Appeal dismissed; pension recalculated under Art. 24a FUS not applicable as claimant did not apply for age pension.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's decision to deny a pension recalculation. The appellant argued that Article 24a of the Pensions and Allowances Act should apply, claiming his pension right expired in 2010. However, the court found the appellant failed to prove he met the conditions for an age-based pension under Article 24, noting he had not submitted a formal application for such a benefit. Consequently, the court ruled that the earlier early retirement pension, calculated under Article 183, remained valid and did not require recalculation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 24a ust. 2, 4, 6 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 477 § 14 k.p.c.; Art. 148 § 1 k.p.c. The court held that Article 24a of the Pensions Act applies only when the insured has not applied for an age pension, and the burden of proving eligibility for such a pension lies with the appellant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 158/23
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2023r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Maciej Flinik po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2023 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy J. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. w związku z odwołaniem J. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 5 grudnia 2022r. znak (...) o podleganie ustawodawstwu oddala odwołanie Sędzia Maciej Flinik Sygn. akt VI U 158/23
UZASADNIENIE
Odwołujący J. B. wniósł odwołanie od decyzji ZUS z dnia 5 grudnia 2022r. , którą odmówiono mu ponownego przyznania i przeliczenia emerytury. W uzasadnieniu zarzucił , iż zaskarżona decyzja narusza art. 24 a ust. 2 , 4 i 6 ustawy z dnia 7 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS . Prawo do renty ubezpieczonego ustało z dniem 30 listopada 2010 r. , stąd wbrew treści zaskarżonej decyzji i zgodnie z przepisem art. 24 a ustawy jego emerytura powinna być ponownie przeliczona i przyznana od 1 grudnia 2010r. , zgodnie z jego wnioskiem.
Jednocześnie ubezpieczony spełnia przesłanki z ust. 4 art. 24 a ustawy - to jest że w przypadku wniosku osoby, której emeryturę przyznano z urzędu w latach 2009 – 2013 , emeryturę oblicza się zgodnie z art. 183. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie . W uzasadnieniu odnosząc się do zarzutów ubezpieczonego argumentował, że decyzją z dnia 25 czerwca 2010 r. przyznano ubezpieczonemu prawo do emerytury wcześniejszej i zawieszono jej wypłatę z uwagi na prawo do korzystniejszej renty z tytułu niezdolności do pracy.
Emerytura została wyliczona zgodnie z art. 183 ustawy o emeryturach i rentach z FUS . Po ustaniu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy ( pobieranej od 2 grudnia 2009 r. ) od dnia 1 grudnia 2010 r. została podjęta wypłata emerytury obliczonej zgodnie z decyzją z dnia 25 czerwca 2010 r. Brak jest podstaw do ponownego przeliczenia świadczenia, ponieważ emeryturę przyznano i naliczono w sposób prawidłowy, a zawieszenie jej wypłaty było spowodowane prawem do korzystniejszej renty. Przepis art. 24 a, na który powołuje się ubezpieczony nie ma zastosowania w niniejszej sprawie , gdyż zgodnie z jego treścią emerytura jest przyznawana z urzędu na podstawie art. 24 a ubezpieczonemu , który spełnia przesłanki do nabycia prawa do emerytury na podstawie art. 24 to jest z powszechnego wieku emerytalnego , lecz nie złożył wniosku o to świadczenie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Stan faktyczny w sprawie okazał się bezsporny, a ubezpieczony J. B. nie podważył skutecznie zasadności organu rentowego . A to na nim jako kwestionującym przedmiotową decyzję ZUS spoczywał ciężar wykazania takich okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość zasadność zaskarżonej decyzji . Zgodnie bowiem z treścią art. 6 kodeksu cywilnego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, w myśl natomiast art. 232 k.p.c. ( będącego procesowym uzupełnieniem powyższej regulacji ) strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Powyższemu obowiązkowi strona powodowa nie sprostała. Jeszcze raz należy wskazać, iż decyzją z dnia 25 czerwca 2010 r. przyznano ubezpieczonemu prawo do emerytury wcześniejszej i zawieszono jej wypłatę z uwagi na prawo do korzystniejszej renty z tytułu niezdolności do pracy. Emerytura została wyliczona zgodnie z art. 183 ustawy o emeryturach i rentach z FUS . Po ustaniu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy ( pobieranej od 2 grudnia 2009 r. i wypłacanej jako korzystniejszej ) od dnia 1 grudnia 2010 r. została podjęta wypłata emerytury obliczonej zgodnie z decyzją z dnia 25 czerwca 2010 r.
W stosunku do ubezpieczonego nie może mieć zastosowania przywoływany przezeń przepis art. 24 a, albowiem emerytura jest przyznawana z urzędu na jego podstawie ubezpieczonemu , który spełnia przesłanki do nabycia emerytury na podstawie art. 24 tj z powszechnego wieku emerytalnego , lecz nie złożył wniosku o świadczenie. Na gruncie niniejszej sprawy po ustaniu prawa do renty ubezpieczony nie spełniał warunków dla przyznania mu emerytury z powszechnego wieku emerytalnego , zgodnie z art. 24 ustawy emerytalnej. Podjęto natomiast wypłatę ( zawieszonej wcześniej ) emerytury w obniżonym wieku emerytalnym.
W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy uznając odwołanie za bezzasadne ( strona nie podważyła skutecznie zasadności zaskarżonej przez siebie decyzji ) na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Orzeczenie w oparciu o art. 148 1§ 1 k.p.c. wydane zostało na posiedzeniu niejawnym. Ubezpieczony w odwołaniu , a organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie nie wnosili o przeprowadzenie rozprawy i nie było to konieczne w świetle całokształtu przytoczonych twierdzeń i przeprowadzonych dowodów . Sędzia Maciej Flinik