Appeal court dismisses tenant's claim against landlord for breach of lease due to building closure.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court dismissed the tenant's complaint against the landlord regarding the termination of a commercial lease due to building closure. The arbitration court found the landlord liable for failing to disclose the building's poor technical condition, which led to its mandatory closure and the tenant's inability to use the premises. The appellate court upheld this decision, ruling that the landlord's knowledge of the defects and failure to inform the tenant constituted a breach of contract under Polish law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 471 k.c.; Art. 361 k.c.; Art. 1206 § 2 pkt 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 § 1 i 3 k.p.c. The court held that a landlord's failure to disclose known defects in a leased property, leading to its closure, constitutes a breach of contract warranting damages, and such a finding by an arbitration court is not contrary to public order.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V AGa 67/21
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lutego 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Dariusz Chrapoński po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2022 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko H. P. o uchylenie wyroku sądu polubownego – Sądu Arbitrażowego przy (...)w W. z dnia 26 października 2020 r., SA 62/19 1. oddala skargę;
2. zasądza od (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na rzecz H. P. kwotę 2.417 (dwa tysiące czterysta siedemnaście) zł tytułem kosztów postępowania. Sygn. akt V AGa 67/21
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 26 października 2020 r. Sąd Polubowny – Sąd Arbitrażowy przy (...) w W. zasądził od pozwanej (...) Sp. z o.o. w K. na rzecz powódki H. P. kwotę 19.033,03 zł z ustawowymi odsetkami z opóźnienie od dnia 28 kwietnia 2019 r. oraz zniósł pomiędzy stronami koszty postępowania arbitrażowego (SA 62/19). Sąd Arbitrażowy ustalił, że strony dokonały zapisu na sąd polubowny w art. 35 ust. 1 łączącej strony umowy najmu z dnia 29 czerwca 2011 r. Na jej podstawie pozwana wynajęła powódce na okres 5 lat lokal użytkowy nr (...), położony w Pasażu Handlowym w A., przy ul. (...), którą aneksem nr (...) z dnia 24 kwietnia 2016 r. przesłużyły na kolejne pięć lat.
W dniu 7 lutego 2017 r. pozwana nakazała powódce opuszczenie tego lokalu, a pismem z dnia 24 maja 2017 r. poinformowała ją, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr (...) z dnia 25 kwietnia 2017 r. nakazał wyłączyć Pasaż Handlowy z użytkowania z uwagi na konieczność zapewnienia ochrony życia i zdrowia ludzkiego. Spór objęty tym postępowaniem dotyczył kwestii odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanej wobec powódki za doprowadzenie do sytuacji, w której na skutek złego stanu technicznego Pasaż Handlowy został wyłączony z użytkowania i powódka nie mogła korzystać z przedmiotu najmu.
W ocenie Zespołu Orzekającego pozwana co najmniej od 2014 r. miała pełną świadomość złego stanu technicznego, gdyż potwierdzają to sporządzone w 2014 r. i 2017 r. ekspertyzy techniczne. Nie może budzić wątpliwości, że zawierając aneks nr (...) z dnia 24 kwietnia 2016 r. pozwana zdawała sobie sprawę, że wynajmuje powódce lokal w obiekcie, który wymaga remontu i tym samym może zaistnieć sytuacja, w której nie będzie mogła wywiązać się z umowy najmu. Okoliczności tych jednocześnie nie ujawniła powódce, która nie mogła przypuszczać, że zostanie zmuszona do przedterminowego i nagłego opuszczenia lokalu użytkowego.
Tym samym pozwana odpowiada za szkodę jaką wyrządziła powódce z tytułu nagłego i przedterminowego zaniechania działalności w lokalu. Powódka udowodniła szkodę w wysokości 4.200 zł z tytułu przygotowania nowego lokalu na towar przeniesiony z lokalu, kwotę 12.833,03 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pracowników za okres od zamknięcia lokalu do końca trwania okresu wypowiedzenia (luty-maj 2017 r.) i 2.000 zł z tytułu przewozu towarów, remanentu, układania towaru, wykonanych przez pracowników powódki. Dalsze roszczenia odszkodowawcze – z tytułu utraconych korzyści Zespół Orzekający uznał za nieudowodnione.
W skardze o uchylenie tego wyroku (...) Sp. z o.o. w K. zarzuciła naruszenie art. 1206 § 2 pkt 2 k.p.c. poprzez błędne ustalenie faktu trwania umowy najmu oraz powstania szkody. Nadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. Przeciwniczka – H. P. wniosła o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:
Skarga okazała się uzasadniona z następujących przyczyn. Jak stanowi art. 1206 § 2 pkt 2 k.p.c. sąd uchyla wyrok sądu polubownego, gdy wyrok takiego sadu jest sprzeczny z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (klauzula porządku publicznego). Uchylenie wyroku sądu polubownego w oparciu o tę podstawę może mieć miejsce jedynie w przypadku kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub polubownego, które prowadzą do sytuacji, w której wyrok jest nie do pogodzenia z normami o charakterze fundamentalnym dla obowiązującego systemu prawnego.
Dlatego też sama nieprawidłowa wykładnia obowiązujących przepisów lub ich niewłaściwe zastosowanie nie uzasadnia uwzględnienia skargi. Przy stosowaniu kryterium w postaci klauzuli porządku publicznego nie chodzi o to, aby oceniane orzeczenie było zgodne ze wszystkimi wchodzącymi w grę bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, lecz o to, czy wywarło ono skutek sprzeczny z podstawowymi zasadami krajowego porządku prawnego ( por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 7 lutego 2018 r., V CSK 301/17 i z dnia 3 września 2009 r., I CSK 53/09).
Nie można pomijać również faktu, że sąd powszechny w postępowaniu o uchylenie wyroku nie dokonuje samodzielnych ustaleń faktycznych, jak również nie kontroluje poczynionych przez sąd polubowny ustaleń faktycznych. W ocenie Sądu Apelacyjnego zaskarżony wyrok nie narusza art. 1206 § 2 pkt 2 k.p.c. Art. 28.1. łączącej strony umowy wbrew stanowisku skarżącego nie wyłącza jego odpowiedzialności odszkodowawczej za nienależyte wykonanie tej umowy (art. 471 k.c.). Jak ustalono w postępowaniu polubownym co najmniej od 2014 r. skarżąca miała świadomość złego stażu technicznego Pasażu Handlowego i winna była się liczyć z koniecznością jego zamknięcia oraz remontu.
Tych okoliczności wszakże nie ujawniła przeciwniczce skargi przy zawieraniu z nią aneksu nr (...) do umowy najmu. Z tego względu skarżąca ponosi wobec niej odpowiedzialność odszkodowawczą na podstawie art. 471 k.c. Nie można także zgodzić się z tezą, że sąd polubowny naruszył naczelne zasady regulującego odpowiedzialność odszkodowawczą z art. 361 k.c. Mogłoby to mieć miejsce jedynie wtedy, gdyby sąd polubowny zasądził odszkodowanie gdyby nie doszło do wyrządzenia szkody, względzie między szkodą a zdarzeniem szkodzącym nie występował adekwatny związek przyczynowy.
Powódka w postępowaniu polubownym wykazała przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanej. Jak już powiedziano wcześniej wykazany został fakt nienależytego wykonania umowy. Nadto powódka wykazała wysokość szkody – w wysokości uwzględnionej przez sąd polubowny. Koszty te powstały w związku z przedterminowym zakończeniem umowy, a zatem został zachowany związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem szkodzącym a uszczerbkiem majątkowym w postaci damnum emergens (art. 361 § 2 k.c.). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 385 w zw. z art. 1207 § 2 k.p.c. skarga podlegała oddaleniu.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., zasądzając od skarżącej na rzecz przeciwniczki skargi koszty zastępstwa adwokackiego w wysokości 2.400 zł (§ 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.) oraz 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa procesowego.