Legislator Case Law & Legislation
V U 265/20 AI generated

Court dismissed disability appeal, ruling moderate degree correct as client needs only occasional help, not constant care.

Case Number V U 265/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Rybnik dismissed the appellant's appeal against a moderate disability assessment, upholding the original decision. The appellant argued for a severe disability rating based on chronic pain, surgical complications, and the need for assistance with heavy lifting. The court determined that the medical evidence showed the appellant requires only occasional help and can function independently without constant supervision, thus justifying the moderate classification.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; Art. 4 ust. 1 i ust. 2; The court must assess whether an individual requires constant or long-term assistance to fulfill social roles to qualify for a severe disability degree, distinguishing this from occasional or temporary support.

Keywords

AI generated
disability assessment degree severe disability criteria constant assistance requirement medical expert opinion social role fulfillment disability appeal procedure occasional help sufficiency

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 511 ze zm.)
art. 477 14 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie przywołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. Sąd w pkt 1 oddalił odwołanie.
art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze
Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze Sąd przyznał od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Rybniku) adwokatowi M.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 265/20

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 21 kwietnia 2022 roku Sąd Rejonowy w Rybniku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sonia Lasota - Zawisza Sędziowie/Ławnicy: -/- Protokolant : osobiście po rozpoznaniu 21 kwietnia 2022 roku w Rybniku na posiedzeniu niejawnym sprawy A. N. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) w K. o ustalenie stopnia niepełnosprawności na skutek odwołania A. N. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) w K. z dnia 17 sierpnia 2020 roku, sygn. (...) 1. oddala odwołanie;

2. przyznaje od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Rybniku) adwokatowi M. K. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) w tym 23% VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Sygn. akt V U 265/20

UZASADNIENIE

Orzeczeniem z 17 sierpnia 2020 roku, znak (...), Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) utrzymał w mocy orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. z 8 czerwca 2020 roku, znak (...) wobec odwołującej A. N.. W uzasadnieniu WZON wskazał, iż PZON prawidłowo zaliczył odwołującą do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym i właściwie określił dotyczące jej wskazania. WZON zaznaczył, że nie wymaga w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, co uzasadniałoby zaliczenie do znacznego stopnia niepełnosprawności. vide: akta WZON Odwołująca wniosła o zmianę orzeczenia poprzez zaliczenie jej do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym.

W uzasadnieniu opisała przebieg choroby oraz komplikacje występujące po przeprowadzonych operacjach. Odwołująca dodała, że z uwagi na stan zdrowia musi liczyć na pomoc innych osób. Wskazała przy tym, że nie jest w stanie podejmować większego wysiłku, a z uwagi na usunięte węzły chłonne może podnosić ciężary jedynie do 2 kg. Odwołująca zaznaczyła też, że bardzo szybko się męczy oraz odczuwa ciągły ból prawej ręki oraz barku, kręgosłupa i kolan. vide:3-5 W odpowiedzi na odwołanie WZON wniósł o jego oddalenie i potrzymał wcześniejsze twierdzenia. vide: k.21-21v.

Sąd ustalił co następuje: Orzeczeniem z 8 czerwca 2020 roku, znak (...), Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. zaliczył odwołującą A. N. do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym (...) ze wskazaniem symbolu przyczyny niepełnosprawności (...). WZON wskazał, że odwołująca jest zdolna do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej (pkt 1), wymaga konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie danej osoby (pkt 5), wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji (pkt 6).

Dowód: akta WZON: orzeczenie PZON z 8.06.2020r. Orzeczeniem z 17 sierpnia 2020 roku, znak (...), Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) utrzymał w mocy orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. z 8 czerwca 2020 roku, znak (...). Dowód: akta WZON: orzeczenie WZON z 17.08.2020r. U odwołującej stwierdzono raka piersi prawej (...), stan po amputacji piersi z rekonstrukcją oraz linfadenektomii, stan po radioterapii, stan po usunięciu implantu i wstawieniu espandera (maj 2020r.), stan po usunięciu espandera (lipiec 2020r.), hormonoterapię w trakcie.

Leczenie agresywne onkologiczne zakończono w 2019 roku. Nietolerancja materiału z powodu których jest wykonany implant piersi nie uzasadnia zaliczenia odwołującej do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym. Zabiegi usunięcia implantów są przyczyną czasowej niezdolności do pracy, lecz nie czynią odwołującej niezdolnej do samodzielnej egzystencji. Występowanie u ubezpieczonej dolegliwości bólowych kostno-mięśniowych nie uzasadnia zaliczenia odwołującej do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym. U odwołującej występuje naruszona sprawność organizmu.

Odwołująca jest zdolna do wykonywania zatrudnienia na stanowisku pracy przystosowanym odpowiednio do potrzeb i możliwości wynikających z niepełnosprawności, wymaga w celu pełnienia ról społecznych częściowej lub okresowej pomocy innej osoby w związku z ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Powyższe uzasadnia zaliczenie odwołującej do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym. Dowód: dokumentacja medyczna k.6-10, k.41-42, k.77 i k.107-110, opinia biegłej z zakresu onkologii I. G. k.36-38, opinia podstawowa i uzupełniająca biegłego z zakresu onkologii B.

P. k.67-68 i k. 86 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci w/w dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także w oparciu o dowód z opinii biegłej z zakresu onkologii I. G. oraz z opinii podstawowej i uzupełniającej biegłego z zakresu onkologii B. P., które wraz z dowodami z dokumentów tworzą wyrazisty obraz całości sprawy.

Sąd zważył co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 4 ust 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 511 ze zm.) do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji (ust.1).

Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację (ust.4). Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych (art. 4 ust. 2 ww. ustawy).

Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż zaskarżone orzeczenie w sposób prawidłowy stwierdzało niepełnosprawność odwołującej oraz uwzględniało wszystkie dotyczące jej wskazania. Odwołująca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, jest zdolna do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej, jej dolegliwości i dysfunkcje mogą być kompensowane poprzez okresową pomoc innych osób. Odwołująca wymaga pomocy innych osób w pewnych czynnościach ale nie stałej opieki. Odwołująca w zakresie niezbędnym jest samodzielna i nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby.

Występujące o odwołującej bóle kostno-mięśniowe oraz nietolerancja materiału, z którego wykonane są implanty piersi nie uzasadniają zaliczenia odwołującej do znacznego stopnia niepełnosprawności. Ustalając stopień niepełnosprawności odwołującej, Sąd podzielił opinię biegłej z I. G. oraz opinię biegłego B. P.. Opinie zostały sporządzone przez osoby będące specjalistami z zakresu onkologii. Podkreślenia wymaga, że do ostatniej opinii uzupełniającej sporządzonej przez biegłego B. P. strony nie wniosły zastrzeżeń.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie przywołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. Sąd w pkt 1 oddalił odwołanie. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze Sąd przyznał od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Rybniku) adwokatowi M. K. kwotę 221,40 zł w tym 23% VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Sędzia Sonia Lasota-Zawisza