Court allows pension increase by confirming total work incapacity via expert medical opinion.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court increased the applicant's pension by granting total work incapacity for three years starting August 1, 2013. The applicant argued for this benefit based on poor health, while the Social Insurance Institution refused it after a medical commission found him capable. The court relied on a new expert cardiologist's opinion, which the parties did not contest, to establish the applicant's continued total incapacity.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z FUS; art. 12 ust. 1: The court determines total work incapacity based on expert medical evidence when the applicant's condition prevents any work performance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt III U 23/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 22-05-2014 r. Sąd Okręgowy w Koninie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia – SO Maria Dorywalska Protokolant: sekretarz sądowy Marcin Jamrószka po rozpoznaniu w dniu 22-05-2014 r. w Koninie sprawy K. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o wyższą rentę na skutek odwołania K. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia 08.11.2013r. znak: (...) Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje K. M. prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy – nadal od 1 sierpnia 2013r. na okres 3 lat. III U 23/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 8 listopad 2013r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. odmówił K. M. prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, bowiem wymieniony orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS nie został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy. Odwołanie od tej decyzji wniósł K. M., i powołując się na zły stan zdrowia domagał się przyznania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Pozwany organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
K. M. urodzony (...) od 31 sierpnia 1993r. otrzymuje rentę z tytułu niezdolności do pracy orzekaną okresowo. Decyzją z dnia 1.02.2002r. organ rentowy przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na stałe. W dniu 13 lipca 2012r. K. M. zwrócił się do organu rentowego o ustalenie uprawnień do dodatku pielęgnacyjnego. Decyzją z dnia 29 sierpnia 2012r. organ rentowy przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od 1.07.2012r. do 31.07.2013r. Kolejną decyzją z tej samej daty organ rentowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do dodatku pielęgnacyjnego.
Podstawę przyznania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy stanowił przebyty w czerwcu 2012r. zawał mięśnia sercowego ściany przedniej. W dniu 16 lipca 2013r. K. M. zwrócił się do organu rentowego o ponowne ustalenie prawa do renty. Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 12.08.2013r. i Komisji Lekarskiej ZUS z 31.10.2013r. wnioskodawca nie został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy. Wobec tego zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności od 1 sierpnia 2013r.
Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie akt rentowych i dokumentacji medycznej wnioskodawcy dotyczących zaskarżonej decyzji. Z treści art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. z 2009 nr 153 poz. 1227 ze zm.) wymienia, że całkowicie niezdolna do pracy jest osoba utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest ustalenie, czy wnioskodawca nadal pozostaje całkowicie niezdolny do pracy i na jaki okres czasu. W celu wyjaśnienia tej okoliczności , Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłego lekarza kardiologa.
Powołany przez Sąd biegły kardiolog w opinii k. 20-22 rozpoznał w wnioskodawcy: przewlekłą chorobę niedokrwienną serca, przebyty zawał serca z uniesieniem ST ściany przedniej STEMI, niewydolność krążenia w I/II klasie wg NYHA, z istotnym upośledzeniem frakcji wyrzutowej, początkowo do 35%, implantację kardiowertera - defibrylatora w dniu 26.08.2013r., nadciśnienie tętnicze skutecznie kontrolowane farmakologicznie, chorobę zwyrodnieniowo – dyskopatyczną kręgosłupa, łagodne zaburzenia afektywne.
W ocenie biegłego wnioskodawca jest nadal całkowicie niezdolny do pracy na okres 3 lat. Rok po zawale wszczepiono wnioskodawcy kardiowerter – defibrylator, z tego powodu nie może wykonywać dużego lub umiarkowanego wysiłku fizycznego, ani też nie może być narażony na ostre stresy psychiczne. Zdaniem Sądu opinia biegłego jest logiczna, spójna i zasadna. Została wydana po zebraniu wyczerpującego wywiadu, zapoznaniu się z dokumentacją medyczną oraz po badaniu przedmiotowym. Biegły w sposób przekonywujący i fachowy uzasadnił swoje stanowisko.
Wnioskodawca ani pozwany organ rentowy nie kwestionował opinii biegłego. Pozwany nie wniósł żadnych zastrzeżeń do opinii biegłego (k. 31). Sąd podzielił stanowisko opinii biegłego. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania opinii biegłego. Jest ona wyczerpująca i w pełni przekonywująca oraz oczywista w swej treści. Sąd po dokonaniu oceny przeprowadzonego dowodu z opinii biegłego ustalił w konsekwencji, że K. M. jest nadal tj. od 1.08.2013r. całkowicie niezdolny do pracy na okres 3 lat. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie w/powołanych przepisów i art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku.
SSO Maria Dorywalska