Court acquits driver of driving under influence due to measurement uncertainty favoring the accused.
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted the defendant of driving under the influence, ruling that the prosecution failed to prove the statutory elements of the offense. Although breathalyzer readings hovered near the legal threshold, the court applied the principle that measurement uncertainty must be interpreted as doubt in favor of the accused. Consequently, the evidence did not sufficiently demonstrate that the defendant drove while in a state of alcohol intoxication as defined by law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 46 ust. 2 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi; Art. 87 § 1 kw; When breathalyzer measurements fall within the margin of error near the legal threshold, the resulting doubt must be resolved in favor of the accused, precluding a conviction for driving under the influence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IIW 476/22
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 lutego 2023 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Bogdan Wałachowski Protokolant – p.o. sekr. Anna Gawarecka-Olbryś w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w G. – Piotr Drozdowski po rozpoznaniu w dniu 07 lutego 2023 roku sprawy S. W. syna H. i S. zd. L. ur. (...) w W. obwinionego o to, że: w dniu 22 sierpnia 2022 roku około godz. 07:15 w miejscowości S. (gm. G.) na drodze nr (...) prowadził samochód ciężarowy marki V. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu tj. o czyn z art. 87§1 kw 1. Obwinionego S. W. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu .
2. Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. II W 476/22
UZASADNIENIE
S. W. obwiniony został o to, że w dniu 22 sierpnia 2022 r. około godz. 07:15 w miejscowości S. (gmina G.) na drodze nr (...) prowadził samochód ciężarowy marki V. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, tj. o czyn z art. 87§1 kw. Obwiniony nie przyznał się do stawianego mu zarzutu, akcentując, że alkohol spożywał wyłącznie dzień przed zdarzeniem, a w chwili kontroli czuł się dobrze. Rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie zostało wydane na podstawie przedłożonych dokumentów oraz twierdzeń obwinionego, przesłuchanego na okoliczności zdarzenia (k.9-10).
Postanowieniem z dnia 01 września 2022 r. w sprawie o sygn. akt II Ko 711/22 Sąd Rejonowy w Giżycku nie uwzględnił wniosku KPP w G. o zatrzymanie S. W. prawa jazdy (k. 8), a argumentacja wówczas powołana przez Sąd znajduje zastosowanie również w przedmiotowej sprawie. Jak wykazało przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe dokonany w dniu zdarzenia pomiar stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu wskazał, iż S. W. o godzinie 07.16 miał 0,10 mg/l alkoholu, zaś o godzinie 07:31 0,08 mg/l (notatka urzędowa- k. 1, protokół badań trzeźwości- k. 2), zaś dla urządzenia, którym wykonano przedmiotowe badanie ustalona została niepewność pomiarowa 0,01 mg/l (świadectwo wzorcowania-k.12).
Zgodnie z art. 46 ust. 2 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi z dnia 26.10.1982 r. Dz.U.2023.165 t.j. z dnia 2023.01.23 stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg w 1 dm 3 . Mając na uwadze powyższą regulację, wskazać należy, że zawartość alkoholu obwinionego w wydychanym powietrzu w dniu zdarzenia odpowiadała progowej wartości stanu po użyciu alkoholu, a kolejne badanie wskazało zaś na wartość poniżej tego progu.
Wskazana okoliczność niewątpliwie ma kluczowe znaczenie dla ustalenia wartości alkoholu w wydychanym powietrzu w trakcie badania, w sytuacji, gdy wykazało ono wartość na pograniczu wykroczenia. Zgodnie z przyjętym bowiem twierdzeniem, wszelką zaistniałą niepewność pomiarową należy interpretować jako wątpliwość nie dającą się usunąć, z równoczesnym obowiązkiem jej tłumaczenia na korzyść obwinionego (por. wyrok SO w Olsztynie z dnia 3.10.2013r. VII Ka 795/13). Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazuje, że S. W. swoim zachowaniem nie wyczerpał ustawowych znamion zarzucanego mu wykroczenia z art. 87§1 kw i wobec tego, na podstawie wskazanego przepisu należało go uniewinnić.
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 119 §2 pkt. 1 kpw.