Civil court dismisses preclusion claim for unjust imprisonment damages due to public interest and lack of proof.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the applicant's claim for damages based on unjust imprisonment, noting the procedural delay was excused by his severe mental health deterioration following wrongful detention. While the applicant argued that avoiding compensation would be inhumane given his continued psychological distress, the court ruled that damages must strictly relate to temporary detention rather than the entire criminal proceedings. Consequently, the claim was rejected because the applicant failed to substantiate the specific income losses he alleged.
Legislator headnote
AI generatedart. 5 k.c.; art. 361 § 2 k.c.: Preclusion bars claims for damages from unjust imprisonment unless exceptional circumstances exist; compensation covers only losses from temporary detention, not the full criminal process, and the claimant bears the burden of proof.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
A) Nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia (art.5 k.c) – uwzględnienie tego zarzutu i oddalenie na tej podstawie roszczeń wnioskodawcy byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Wnioskodawca w wyniku niesłusznego pozbawienia go wolności doznał m.in. pogorszenia stanu zdrowia psychicznego, z czym wiązały się również stany depresyjne. Mimo prawomocnego uniewinnienia go od wszystkich zarzutów jego stan psychiczny był i jest nadal zły. Korzysta on nadal z pomocy specjalisty. Powyższe okoliczności spowodowały, że wnioskodawca złożył swój wniosek nieznacznie (5 dni) po wymaganym w art.555 k.p.k. terminie.
W takich okolicznościach, w ocenie Sądu, byłoby skrajnie niehumanitarne unikanie przez Skarb Państwa zadośćuczynienia wnioskodawcy za niesłusznie doznane przez niego krzywdy, a powstałe w wyniku działania organów Państwa. B) Przy rozstrzyganiu o wysokości należnego odszkodowania, na podstawie przepisów rozdziału 58 k.p.k., mogą być brane jako wchodzące w skład tego odszkodowania wyłącznie te należności, które były związane ze stosowanym tymczasowym aresztowaniem (zatrzymaniem), a nie z całym prowadzonym postępowaniem karnym.
Ustalenie zakresu odszkodowania należy dokonywać zgodnie z regułami ustalonymi w prawie cywilnym. W szczególności ma w tym miejscu zastosowanie art. 361 § 2 k.c., zgodnie z którym naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Tak więc odszkodowanie obejmuje również korzyści, które osoba pozbawiona wolności mogłaby osiągnąć w następstwie wykonywania pracy zarobkowej w okresie, w jakim była pozbawiony wolności. Powinność wykazania twierdzeń uzasadniających zgłoszone w całości roszczenie (odszkodowanie) obciąża jednak wnioskodawcę i działającego na jego rzecz pełnomocnika, a nie sąd.
Wnioskodawca nie udowodnił, że w związku z pobawieniem go wolności utracił dochody z prowadzonej działalności gospodarczej właśnie w żądanej kwocie. Przedstawione przez niego wyliczenia są gołosłowne i niewiarygodne.