Appeal court remands case to lower court as claim for unjust enrichment is not obviously unfounded pending validity ruling.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal overturned the lower court's dismissal of the plaintiff's claim for unjust enrichment and remanded the case for retrial. The lower court had rejected the claim as obviously unfounded because the right to restitution for invalid contracts only arises after a court determines the contract's invalidity. The appellate court found this reasoning incorrect, noting that the plaintiff's claim remains viable until the separate invalidity proceedings conclude.
Legislator headnote
AI generatedArt. 191 § 1 k.p.c.; Art. 120 § 1 k.c.: A claim for unjust enrichment based on an invalid contract is not obviously unfounded merely because the contract's invalidity has not yet been judicially determined.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V ACa 335/22
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 sierpnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie Przewodniczący SSA Grzegorz Stojek po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2022 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko D. K. i G. K. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 30 grudnia 2021 r, sygn. akt I C 1181/21, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania. Sygn. akt V ACa 335/22
UZASADNIENIE
Powódka (...) Spółka Akcyjna w W. wniosła o zasądzenie solidarnie od pozwanych D. K. i G. K. kwoty 750.509,47 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 9 listopada 2021 r., na którą składają się: kwota 530.000 zł tytułem zwrotu świadczenia w postaci kapitału kredytu udzielonego na podstawie umowy nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...) oraz kwota 220.509,47 zł tytułem zwrotu równowartości świadczenia powódki, polegającego na udostępnieniu pozwanym kapitału wpłaconego w ramach nieważnej (bezskutecznej) umowy kredytu, ewentualnie, na wypadek braku podstaw do zasądzenia wyżej opisanych kwot solidarnie, zasądzenia tych kwot w częściach równych, to jest po 375.254,73 zł od każdego z pozwanych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 9 listopada 2021 r., a na wypadek nieuwzględnienia w części roszczenia w zakresie wartości korzystania przez pozwanych z kapitału wniosła o zmianę wysokości świadczenia (ukształtowanie) przez waloryzację wierzytelności przysługującej jej względem pozwanych w ten sposób, że poza roszczeniem o zwrot środków wypłaconych przy uruchomieniu kredytu w ich nominalnej wysokości powódce przysługuje 171.616,93 zł z uwagi na istotną zmianę siły nabywczej pieniądza i zasądzenie od pozwanych kwoty 171.616,93 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, stanowiącej dodatkową kwotę (ponad wskazaną w zakresie rozliczenia kapitału), o którą należy waloryzować roszczenie o zwrot świadczenia w postaci kapitału kredytu wypłaconego pozwanym (jako świadczenia nienależnego), ewentualnie, na wypadek braku podstaw do zasądzenia wyżej opisanych kwot solidarnie, zasądzenie tych kwot w częściach równych od każdego z pozwanych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu.
Zaskarżonym wyrokiem, wydanym na podstawie art. 191 1 k.p.c., Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił powództwo, uznając je za oczywiście bezzasadne z tej przyczyny, że roszczenie powódki o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia jeszcze nie powstało i nie wiadome, czy powstanie, ponieważ roszczenie banku o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia powstaje dopiero po ustaleniu nieważności umowy, podczas gdy nie został jeszcze zakończony proces w tym przedmiocie między tymi stronami (I C 1125/18 Sądu Okręgowego w Warszawie). W apelacji powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania za obie instancje.
Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, a to art. 191 1 § 1, 2 i 3 k.p.c., art. 233 k.p.c., art. 299 k.p.c., art. 171 § 1 pkt 1 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 316 § 1 k.p.c. Ponadto powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, mianowicie art. 120 § 1 k.c., art. 385 1 § 1 w związku z art. 410 § 1 i art. 405 k.c. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Przepis art. 191 1 k.p.c. stanowi podstawę oddalenia powództwo na posiedzeniu niejawnym, bez uzupełnienia jego braków oraz bez prowadzenia postępowania dowodowego, jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa w art. 228 k.p.c., wynika oczywista bezzasadność powództwa.
Powództwo nie jest oczywiście bezzasadne. Sąd Najwyższy w uchwale składu 7 sędziów z 7 maja 2021 r., III CZP 6/2, OSNC 2021, nr 9, poz. 56, wyjaśnił między innymi, po pierwsze, że kredytodawca nie może domagać się spełnienia uzgodnionych w umowie kredytu świadczeń tak długo jak trwa stan zawieszenia, to jest do chwili, w której należycie poinformowany konsument wyrazi zgodę na związanie niedozwolonym postanowieniem umownym albo zgody tej odmówi (bądź upłynie rozsądny czas do jej wyrażenia), po drugie, że kredytobiorca w każdej chwili – także pozasądowo – może zakończyć stan bezskuteczności zawieszonej, udzielając zgody na związanie klauzulą abuzywną albo odmawiając tej zgody.
Ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego nie wynika, czy pozwani w postępowaniu toczącym się z ich powództwa przed Sądem Okręgowym w Warszawie pod sygnaturą akt I C 1125/18 takie oświadczenia złożyli. Już tylko z tej przyczyny nie da się powiedzieć, że powództwo jest oczywiście bezzasadne. Zwalnia to od potrzeby analizy pozostałych zarzutów naruszenia przepisów prawa, poza zarzutem art. 191 1 k.p.c., gdyż wynik sprawy nie zależy od jej rezultatów. Zatem, zgodnie z art. 391 1 § 3 zdanie pierwsze k.p.c., należało uchylić zaskarżony wyrok oraz przekazać sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.