Legislator Case Law & Legislation
I C 1422/21 AI generated

Court annuls HOA resolution for unauthorized repairs and orders reimbursement of legal costs.

Case Number I C 1422/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court annulled the Housing Association's resolution and ordered the Association to reimburse the Municipality for legal costs. The Municipality argued that the resolution violated laws by authorizing repairs without owner consent, while the Association claimed the decision was based on a post-completion cost estimate. The court ruled that the Association failed to prove the necessary repairs were approved by the owners, as the cost estimate included unauthorized aesthetic improvements made without consent.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 k.c.; Art. 98 k.p.c.: A housing association resolution authorizing repairs without the consent of owners representing more than one-third of the property is void if the association cannot prove such consent was obtained.

Keywords

AI generated
housing association resolution unauthorized repairs owner consent requirement cost estimate validity legal costs reimbursement major works approval property management dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 k.c.
Strona pozwana – reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika – nie udowodniła w toku procesu (art. 6 k.c.), że prace wymienione w protokole powykonawczym objęte były zgodą pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażoną w art. 98 k.p.c.
§ 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r.
art. 5 k.c
w świetle zasad współżycia społecznego (art. 5 k.c.) O naruszeniu interesów poszczególnych właścicieli lokali mogą decydować różne okoliczności, m.in.
art. 6 k.c
Strona pozwana – reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika – nie udowodniła w toku procesu (art. 6 k.c.), że prace wymienione w protokole powykonawczym objęte były zgodą pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej.
art. 98 k.p.c
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażoną w art. 98 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1422/21 ​ WYROK ​ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2022 roku Sąd Okręgowy w Świdnicy Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Beata Koźbiał po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 czerwca 2022 roku w Ś. sprawy z powództwa Gminy Ś. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości położonej w Ś. przy ul. (...) o uchylenie uchwały I. uchyla uchwałę nr(...) Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w Ś. przy ul. (...); II. zasądza od strony pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w Ś. przy ul. (...) na rzecz strony powodowej Gminy Ś. kwotę 577,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 377 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 1422/21

UZASADNIENIE

Strona powodowa Gmina Ś. wniosła o uchylenie uchwały nr (...) Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w Ś. oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, że zaskarżona uchwała stroi w sprzeczności z obowiązującymi przepisami, narusza zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną oraz interes powoda, gdyż sankcjonuje wykonanie prac remontowych bez zgody właścicieli tworzących Wspólnotę, obciążając powoda kosztem tych prac. W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zwrot kosztów procesu podnosząc, iż zaskarżona uchwała nie narusza interesu strony powodowej, ponieważ podjęta została w oparciu o kosztorys powykonawczy, sporządzony po wykonaniu dodatkowych prac remontowych wynikających z protokołu konieczności.

Ponadto zarzuciła, że strona powodowa wniosła pozew po upływie terminu. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostawało, że:  Strona powodowa jest członkiem pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej.  Uchwałą nr (...) z dnia 6 lipca 2021 roku (podjętą w trybie indywidualnego zbierania głosów), pozwana Wspólnota: uznała wykonanie remontu pokrycia dachowego oraz docieplenia ścian zewnętrznych na kwotę 26.807,37 zł jako koszt funduszu remontowego i przyjęła jego finasowanie ze środków tego funduszu oraz częściowo z wpłat właścicieli lokali, w tym strony powodowej do kwoty 5.277,37 zł (w terminie 7 dni od otrzymania noty obciążeniowej).

 Za uchwałą głosowało 62,50 % uprawnionych członków Wspólnoty, przeciw 37,50 % (strona powodowa). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: O treści uchwały (...) strona powodowa została poinformowana pismem z dnia 12 lipca 2021 roku – doręczonym stronie powodowej w dniu 12 lipca 2021 roku. Pozew wniesiono w dniu 13 sierpnia 2021 roku. Dowód: z pisma z dnia 12 lipca 2022 roku, k. 130, koperta, k.

13. W dniu 10 lutego 2020 roku pozwana Wspólnota zawarła z I. M. (wykonawcą) umowę nr (...), której przedmiotem było wykonanie remontu pokrycia dachowego i docieplenia ścian zewnętrznych budynku Wspólnoty. Wynagrodzenie szacunkowe wykonawcy określono na kwotę 187.000 zł i ustalono, że płatności będą zatwierdzane i dokonywane przez Wspólnotę po potwierdzeniu przez inspektora nadzoru odbioru robót. Zgodnie z § 4 umowy, w przypadku konieczności wykonania prac dodatkowych, wykonawca mógł przystąpić do ich wykonania wyłącznie po wyrażeniu zgody przez Wspólnotę lub na wyraźne jej zlecenie.

Dowód: z umowy, k. 64-65. W trakcie prac remontowych sporządzono trzy protokoły konieczności z dnia 10 lutego 2020 roku. W pierwszym stwierdzono, że z uwagi na duże zawilgocenie elewacji frontowej nie jest możliwe położenie tynku ciepłochronnego i wobec tego podjęto decyzję o wykonaniu docieplenia styropianem, a następnie wykonania tynku ciepłochronnego. W drugim wskazano na konieczność wykonania robót polegających na przemurowaniu dwóch sztuk kominów na strychu, wobec stwierdzonych pęknięć. Natomiast w trzecim stwierdzono brak możliwości położenia styropianu na ścianie fundamentowej i konieczność wykonania ściany dociskowej pod docieplenie.

Prace te wykonano. Zgodę na ich wykonanie wyraził zarządca nieruchomości. O konieczności tych prac i ich zakresie nie poinformowano strony powodowej. Nie uzyskano zgody Wspólnoty na ich wykonanie. Dowód: z protokołów konieczności, k. 8, 93, 99; - z zeznań świadka, k. 90-91; 131-132. W dniu 21 maja 2021 roku wykonawca wystawił fakturę na kwotę 26.807,37 zł obejmującą remont pokrycia dachowego i docieplenie ścian zewnętrznych. Fakturę wystawiono na podstawie kosztorysu powykonawczego (k. 121- 128), obejmującego poza pracami wymienionymi w protokołach konieczności: wykucie bruzd poziomych pod nadproża i ich montaż (pkt 4 i 6 kosztorysu) rozbiórkę schodów (pkt 11), wykonania okładzin schodów z płytek (pkt 12), obudowę elementów konstrukcji płytami gipsowo kartonowymi (po demontażu okien dachowych – pkt 13), montaż profili elewacyjnych (gzymsy – pkt 14) i parapetów typu FA (pkt 15), wywiezienie gruzu (pkt 16 i 17 – co ujęto również w kosztorysie ofertowym – pkt 17 i 18), tynki elewacyjne silikatowe (pkt 19 i 20).

Należność wynikającą z tej faktury objęto zakresem zaskarżonej uchwały. W kosztorysie powykonawczym nie ujęto natomiast objętych protokołem konieczności prac związanych z przemurowaniem kominów. Prace te natomiast ujęto już na etapie sporządzania kosztorysu ofertowego - w pkt 50. W kosztorysie powykonawczym ujęto natomiast powlekanie siatki zaprawą cementową (nadproża i kominy – pkt 8). Dowód: z kosztorysu powykonawczego, k. 121-128; z kosztorysu ofertowego, k. 135-143; - z zeznań świadka, k. 90-91; 131-132.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo wytoczone z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 25 ust. 1a ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (t.j. - Dz. U z 2020 roku, poz. 1910 ze zm., dalej u.w.l.) - jest w pełni uzasadnione. Stosownie do treści przepisu art. 25 właściciel lokalu może zaskarżyć do sądu uchwałę (w terminie 6 tygodni od poinformowania go o jej podjęciu) z uwagi na jej niezgodność z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy.

Zaskarżenie uchwały w trybie ustawy o własności lokali powoduje, że sąd orzekający bada zarówno zgodność uchwały z przepisami prawa, jak i umową właścicieli lokali, a także interes właściciela lokalu. Pojęcie "interesów" na gruncie art. 25 u.w.l. rozumiane jest szeroko, jako czyjeś dobro, czyjaś korzyść, także np. interesy ekonomiczne właściciela. Naruszenie interesu właściciela lokalu w rozumieniu cytowanego przepisu stanowi kategorię obiektywną, ocenianą m.in. w świetle zasad współżycia społecznego (art. 5 k.c.) O naruszeniu interesów poszczególnych właścicieli lokali mogą decydować różne okoliczności, m.in.

– jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – usankcjonowanie uchwałą Wspólnoty kosztów wykonanego - bez zgody Wspólnoty - częściowego remontu nieruchomości. Z zeznań świadka A. Z. – wykonującego ten remont i jednocześnie mieszkańca przedmiotowego budynku – wynika, że część prac wykonanych w ramach objętego umową z dnia 10 lutego 2020 roku remontu pokrycia dachowego i docieplenia budynku, została wykonana „przy okazji”, aby „żyć spokojnie na poddaszu” i ponieważ niektóre elementy (jak schody) „przeszkadzały przy remoncie” i chodziło o to, aby „wszystko ładnie, całościowo wyglądało”.

Poza tym świadek zeznał, że decyzję w tym zakresie podejmowali mieszkańcy budynku z zarządcą, bez udziału strony powodowej, która – jak twierdził – „w ogóle nie interesuje się żadnymi budynkami”. Z ustaleń Sądu (dokonanych na podstawie przedłożonych i nie kwestionowanych przez strony dokumentów oraz logicznych i spójnych zeznań w/w świadka) wynika, że kosztorys powykonawczy (stanowiący podstawę wystawienia faktury ujętej w uchwale) nie obejmował swoim zakresem wyłącznie prac koniecznych, wynikających z protokołów konieczności sporządzonych w czasie remontu.

Kosztorysem powykonawczym objęto szereg innych prac mających na celu poprawę walorów estetycznych budynku, pominięto natomiast w tym kosztorysie prace konieczne – jak przemurowanie kominów. Z powyższego wynika, że kosztorys powykonawczy sporządzono po wykonaniu prac niezleconych przez Wspólnotę Mieszkaniową, w celu usankcjonowania samowoli niektórych mieszkańców. Poza tym, z zeznań w/w świadka wynika, że umówił się z zarządcą, iż kosztorys ten obejmie wszystkie materiały i prace budowlane wykonane przez niego (na rachunek wykonawcy) dodatkowo, w celu ulepszenia nieruchomości.

W uzgodnieniach tych pominięto stronę powodową, przedstawiając jej protokoły konieczności dopiero po wykonaniu wszystkich prac (nie tylko tych objętych protokołami). Podkreślić należy, że zgodnie z § 4 umowy, w przypadku konieczności wykonania prac dodatkowych, wykonawca mógł przystąpić do ich wykonania wyłącznie po wyrażeniu zgody przez Wspólnotę lub na wyraźne jej zlecenie. Takiej zgody wykonawca nie uzyskał. W myśl bowiem art. 6 u.w.l. wspólnotę tworzy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości.

Zatem, wspólnotę tworzy również strona powodowa, której przysługuje udział w wysokości 37,50% w nieruchomości wspólnej, czyli ponad 1/3 ogółu. Strona pozwana – reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika – nie udowodniła w toku procesu (art. 6 k.c.), że prace wymienione w protokole powykonawczym objęte były zgodą pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej. Nie przedstawiono na tą okoliczność żadnych dowodów potwierdzających, że wykonanie remontu dachu i docieplenie elewacji (jako czynność niewątpliwie przekraczająca zakres zwykłego zarządu, chociażby z uwagi na ofertowy koszt tej inwestycji) objęte było uchwałą Wspólnoty.

Nie sposób zatem ustalić, iż prace wymienione w kosztorysie powykonawczym stanowiły część prac, na które Wspólnota wyraziła zgodę. O ile w zakresie prac ujętych w protokołach konieczności przyjąć można, że mieściły się w zakresie tej inwestycji, to dalsze prace ujęte w kosztorysie powykonawczym uzasadnienia nie znajdują. A wręcz przeciwnie z zeznań w/w świadka wynika, że wykonano je nie uzgadniając wcześniej ich zakresu i kosztu. Dopiero po ich odbiorze próbowano ująć je w kosztach inwestycji, w ramach udzielonego Wspólnocie kredytu, a wobec niewystarczających środków przyjęto zaskarżoną uchwałę, aby usankcjonować wydatki na samowolnie przeprowadzone remonty części wspólnych.

Wobec powyższego, uznać należy, że zaskarżoną uchwałą naruszono interes strony powodowej i ogółu właścicieli. Zatem, uchwała podlega uchyleniu, o czym orzeczono w pkt I wyroku, na podstawie cytowanych przepisów. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażoną w art. 98 k.p.c. Na koszty te składa się nieuiszczona przez stronę powodową opłata od pozwu w wysokości 200 zł i wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 360,00 zł - ustalonej na podstawie § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.

Dz. U. z 2018 r. poz. 265), a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa.