Legislator Case Law & Legislation
V K 51/19 AI generated

Security guard convicted of assault using chemical agent without legal prerequisites under Polish Criminal Code.

Case Number V K 51/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found the security guard guilty of assault and imposed a six-month suspended sentence with professional restrictions. The defendant used a chemical agent against a citizen without meeting the statutory prerequisites for force application. The court ruled that the lack of legal justification for using the chemical agent constituted a criminal offense under the relevant articles.

Legislator headnote

AI generated

Art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 50 ustawy o ochronie osób i mienia; Art. 11 ustawy o środkach przymusu bezpośredniego; The use of chemical restraint agents without meeting statutory prerequisites constitutes an intentional injury offense punishable by imprisonment.

Keywords

AI generated
security guard liability chemical restraint misuse statutory prerequisites intentional injury polish criminal code professional ban civil compensation

Cited Legislation

AI generated
Art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 50 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia
o czyn z art. 217 § 1 k.k.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art.
Art. 50 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia
z art. 50 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia w zw.
Art. 37a k.k.
z art. 37a k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym, 2.
Art. 41 § 1 k.k.
na podstawie art. 41 § 1 k.k. orzeka wobec M.
Art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 k.k.
na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 k.k. orzeka wobec M.
Art. 46 § 1 k.k.
na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec M.
Art. 627 k.p.k.
na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od M.
Art. 624 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od kosztów wynagrodzenia obrońcy z urzędu obciążając wydatkami w tym zakresie Skarb Państwa.
art. 217 § 1 k.k
o czyn z art. 217 § 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V K 51/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2019 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie w V Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Dziekańska Protokolant: Mikołaj Wypijewski, A. T., B. C. przy udziale Prokuratora Marcina Przestrzelskiego, M. B. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 9 kwietnia, 12 czerwca, 17 lipca, 17 września i 21 października 2019 roku w W. sprawy M. G. , syna P. i L. z domu D., urodzonego 12 sierpnia 1973 roku w W. oskarżonego o to, że: w dniu 11 października 2018 roku w W. przy Al. (...), przy zejściu na stację (...), wykonując z ramienia (...) Sp. z o.o. obowiązki kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej, przekroczył upoważnienia wynikające z art. 36 ust. 1 pkt 4 lit.

a) ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia, naruszając w ten sposób dobra osobiste D. W. w postaci jego nietykalności cielesnej w ten sposób, że użył środka przymusu bezpośredniego w postaci chemicznego środka obezwładniającego, to jest ręcznego miotacza substancji obezwładniających wymienionego w art. 12 ust. 1 pkt 12 lit.

a) ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, poprzez rozpylenie bezpośrednio w twarz D. W. gazu łzawiącego, jak również użył tego środka pomimo braku przesłanek określonych w art. 11 pkt 2, 5, 8, 10 i 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, czym działał na szkodę D. W., tj. o czyn z art. 217 § 1 k.k. w zb. z art. 50 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia w zw. z art. 11 § 2 k.k.

1. uznaje M. G. za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, czym wypełnił dyspozycję art. 217 § 1 k.k. w zb. z art. 50 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 50 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 37a k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym, 2. na podstawie art. 41 § 1 k.k. orzeka wobec M.

G. zakaz wykonywania zawodu pracownika ochrony osób i mienia na okres 2 (dwóch) lat, 3. na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 k.k. orzeka wobec M. G. obowiązek przeproszenia D. W. na piśmie, 4. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec M. G. obowiązek zadośćuczynienia poprzez zapłatę na rzecz D. W. kwoty 1.000 (jeden tysiąc) złotych, 5. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. K. kwotę 756 (siedemset pięćdziesiąt sześć) złotych plus podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, 6. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od M.

G. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem wydatków oraz kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty, 7. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od kosztów wynagrodzenia obrońcy z urzędu obciążając wydatkami w tym zakresie Skarb Państwa.