Criminal appeal dismissed; court quashes sentence for prosecutor's appeal regarding restitution obligation and sentencing errors.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the first-instance judgment and remanded the case for retrial due to procedural errors and factual inconsistencies. The prosecutor appealed the sentence, arguing for a longer probation period and the inclusion of a restitution obligation, while the defendant had agreed to a shorter probation term and restitution. The court found that the first-instance judgment incorrectly applied the agreed-upon probation period and failed to account for the full value of stolen goods when ordering restitution, necessitating a new trial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437 § 2 k.p.k.; Art. 335 k.p.k.; Art. 69 § 1, 2 k.k.; Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.; Art. 33 § 2 k.k.; Art. 63 § 1 k.k.; Art. 424 § 1 k.p.k. - An appellate court must quash a first-instance judgment if the lower court deviates from the agreed terms between the prosecutor and the defendant regarding the probation period or fails to properly assess the scope of the restitution obligation based on the proven facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XI Ka 59/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2014r. Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Bogusz-Patyra-spr. Sędziowie: SO Elżbieta Kowalska SO Elżbieta Daniluk Protokolant: prot. Małgorzata Purc przy udziale Prokuratora Małgorzaty Duszyńskiej po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy J. K. oskarżonego z art. 278 § 1 kk i in. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt VII K 508/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego J. K. przekazuje Sądowi Rejonowemu w Białej Podlaskiej do ponownego rozpoznania. Sygn. akt XI Ka 59/14
UZASADNIENIE
J. K. został oskarżony o to, że: I. w nocy na 9 kwietnia 2013r w W. (woj. (...)) z terenu chlewni działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 1289 kg koncentratu paszowego o nazwie M. (...) oraz 20 litrów oleju napędowego o łącznej wartości 3.334.50 zł na szkodę P. K., tj. o czyn z art. 278 § 1 kk II. w okresie od grudnia 2012r do 8 kwietnia 2013 r. w W. (woj. (...)) działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z terenu chlewni dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 200 litrów oleju napędowego o wartości 1.120 zł oraz koncentratu paszowego w ilości 20 worków po 50 kg każdy o łącznej wartości 2.500 zł na szkodę P. K., tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 kk Wyrokiem z dnia 18 listopada 2013 roku Sąd uznał J.
K. winnym tego, że: I. w nocy 9 kwietnia 2013r. w W. (woj. (...)) z terenu chlewni działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 1289 kg koncentratu paszowego o nazwie M. (...) oraz 20 litrów oleju napędowego o łącznej wartości 3 334,50 zł na szkodę P. K., tj; o przestępstwo z art. 278 § 1 kk; II. w okresie od grudnia 2012r do 8 kwietnia 2013r w W. (woj. (...)) działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z terenu chlewni dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 200 litrów oleju napędowego o wartości 1 120 zł oraz koncentratu paszowego w ilości 20 worków po 50 kg każdej o łącznej wartości 2 500 zł na szkodę P. K., tj; o przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 kk;
Oskarżonego J. K. uznał za winnego zarzucanych mu czynów stanowiących ciąg przestępstw określonych w art. 91 § 1 kk i na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzył mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk, warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w rozmiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając na podstawie art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki dziennej na równoważną kwocie 10 ( dziesięciu) złotych oraz na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczając mu na poczet orzeczonej kary grzywny okres faktycznego zatrzymania w dniach 8-10 kwietnia 2013 roku.
Powyższy wyrok zaskarżył prokurator w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym – obowiązku naprawienia szkody- na niekorzyść oskarżonego. Wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 kpk oraz art. 335 kpk poprzez wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy wbrew istniejącym odrębnym uzgodnieniom w tym zakresie poczynionym pomiędzy podejrzanym J. K. a prokuratorem w dniu 10 kwietnia 2013 roku i zaniechaniu przez Sąd orzeczenia wobec J.
K. środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w sytuacji, gdy w dniu 10 kwietnia 2013 roku podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego J. K. złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy uzgadniając z prokuratorem, obok kary pozbawienia wolności i kary grzywny, również środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, co winno znaleźć odbicie w orzeczeniu Sądu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, choć nie w zakresie w jakim domaga się tego skarżący. Jak wynika z akt wyrok w sprawie niniejszej wydany został w uwzględnieniu wniosku złożonego przez prokuratora w trybie art. 335 kpk, który zawierał karę roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda (k 97). Treść wniosku o wydanie wyroku skazującego odbiegała jednak od uzgodnień z oskarżonym dotyczących kary, które nie pozostawiają żadnych wątpliwości, iż zgodnie z porozumieniem oskarżyciela i oskarżonego wobec J.
K. za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. miała zostać wymierzona kara roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2-letni okres próby oraz grzywna 100 (sto) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda, nadto uzgodnienia obejmowały orzeczenie obowiązku naprawienia szkody (k 45). Pomimo niedopuszczalnej zmiany w zakresie kary, brak jest podstaw do korekty zaskarżonego wyroku zgodnej z wnioskiem skarżącego. Rzecz bowiem w tym, że uzgodnienia, do których odwołuje się prokurator, nie wyjaśniają niczego w zakresie sposobu i podstawy orzeczenia obowiązku naprawienia szkody oraz wysokości szkody, podobnie zresztą jak wniesiona apelacja.
Nadto nie można pominąć, iż zgodnie z wnioskiem zawartym w apelacji prokurator domaga się orzeczenia obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. K. kwoty 2500 złotych, co pozostaje w sprzeczności z opisem czynu przypisanego oskarżonemu i ustaleniami poczynionymi w pisemnych motywach orzeczenia, skoro zabezpieczone zostały jedynie te rzeczy, które pochodziły z drugiego z czynów zarzuconych oskarżonemu (k 22-23), zaś podczas zdarzenia jakie miało miejsce w okresie od grudnia 2012r. do 8 kwietnia 2013r. oskarżony zabrał w celu przywłaszczenia nie tylko koncentrat paszowy o wartości 2 500 złotych ale również 200 litrów oleju napędowego o wartości 1120 złotych.
Tym samym koniecznym było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy oskarżonego do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Procedując w niniejszej sprawie po raz wtóry, Sąd Rejonowy obowiązany będzie ponownie przeprowadzić cały proces orzeczniczy i wyeliminować stwierdzone uchybienia. Rolą Sądu orzekającego będzie dokonanie wszechstronnej oceny dowodów, ustalenie na ich podstawie faktów, a następnie dokonanie ich subsumcji. W razie potrzeby Sąd Rejonowy swoje stanowisko uzasadni, pamiętając o tym, by uzasadnienie spełniało wymogi art. 424 § 1 kpk.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na zasadzie art. art. 437 § 2 kpk orzekł jak w wyroku.