Social Security Court grants disability pension to applicant whose spine condition warrants long-term work incapacity.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the lower decision denying a disability pension and granted the applicant rights to a partial disability pension from April 1, 2013, until May 31, 2014. The applicant argued that his spinal degeneration and planned surgery justified continued incapacity, while the Social Security Institution contended that his condition did not meet statutory thresholds for work inability. The court ruled in favor of the applicant because the expert medical opinion, supported by MRI results, conclusively demonstrated that his condition prevented him from performing physical work and necessitated long-term incapacity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1 pkt. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 12 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The court must evaluate the applicant's health status in relation to their specific qualifications and work history, granting a disability pension when medical evidence proves long-term work incapacity despite the Social Security Institution's contrary assessment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 905/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2014r. w S. odwołania A. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 7 czerwca 2013 r. (Nr (...)` ) w sprawie A. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje A. M. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 kwietnia 2013 r. do 31 maja 2014 r. Sygn. akt IV U 905/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7.06.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił wnioskodawcy A. M. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres, powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 28.05.2013 r., która nie stwierdziła u wnioskodawcy niezdolności do pracy. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony A. M., który wnosił o jej zmianę twierdząc, że ze względu na schorzenia kręgosłupa jest uprawniony do renty od 1998 roku. Choroba ta wymaga dalszego leczenia i ma skierowanie na operację zaplanowaną na maj 2014 roku. Ponadto twierdził, że leczy się na nadciśnienie tętnicze. W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Ubezpieczony A. M. ur. (...) nabył prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 5.02.1998 r. i świadczenie to pobierał okresowo do 31.03.2013 r. Przed upływem terminu na który zostało przyznane prawo do renty A. M. złożył kolejny wniosek o przyznanie tego świadczenia. W toku postępowania orzeczniczego ubezpieczony został przebadany przez Komisję Lekarską ZUS, która rozpoznała u niego następujące schorzenia: zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa L/S bez uszkodzeń neurologicznych, nadciśnienie tętnicze zredukowane farmakologicznie i stan po operacji żylaków lewego podudzia (k. 8 – 9 a.l.).
W ocenie Komisji Lekarskiej ZUS schorzenia te na obecnym etapie nie powodują niezdolności do pracy ubezpieczonego. Orzeczenie to stało się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji z dnia 7.06.2013r. odmawiającej ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, albowiem ubezpieczony nie spełnił przesłanki określonej w art. 57 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2009 r. Nr 153 poz. 1227) (k. 221 a.r.). W toku postępowania odwoławczego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy ortopedy i neurologa, którym zlecił przebadanie wnioskodawcy i wydanie pisemnej opinii (k. 12 a.s).
Biegli wymienionych specjalności zdiagnozowali u wnioskodawcy następujące schorzenia: zaawansowane zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa lędźwiowo krzyżowego ze stenozą kanału kręgowego na poziomie L2 – L4, stan po dwukrotnym leczeniu operacyjnym dyskopatii L5 – S1 w 1997 i 1998 roku, przewlekły zespół bólowy kręgosłupa L/S z zespołem korzeniowym lewostronnym obecnie w okresie zaostrzenia. W ocenie biegłych schorzenia te powodują u opiniowanego w dalszym ciągu częściową okresową niezdolność do pracy od 1.04.2013 r. do 31.05.2014 r.
W uzasadnieniu opinii biegli stwierdzili, że ubezpieczony z wykształcenia ślusarz pracował jako wulkanizator w ramach własnej działalności gospodarczej. Na podstawie badania przedmiotowego biegli stwierdzili, że występują u niego p[przewlekłe dolegliwości bólowe kręgosłupa L/S z ograniczeniem ruchomości i promieniowaniem do kończyny dolnej lewej. Dolegliwości te nasilają się przy długim staniu, schylaniu się i dźwiganiu. Ponadto biegli powołując się na wynik badania MRI kręgosłupa L/S z dnia 14.02.2013 r. stwierdzili uogólnione zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z wrodzoną stenozą kanału kręgowego na poziomie L2 – L4 oraz na poziomie L5 – S1.
Zdaniem biegłych aktualny stan narządu ruchu narusza sprawność organizmu ubezpieczonego w stopniu uzasadniającym przyznanie długotrwałej niezdolności do pracy zawodowej zgodnie z kwalifikacjami. Biegli wskazali również, że ubezpieczony jest zakwalifikowany do kolejnej operacji kręgosłupa. Do opinii tej zastrzeżenia złożył pozwany organ rentowy wnosząc o powołanie innych biegłych neurologa i ortopedy. Jednocześnie do wniosku załączył stanowisku przewodniczącego członka Komisji Lekarskiej ZUS (k. 18 – 20 a.s.). W zastrzeżeniach tych stwierdzono, że schorzenie kręgosłupa istniejące u wnioskodawcy typowo przebiega z okresowymi zaostrzeniami i nasileniem objawów, które wymagają intensyfikacji leczenia.
Dalej stwierdzono, że po wieloletnim okresie choroby nie doszło do wystąpienia utrwalonych deficytów korzeniowych ruchowych. W końcowej części zastrzeżeń pozwany ZUS stwierdził, że ujawnione pogorszenie stanu w postaci opisanego zespołu bólowego – miejscowego i korzeniowego oraz planowane leczenie operacyjne dają podstawę do korzystania ze zwolnień lekarskich i nie uzasadniają orzeczenia o niezdolności do pracy. Na rozprawie ubezpieczony wnosił o oddalenie wniosku dowodowego o powołanie biegłych (k. 23v a.s.). Sąd oddalił ten wniosek dowodowy.
W ocenie Sądu Okręgowego opinia biegłych lekarzy neurologa i ortopedy jest miarodajnym i obiektywnym dowodem stanu zdrowia ubezpieczonego. Biegli w opinii szczegółowo opisali rodzaj schorzeń kręgosłupa ubezpieczonego A. M. i swoją ocenę odnieśli również do kwalifikacji ubezpieczonego. Ponadto podkreślić należy, że biegli dysponowali wynikiem badania MRI kręgosłupa z dnia 14.02.2013 r. i ten nowy dokument medyczny w sposób pełniejszy pozwolił im na dokonanie oceny stanu zdrowia opiniowanego. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ocena stanu zdrowia osoby ubiegającej się o prawo do renty powinna być odniesiona do kwalifikacji tej osoby i innych przymiotów osobowych takich jak wiek a także rodzaj wykonywanej dotychczas pracy.
Pozwany organ rentowy zarówno w orzeczeniu Komisji Lekarskiej jak i w pisemnych zastrzeżeniach do opinii biegłych nie odniósł się do kwalifikacji ubezpieczonego. Bezsporne jest, iż jego kwalifikacje są niskie i jego możliwości podjęcia pracy zarobkowej należy odnosić do pracy fizycznej. Istotne jest również przy ocenie, że ubezpieczony jest zakwalifikowany do kolejnej operacji kręgosłupa przewidzianej na maj 2014 roku. Świadczy to o tym, iż wbrew ocenie organu rentowego nie nastąpiła poprawa stanu zdrowia wnioskodawcy. Argumentacja biegłych zawarta w opinii jest przekonywująca i z tych względów Sąd uznał, że A.
M. jest w dalszym ciągu okresowo częściowo niezdolny do pracy do 31.05.2014 r. Mając powyższe na względzie Sąd z mocy art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji.