Legislator Case Law & Legislation
III Ca 316/22 AI generated

Court dismissed appeal in car damage case, awarding full compensation for original parts and expert fees.

Case Number III Ca 316/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the defendant's appeal against the first-instance judgment awarding the plaintiff 5,151.71 PLN for vehicle damage. The court upheld the finding that the plaintiff was entitled to the full difference between expert repair costs and the insurance payout, including the cost of the pre-litigation expert opinion. The decision emphasized that using non-original parts would devalue the vehicle, thereby justifying the award of original parts and necessary materials.

Legislator headnote

AI generated

Art. 822 § 1 k.c.; Art. 436 k.c.; Art. 415 k.c.; Art. 361 k.c.; Art. 363 § 2 k.c.; Art. 509 k.c.; Art. 481 § 1 i 2 k.c.; Art. 817 § 1 k.c.; Art. 455 k.c.; Art. 100 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie: Compensation for property damage requires restoring the victim to the state they would have been in had the damage not occurred, necessitating the use of original parts to preserve the vehicle's market value.

Keywords

AI generated
compensatory damage original parts requirement market value preservation pre-litigation expert vehicle repair costs appellate dismissal insurance payout difference

Cited Legislation

AI generated
Art. 822 § 1 k.c.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacje art. 822 § 1 k.c. art.
Art. 436 k.c.
w związku z art. 436 § 1 k.c.
Art. 415 k.c.
Art. 361 k.c.
Ich zakres wyznacza regulacja art. 361 § 1 k.c.
Art. 363 § 2 k.c.
361 k.c., art. 363 § 2 k.c. i art.
Art. 509 k.c.
i art. 509 k.c. Dokonał oceny poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych i w jej ramach przyjął, że w świetle przywołanych regulacji prawnych pozwana ponosi odpowiedzialność za skutki przedmiotowego wypadku drogowego.
Art. 481 § 1 i 2 k.c.
O odsetkach za opóźnienie się pozwanej w zapłacie zasądzonej kwoty orzekał stosując regulacje: art. 481 § 1 i 2 k.c. art.
Art. 817 § 1 k.c.
art. 817 § 1 k.c. i art.
Art. 455 k.c.
i art. 455 k.c., a o kosztach procesu orzekał stosując regulację art.
Art. 100 k.p.c.
455 k.c., a o kosztach procesu orzekał stosując regulację art. 100 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła pozwana Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w W.
Art. 385 k.p.c.
Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację, jako bezzasadną oddalono na mocy art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację art. 98 § 1 k.p.c. i § 10 ust.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 316/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2023 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek Protokolant Beata Michalak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2023 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa W. D. przeciwko Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 1 marca 2022 r., sygn. akt VIII C 605/20 1. oddala apelację;

2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 316/22

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Zabrzu w wyroku z dnia 1 03 2022r. zasądził od pozwanej Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. na rzecz powoda W. D. kwotę 5.151,71 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 13 02 2020r., oddalił powództwo w pozostałej części oraz orzekł o kosztach procesu i o nieuiszczonych kosztach sądowych. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacje art. 822 § 1 k.c. art. 436 k.c. art. 415 k.c. oraz art. 361 k.c., art. 363 § 2 k.c. i art. 509 k.c. Dokonał oceny poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych i w jej ramach przyjął, że w świetle przywołanych regulacji prawnych pozwana ponosi odpowiedzialność za skutki przedmiotowego wypadku drogowego.

Zaliczył do wydatków koniecznych do naprawy pojazdu koszty nowych części i innych materiałów, których użycie było niezbędne do jego naprawienia, gdyż przywrócenie uszkodzonej rzeczy do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu jej do stanu używalności w takim zakresie, jaki istniał przed wyrządzeniem szkody. Ponadto ocenił, że sporządzenie tzw. prywatnej pinii (ekspertyzy) rzeczoznawcy za kwotę 300zł, było niezbędne do efektywnego dochodzenia odszkodowania. W konkluzji wyliczył, że „żądanie powoda w części dotyczącej odszkodowania za uszkodzenie pojazdu było zasadne w do kwoty 5.151,71 zł ” stanowiącej różnicę pomiędzy ustalonymi przez biegłego kosztami naprawy samochodu w wysokości 11.955,66 zł oraz kosztami sporządzonej ekspertyzy przedsądowej w kwocie 300 zł, a wypłaconym dotychczas przez pozwaną odszkodowaniem [(11.955,66 zł + 300 zł = 12.255,66 zł ) – 7.103,95 zł = 5.151,71 zł] i w tej części w przypadku roszczenia głównego uznał powództwo za uzasadnione.

O odsetkach za opóźnienie się pozwanej w zapłacie zasądzonej kwoty orzekał stosując regulacje: art. 481 § 1 i 2 k.c. art. 817 § 1 k.c. i art. 455 k.c., a o kosztach procesu orzekał stosując regulację art. 100 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła pozwana Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w W. w części zasądzającej powództwo w kwocie 3.769,69 zł wraz odsetkami za opóźnienie od dnia 12 02 2020r. oraz orzekającej o kosztach procesu, która wnosiła o jego zmianę w zaskarżonej części przez oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu za obie instancje.

Zarzucała, że przy ferowaniu wyroku naruszono wskazane w apelacji regulacje prawa procesowego i prawa cywilnego-materialnego w sposób w niej podany. W uzasadnieniu apelacji kwestionowała ocenę prawną Sądu pierwszej instancji dotyczącą przyjętych cen części oryginalnych oraz kosztów materiałów koniecznych do naprawy samochodu.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje :

Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenie powoda przyjmując, że ma one źródło w łączącej pozwaną ze sprawcą wypadku umowie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów oraz w reżimie odpowiedzialności deliktowej za szkodę. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczna orzeczenia w części dotyczą okoliczności bezspornych pomiędzy stronami a w pozostałym zakresie maja podstawę w zebranym w sprawie wiarygodnym materiale dowodowym, którego ocena mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów i Sąd odwoławczy ją podziela.

Podniesione w apelacji zarzuty w części dotyczą okoliczności nieistotnych dla rozstrzygnięcia, a w pozostałym zakresie w istocie kwestionują dokonana przez Sąd Rejonowy ocenę prawną i jako takie nie mają wpływu na powyższą ocenę. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji (art. 387 § 2 1 pkt 1 k.p.c.) . Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest także prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela i przyjmuje za własną (art. 387 § 2 1 pkt 2 k.p.c.).

Odpowiedzialność pozwanej za skutki przedmiotowego wypadku drogowego nie była negowana w toku postępowania. Ma ona źródło w regulacji 415 k.c. w związku z art. 436 § 1 k.c. i postano-wieniach umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów zawartej przez poszkodowanego ze sprawcą wypadków drogowego oraz w regulacji art. 822 § 4 k.c. uprawniającej powoda do dochodzenia roszczeń bezpośrednio od pozwanego zakładu ubezpieczeń. Na zasadach ogólnych rodzi ona po stronie pozwanej obowiązek zapłaty poszkodowanemu odszkodowania za wynikłe w ich następstwie szkody.

Ich zakres wyznacza regulacja art. 361 § 1 k.c. zgodnie, z którą pozwana jest zobowiązana do zrekompensowania szkody (w rozumieniu art. 361 § 2 k.c.), będącej normalnym następstwem zdarzenia z którego ona wynikła. Stosownie do regulacji art. 363 § 1 zd. 1 k.c. przy jej naprawie priorytet ma restytucja naturalna i dla ustalenia wysokości odszkodowania nie ma znaczenia czy naprawa samochodu została rzeczywiście wykonana, ani też jaki był jej rzeczywisty koszt (rzeczą poszkodowanego jest w jaki sposób wykorzysta on przyznane mu odszkodowanie, które może np. zużyć na inne cele).

Zgodnie z kompensacyjnym charakterem roszczeń odszkodowawczych, które mają przywrócić stan majątku poszkodowanego do stanu w jakim istniałby, gdyby nie miało miejsce zdarzenie wyrządzające szkodę, restytucja naturalna ma doprowadzić do przywrócenia stanu technicznego i estetycznego samochodu sprzed wypadku, w taki sposób, żeby została przywrócona w pełni nie tylko jego sprawność techniczna, ale również jego wartość handlowa. W przypadku uszkodzenia samochodów może nastąpi to tylko wtedy – jak słusznie przyjął Sąd pierwszej instancji - gdy jego naprawa zostanie przeprowadzona przy zastosowaniu części oryginalnych (użycie zamienników części oryginalnych, jeżeli nawet nie wpływa negatywnie na sprawność techniczną samochodu to obniża wartość handlową samochodu (pozwana nie wykazała w toku postępowania, że w samochodzie poszkodowanych były zamontowane części nieoryginalne, ani że istniała możliwość nabycia i zamontowania w tym samochodzie części pochodzących z innych samochodów tej samej marki, typu i o podobnym stopniu zużycia).

Dotyczy to również pozostałych materiałów koniecznych do naprawy samochodu. W szczególności, Sąd Rejonowy za biegłym powołanym w sprawie słusznie przyjął, że ich cena powinna być ustalana na podstawie cen oferowanych w okolicy miejsca zamieszkania poszkodowanego, gdyż muszą one być dobierane pod kątem naprawy konkretnego samochodu, a to z kolei wymaga fizycznego kontaktu z nimi przez pracowników warsztatu potencjalnie naprawiającego samochód, co w przypadku skorzystanie z oferty pozwanej - z uwagi na znaczne oddalenie siedziby podmiotu wskazanego przez pozwaną (w województwie (...)) od miejsca zamieszkania poszkodowanego (w województwie (...)) - w istotny sposób podrażałoby koszty naprawy.

W połączeniu z powyższym rodzi to po stronie powoda skuteczne względem pozwanej roszczenia o zapłatę pełnego odszkodowania za uszczerbek powstały w wyniku wypadku drogowego. Jak słusznie przyjął Sąd Rejonowy jest ono równoważne wartości różnicy pomiędzy ustalonymi przez biegłego kosztami naprawy samochodu oraz kosztami sporządzonej ekspertyzy przedsądowej a wypłaconym przez pozwaną odszkodowaniem, co znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku. Rozstrzygnięcia o należnych powodowi odsetkach ustawowych za opóźnienie się pozwanej w zapłacie dochodzonych należności oraz o kosztach procesu mają podstawę prawną w prawidłowo zastosowanych, wskazanych w uzasadnieniu wyroku regulacjach prawnych.

Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację, jako bezzasadną oddalono na mocy art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację art. 98 § 1 k.p.c. i § 10 ust. 1 pkt 1 i § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 10 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r. poz. 615, z późniejszymi zmianami) biorąc pod uwagę, iż pozwana uległa w całości w postępowaniu odwoławczym i powinna zwrócić powodowi poniesione przez niego w tym postępowaniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika.

SSO Leszek Dąbek