ma orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Do pracy zmusza go trudna sytuacja materialna rodziny (odwołanie k.2-3). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 12 lipca 2013r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.4).

Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony W. G. do 31 maja 2013r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja o ustaleniu prawa do renty na okres do 31 maja 2013r. z 28 grudnia 2012r. k.364-365 akt rentowych). W dniu 22 kwietnia 2013r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.367 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 11 czerwca 2013r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 11 czerwca 2013r. k.369 akt rentowych).

Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 12 lipca 2013r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.370 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 12 sierpnia 2013r. k.373 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 23 lipca 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 23 lipca 2013r. k.374 akt rentowych).

Ubezpieczony ma wykształcenie średnie, jest technikiem mechanikiem. Przed ustaleniem prawa do renty pracował jako mechanik, funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej oraz cieśla na budowie, a następnie jako pracownik ochrony. Od stycznia 2013r. pracuje jako przedstawiciel handlowy w firmie (...) z siedzibą w J.. Jego praca polega na reklamowaniu usług z zakresu ochrony świadczonych przez w/w firmę na terenie W. oraz S. (kwestionariusz okresów składkowych i nieskładkowych k.3 akt rentowych, wyjaśnienia ubezpieczonego k.27v – nagranie od minuty 1 do 8).

Biegli z zakresu ortopedii, neurologii, kardiologii i okulistyki w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznali u ubezpieczonego zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa bez objawów niewydolności narządu osiowego i objawów korzeniowych, artrozę prawego stępu i stawu ś-p prawego palucha, nadciśnienie tętnicze okres II wg WHO, niezborność krótkowzroczną obu oczu oraz angiopatię nadciśnieniową stwierdzając, że stan zaawansowania tych schorzeń nie powoduje naruszenia sprawności organizmu w stopniu sprowadzającym u ubezpieczonego niezdolność do pracy.

W ocenie biegłych w zakresie schorzenia narządu ruchu ,tj. zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych kręgosłupa brak jest objawów niewydolności narządu osiowego oraz aktywnych objawów korzeniowych, natomiast w okresie występowania aktywnych istotnych klinicznie objawów bólowo-korzeniowych ubezpieczony może wymagać intensyfikacji leczenia farmakologicznego i rehabilitacyjnego. Również niewielkiego stopnia koślawość prawego stępu ś-p prawego palucha nie upośledza istotnie jego funkcji podpórczo-lokomocyjnej kończyn. W zakresie nadciśnienia tętniczego biegli wskazali, że wartości ciśnienia są chwiejne z towarzyszącymi kołataniami serca, dlatego schorzenie to wymaga dalszego leczenia, ale wobec aktualnego stanu – bez powikłań narządowych nie powoduje niezdolności do pracy.

W odniesieniu do narządu wzroku biegli ustalili bardzo dobrą ostrość wzroku obu oczu do dali i do bliży w okularach i wskazali na konieczność regularnej kontroli okulistycznej i używanie okularów na stałe (opinia biegłych z zakresu ortopedii, neurologii, kardiologii i okulistyki k.9-11 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego W. G. okazało się nieuzasadnione. Zgodnie z art.57 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonego istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy.

W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych z zakresu ortopedii, neurologii, kardiologii i okulistyki dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony nie jest osobą niezdolną do pracy. Analizując opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy - specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem.

Opinia jest spójna i należycie uzasadniona. Ubezpieczony zakwestionował ustalenia biegłych i przedstawił subiektywną ocenę swojego stanu zdrowia. Okoliczność ta nie podważa jednak wniosków płynących z opinii biegłych, która stanowi obiektywny dowód w sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§1 kpc odwołanie ubezpieczonego oddalił.