Court convicts defendant of attempted murder with injury, sentencing to two years prison and ordering compensation.
Legislator summary
AI generatedThe court found the defendant guilty of attempted murder resulting in minor injuries and sentenced him to two years in prison. The prosecution argued for a specific charge under the Criminal Code, while the defense contested the severity of the attempted act. The court upheld the conviction based on the intent to kill and the use of a knife, applying the relevant statutory provisions to determine the final penalty.
Legislator headnote
AI generatedArt. 156 § 1 kk; Art. 157 § 2 kk; Art. 160 § 1 kk; Art. 11 § 2 kk; Art. 11 § 3 kk: Attempted murder where the perpetrator used a sharp weapon against vital areas constitutes a crime punishable by imprisonment, with the sentence adjusted based on the actual harm caused and the duration of pre-trial detention.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: IV K 250/21
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku, w IV Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSO Aleksandra Kaczmarek (spr.) SSO Robert Studzienny Ławnicy: Alicja Mielewczyk, Elżbieta Fikus, Małgorzata Żurawka Protokolant: Magdalena Fischoeder bez udziału Prokuratora po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 10 maja 2022, 17 maja 2022 roku, 13 czerwca 2022 roku sprawy: D. K., syna B. i I. z domu K., urodzonego w dniu (...) w K. oskarżonego o to, że: w dniu 28 kwietnia 2021 roku w miejscowości W. gmina K. działając z zamiarem bezpośrednim usiłował pozbawić życia F.
S. zmierzając swoim zachowaniem do jego dokonania poprzez zadanie F. S. ciosów nożem w okolice twarzy i klatki piersiowej oraz brzucha, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń w postaci ran kłutych klatki piersiowej i podbrzusza oraz drobnych ran czoła w postaci przecięcia całej grubości skóry i prawdopodobnie tkanki podskórnej, które to obrażenia nie naruszają czynności narządu ciała na czas powyżej 7 dni, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął, przy czym uderzenie ostrym narzędziem w klatkę piersiową lub brzuch jest narażeniem na powstanie skutku z art. 156 § 1 kk, tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zb. z art.157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk; orzeka I. oskarżonego D.
K., w ramach czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, uznaje za winnego tego, że w dniu 28 kwietnia 2021 roku w miejscowości W., gmina K., zadał F. S. ciosy nożem w okolice twarzy i klatki piersiowej oraz brzucha, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej okolicy podobojczykowej lewej i rany podbrzusza prawego oraz drobnych ran czoła w postaci przecięcia całej grubości skóry i prawdopodobnie tkanki podskórnej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, zaś ten sposób działania oskarżonego naraził pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kk, czyn ten kwalifikuje z art. 157 § 2 kk w zb. z art. 160 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to przy zastosowaniu art. 11 § 3 kk na podstawie art. 160 § 1 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego F. S. kwoty 3.000,- (trzy tysiące) zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz 400 (czterysta) zł tytułem naprawienia szkody; III. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zalicza okres tymczasowego aresztowania od dnia 28 kwietnia 2021 roku godz. 20:15 do dnia 24 czerwca 2022 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;
IV. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić F. S. dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr I/155/21/P pod pozycją 6, 12,13; V. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić D. K. dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr I/155/21/P pod pozycją 15-18; VI. na podstawie art. 44 § 2 kk orzeka przepadek dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr I/155/21/P pod pozycją 14; VII. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. Nr 123 z 2002 r. poz. 1058 z późn. zm.) oraz § 17 ust. 1 pkt 2, § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.
U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata R. W. kwotę 1402,20,- zł (jeden tysiąc czterysta dwa złote dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu; VIII. na podstawie 626 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu.