Civil court dismisses tenant eviction claim due to failure to prove actual residence in the property.
Legislator summary
AI generatedThe civil court dismissed the municipality's lawsuit against the tenant's children for eviction and payment of rent. The plaintiff failed to provide evidence proving the defendants actually resided in the disputed apartment during the relevant period. Consequently, the court ruled that the plaintiff's claim lacked factual basis under civil law, ordering the plaintiff to bear all litigation costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 688 § 1 k.c.; Art. 98 k.p.c.: A landlord must prove actual occupancy by tenants to claim rent; failure to do so results in dismissal of the claim and the plaintiff bears the costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I 1 C 1002/22
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny – Sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym: Przewodniczący: sędzia Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2022 r. w G. sprawy z powództwa Gminy M. G. przeciwko E. B. i P. B. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami procesu obciąża powoda Gminę M. G., uznając je za poniesione; III. nakazuje ściągnąć od powoda Gminy M. G. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Sygn. akt I 1 C 1002/22
UZASADNIENIE
Stan faktyczny Gmina M. G. jest właścicielem lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w G.. Okoliczność bezsporna Najemczynią tego lokalu jest M. B.. Okoliczność bezsporna E. B. (córka M. B.) wyprowadziła się (ostatecznie) z tego lokalu będąc w wieku 17 lat (w więc w 2006 r.) i od tego czasu ma stałe miejsce zamieszkania w innym miejscu. P. B. (syn M. B.) wyprowadził się z tego lokalu (ostatecznie) będąc w wieku 18 lat (a więc w 2004 r.) i od tego czasu zamieszkuje w innym miejscu. Dowód: zeznania świadka M. B., k. 128-129 Ocena dowodów Zeznania świadka M.
B. uznano za wiarygodne. Są one logiczne i szczere. Świadek wyjaśniła okoliczności powstania dokumentu z 14 sierpnia 2019 r. (k. 12) – wychodziła na pilną wizytę do lekarza, na korytarzu na prośbę przedstawiającego dokument go podpisała będąc przekonaną, że chodzi o osoby zameldowane. Wyjaśniła, że nie ma kontaktu z synem P. B. i córką E. B., nie ma też wpływ na to, że – jej zdaniem „automatycznie” w lokalu zameldowano także jej wnuki – w ślad za danymi meldunkowymi rodziców. Reasumując, dokument z karty 12 nie ma mocy dowodowej, którą przypisuje jej strona powodowa.
Powstał w wyniku błędu wywołanego pośpiechem. Analiza pozostałych dokumentów dołączonych do pozwu jest bezprzedmiotowa – żaden z nich nie wskazuje bezpośrednio lub choćby pośrednio (poszlakowo) na fakt zamieszkiwania pozwanych w przedmiotowym lokalu w spornym okresie. Kwalifikacja prawna Powód nie udowodnił faktu stanowiącego podstawę faktyczną roszczenia, tj. faktu zamieszkiwania pozwanych w przedmiotowym lokalu. Z tych przyczyn powództwo podlegało oddaleniu w całości na mocy art. 688 1 § 1 k.c. a contrario – punkt I. sentencji.
Koszty Powód jako przegrywający proces ponosi jego koszty (punkt II. sentencji na mocy art. 98 k.p.c.). Powoda z tych przyczyn obciążono także niezaliczkowaną częścią wynagrodzenia kuratora procesowego (240 zł – art. 98 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – punkt III. sentencji).