Court dismissed appeal regarding suspension of court costs, ruling permanent inability to pay is required for exemption.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the first-instance decision to suspend court costs. The appellant argued for cost exemption based on financial hardship, but the court found no evidence of permanent inability to pay, noting only temporary obstacles. Consequently, the court upheld the original ruling, emphasizing that performing legal duties does not justify financial exemption.
Legislator headnote
AI generatedArt. 51 § 1 k.k.w.; Art. 206 § 2 k.k.w.: Suspension of court costs requires a permanent and insurmountable inability to pay, not merely temporary difficulties or the performance of legal duties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
I. Warunkiem umorzenia kosztów sądowych, który nie został wprost wykazany w art. 51 § 1 k.k.w. w zw. z art. 206 § 2 k.k.w., a który musi zostać uwzględniony przez sąd rozważający ich umorzenie, jest stały i nieusuwalny charakter przyczyn nieuiszczenia przez skazanego kosztów sądowych oraz niemożliwości lub niecelowości wykonania należności w innej drodze. Przeszkody przejściowe pociągają za sobą potrzebę zastosowania innej formy, a gdy są długotrwałe, nawet zawieszenia postępowania wykonawczego, jednakże umorzenie kosztów sądowych może być zastosowane wyłącznie wówczas, gdy wszelkie inne instytucje nie pozwalają na ich uiszczenie.
Trafnie zauważył powyższą okoliczność Sąd Okręgowy, a obrońca skazanego we wniesionym zażaleniu argumentacji tej skutecznie nie podważył. Podniesiony przez niego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych odnosi się bowiem do innej sfery, natomiast brak w pisemnych motywach środka odwoławczego merytorycznego rozwinięcia twierdzenia, że uiszczenie kosztów sądowych w innej drodze jest niemożliwe i również niecelowe, co nakazuje traktowanie powyższych deklaracji obrońcy skazanego jako niepopartego niczym wyłącznie subiektywnego przekonania.
Nie mogło to doprowadzić do postulowanego przez autor zażalenia rezultatu. Uwzględniając powyższe, a tym samym stwierdzając trafność wydanego w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji orzeczenia, które znajduje podstawę w treści przepisu art. 51 § 1 k.k.w., postanowiono jak na wstępie. II. Dla pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku o umorzenie kosztów sądowych nie ma także żadnego znaczenia to, iż skazany realizuje i realizował swoje powinności wynikające z prawomocnego orzeczenia. Taki sposób zachowania ma charakter standardowy i z tego tytułu nie można wyciągać wniosków o konieczności zwolnienia nawet częściowego z obciążeń finansowych skazanego.
Poza tym należy podkreślić, iż zasądzone koszty sądowe zostały wcześniej poniesione przez Skarb Państwa, a wynikały z przestępczego zachowania skazanego, nie sposób zatem racjonalnie przyjmować, aby teraz miały Skarb Państwa trwale obciążyć.