Court corrects first-instance sentencing for drug traffickers by applying mandatory supervision and specific probation articles.

Sygnatura akt VI Ka 1102/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk (spr.) Sędziowie SSO Ewa Trzeja-Wagner SSR del. Małgorzata Peteja-Żak Protokolant Aleksandra Studniarz przy udziale Jolanty Mandzij Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. sprawy 1. A. O. syna B. i B., ur. (...) w Z. oskarżonego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dn. 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65§1 kk 2. Ł. W. syna Z. i L., ur. (...) w G. oskarżonego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dn. 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygnatura akt III K 1077/12 na mocy art. 437 § 1 kpk, art. 438 kpk, art. 424 § 1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - w pkt. 2 i 7 jako podstawę prawną warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności przyjmuje art. 69 § 1, 2 i 3 kk oraz art. 70 § 2 kk; - w pkt. 3 jako podstawę prawną oddania oskarżonego A.

O. pod dozór kuratora sądowego przyjmuje art. 73 § 2 kk; - na mocy art. 73 § 2 kk oddaje oskarżonego Ł. W. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa. sygn. akt VI Ka 1102/13

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2013r., sygn. akt IIIK 1077/12 uznał A. O. za winnego tego , że: w okresie od października 2005 roku do stycznia 2007 roku w G., P. i innych miejscowościach, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci co najmniej 17,5 kilograma amfetaminy o wartości nie mniejszej niż 113 750 złotych, w ten sposób że nabywał przedmiotową substancję od nieustalonego do tej pory mężczyzny o imieniu T. i posługującego się pseudonimem (...), a jednocześnie organizując wcześniej jej przewóz z P. do G. przez S. P., w celu jej dalszego wprowadzenia do obrotu, przy czym z powyższego czynu uczynił sobie stałe źródło dochodu to jest występku z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65 § 1 kk i za to skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych, na mocy art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt. 1 kk wykonanie orzeczonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby w rozmiarze lat 5 , na mocy art.73 § 1 kk oddał oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby, na mocy art.70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł nawiązkę w wysokości 3000 złotych na rzecz Fundacji (...) ul. (...) (...)-(...) B., na mocy art. 45 § 1 kk orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w wysokości 113 750 złotych.

Sąd Rejonowy uznał również Ł. W. za winnego tego , że: w okresie od czerwca do lipca 2005 roku w G., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci 3 kilogramów haszyszu o wartości 15 000 złotych, w ten sposób że w trakcie dwóch transakcji nabył wymienione środki od A. S. w celu ich dalszej odsprzedaży innym osobom, przy czym z powyższego czynu uczynił sobie stałe źródło dochodu to jest występku z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65 § 1 kk i za to skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych;, na mocy art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt. 1 kk wykonanie orzeczonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby w rozmiarze lat 4, na mocy art.70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł nawiązkę w wysokości 1000 złotych na rzecz Fundacji (...) ul. (...) (...)-(...) B., na mocy art. 45 § 1 kk orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w wysokości 15 000 złotych.

Prokurator zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonych zarzucając obrazę prawa materialnego, a to art. 73 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie wobec Ł. W., gdy dozór kuratora wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2 kk, a zatem i tego z art. 65 § 1 kk jest obligatoryjny, obrazę art. 73 § 2 kk poprzez wskazanie w podstawie orzeczenia dozoru kuratora wobec A. O. art. 73 § 1 kk, obrazę art. 69 § 3 kk przez jego nie wskazanie w postawie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, obrazę art. 70 § 2 kk poprzez wskazanie w podstawie wyznaczenia okresu próby art. 71 § 1 pkt. 1 kk, gdy powinien by c art. 70 § 2 kk.

Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punktach 2, 3i 7 oraz orzeczenie dozoru7 kuratora względem Ł. W.. Sąd Okręgowy zważył, że następuje: Apelacja Prokuratora jest uzasadniona. Sąd w sprawie A. O. i Ł. W. orzekał w trybie art. 387 kpk, w tej mierze podzielić należało stanowisko, iż okoliczności popełnienia czynów zarzucanych oskarżonym nie budzą wątpliwości. Sąd prawidłowo procedował, ustalił trafnie stan faktyczny w oparciu o ocenę dowodów, której nie sposób zarzucić naruszenia zasad art. 7 kpk. Orzekając w sprawie Sąd I instancji przeoczył jednakże, iż przypisując oskarżonym działanie w warunkach określonych w art. 65 § 1 kk wobec sprawcy, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu winien zastosować przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2 kk.

Nie kwestionując prawidłowości orzeczenia środków probacyjnych należało zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 69 § 3 kk zawieszenia wykonania kary nie stosuje się do sprawcy określonego w art. 64 § 2 kk (tym samym również sprawcy z art. 65 § 1 kk), chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami, a takich Sąd orzekający się przecież dopatrzył. Podobnie zastosowanie znajduje art. 70 § 2 kk, jako podstawa wyznaczenia okresu próby, a art. 73 § 3 kk, jako podstawa oddania oskarżonych pod dozór kuratora sądowego.

Należy podkreślić, że obu oskarżonych , bowiem przepis ten stanowi o obligatoryjnym dozorze w wypadku młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego, sprawcy określonego w art. 64 § 2 kk, czyli też w art. 65 § 1 kk, a także wobec sprawcy przestępstwa popełnionego w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł zmienił zaskarżony wyrok w pkt. 2 i 7, a jako podstawę prawną warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności przyjął art. 69 § 1, 2 i 3 kk oraz art. 70 § 2 kk, w pkt. 3 jako podstawę prawną oddania oskarżonego A.

O. pod dozór kuratora sądowego przyjmuje art. 73 § 2 kk. Jak wcześniej wskazano w realiach sprawy wobec obu oskarżonych konieczne było oddanie ich pod dozór kuratora sądowego, dlatego Sąd odwoławczy na mocy art. 73 § 2 kk oddał oskarżonego Ł. W. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa, albowiem wymagają tego względy słuszności.