Appeal court dismisses delay complaint in execution proceedings as the statute excludes such claims from the complaint law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appeal court refused to examine the complainant's claim regarding unreasonable delay in execution proceedings. The complainant argued that the process concerning conditional early release was excessively prolonged. The court ruled that the specific statute governing complaints against delay does not apply to cases under the execution code, rendering the complaint inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 1b ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki; Art. 1 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego: The complaint law against procedural delay does not apply to cases governed by the execution code, including those regarding conditional early release.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II S 26/22 POSTANOWIENIE 20 września 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: S.S.A Cezariusz Baćkowski Sędziowie: S.A. Bogusław Tocicki S.A. Piotr Kaczmarek po rozpoznaniu w sprawie K. S. skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz.
75) p o s t a n a w i a 1. skargę pozostawić bez rozpoznania, 2. zwolnić K. S. od opłaty od skargi,
UZASADNIENIE
K. S. złożył skargę wskazując na przewlekłość postępowania w przedmiocie jego wniosku o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności zawisłego przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu, sygn. akt V Kow – wz 159/22
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Skarga nie podlega rozpoznaniu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 75), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Wyjątek od tej zasady określa art. 2 ust. 1b cytowanej ustawy, który stwierdza, że powołanego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 tej ustawy nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz.
U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768, 1452 i 2217), chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego. Tak więc, przepisów cyt. ustawy o skardze co do zasady (z wyłączeniem spraw wymienionych wyżej) nie stosuje się do spraw prowadzonych na podstawie Kodeksu karnego wykonawczego, w tym spraw o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zatem skarga na przewlekłość postępowania złożona w sprawie o której mowa jako niedopuszczalna nie mogła zostać rozpoznana (art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze (…), art. 2 ust. 1b tej ustawy).
Nie byłoby słuszne oczekiwanie od autora skargi uiszczenia od niej opłaty w sytuacji, gdy jest oczywiste, że nie mogła zostać merytorycznie rozpoznana ponieważ była niedopuszczalna z mocy ustawy, dlatego należało zwolnić go od jej uiszczenia (art. 623 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze, por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 r., (...) 8/13, L.) Z tych powodów należało orzec jak na wstępie. Piotr Kaczmarek Cezariusz Baćkowski Bogusław Tocicki