Legislator Case Law & Legislation
VI Ns 219/22 AI generated

Bankruptcy trustee's deposit claim dismissed because the court order authorizing the deposit was not yet final.

Case Number VI Ns 219/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The bankruptcy trustee requested the return of a deposit held by the court, arguing that a prior order allowed its release upon proof of sole creditor status. The court found that the underlying order granting permission to deposit the funds had not yet become legally effective due to pending appeals. Consequently, the deposit was deemed never validly made, leading to the dismissal of the trustee's claim for its return.

Legislator headnote

AI generated

Art. 693 § 2 k.p.c.; The return of a court deposit requires the final approval of the deposit order; a non-final order prevents the legal effect of the deposit from taking place.

Keywords

AI generated
bankruptcy trustee court deposit final order requirement procedural standing deposit validity

Cited Legislation

AI generated
Art. 693 § 2 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 693 14 k.p.c., na żądanie wierzyciela sąd postanowi wydać mu depozyt, jeżeli zachodzą warunki określone we wniosku o złożenie do depozytu.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ns 219/22

UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 24 sierpnia 2022 r.

1. W dniu 18 marca 2022 r. (data stempla pocztowego) Syndyk masy upadłości (...) Banku (...) w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W., złożył wniosek o zwrot na swoją rzecz złożonego przez C. Fundusz Inwestycyjny Otwarty reprezentowany przez (...) Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A. z siedzibą w W. (obecnie: (...) S.A. w likwidacji z siedzibą w W.) depozytu w kwocie 5 724 246,14 zł, a także o przyznanie mu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wskazał, że w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2020 r. tut. Sąd w sprawie o sygn. I Ns 233/20 postanowił, iż przedmiot depozytu może być mu wypłacony w przypadku przedstawienia dokumentu potwierdzającego, iż pozostaje jedynym i wyłącznym wierzycielem z tytułu świadczenia. Podniósł, iż powództwo drugiego uprawnionego tj. Skarbu Państwa do kwoty złożonej w depozycie zostało prawomocnie oddalone, wobec czego wniosek o wydanie mu przedmiotu depozytu jest zasadny (wniosek k. 5-7).

2. Zgodnie z treścią art. 693 14 k.p.c., na żądanie wierzyciela sąd postanowi wydać mu depozyt, jeżeli zachodzą warunki określone we wniosku o złożenie do depozytu. Zasadą jest, że złożenie do depozytu sądowego (a zatem także materialnoprawny skutek złożenia do depozytu) uznaje się za dokonane dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o zezwoleniu na złożenie do depozytu oraz faktycznym złożeniu przedmiotu świadczenia do depozytu (P. Pruś [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany. Tom II. Art. 478-1217, red.

M. Manowska, LEX/el. 2022, art. 693(2); G. Misiurek [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom III. Art. 506–729, red. T. Wiśniewski, Warszawa 2021, art. 693(2).). Zgodnie jednak z art. 693 2 § 2 k.p.c., jeżeli jednak przedmiotem świadczenia są pieniądze polskie, złożenie do depozytu może być dokonane również przed uzyskaniem zezwolenia sądu. W takim wypadku dłużnik powinien równocześnie ze złożeniem pieniędzy zgłosić wniosek o zezwolenie na złożenie do depozytu. W razie uwzględnienia tego wniosku złożenie do depozytu uważa się za dokonane w chwili, w której rzeczywiście nastąpiło.

Choć nie zostało to wysłowione wprost w treści przepisu, logicznym jest, że „uwzględnienie tego wniosku”, o którym mowa w cytowanym przepisie, oznacza dopiero prawomocne uwzględnienie wniosku, a nie nieprawomocne. Innymi słowy – wsteczny skutek wpłaty pieniędzy do depozytu sądowego jest warunkowany prawomocnym uwzględnieniem wniosku o złożenie do depozytu sądowego.

3. W niniejszej sprawie Sąd nie miał jednak podstaw do badania, czy zostały spełnione warunki do wydania depozytu wnioskodawcy. Sądowi jest wiadome z urzędu – z informacji zamieszczonych w programie repertoryjnym tutejszego Sądu, że postanowienie z dnia 22 grudnia 2020 r. wydane w sprawie o sygn. I Ns 233/20 uwzględniające złożenie do depozytu przedmiotu świadczenia w kwocie objętej żądaniem przedmiotowego wniosku nie jest postanowieniem prawomocnym. Odpis postanowienia z uzasadnieniem w tej sprawie doręczono uczestnikowi – Skarbowi Państwa dopiero 11 października 2021 r., a 25 października 2021 r. pełnomocnik tego uczestnika wniósł apelację od postanowienia z dnia 22 grudnia 2020 r. Akta wraz z apelacją wysłano do Sądu Okręgowego w Warszawie 1 lipca 2022 r. Postanowienie o zezwoleniu na złożenie do depozytu sądowego nie jest zatem prawomocne i nie miało jeszcze miejsca skuteczne złożenie kwoty 5 724 426,14 zł do depozytu sądowego.

4. W wyniku powyższego Sąd przyjął, iż przedmiotowy wniosek został złożony przez syndyka przedwcześnie i jako taki podlega oddaleniu. Nie dotyczy bowiem przedmiotu świadczenia, które zostało skutecznie złożone do depozytu sądowego.

5. Sąd w niniejszej sprawie nie orzekał o kosztach postępowania, mając na uwadze to, wniosek syndyka nie został uwzględniony, tym samym zwrot kosztów był mu nienależny, a nadto drugi uczestnik postępowania – spółka (...) S.A. w likwidacji – nie zajął stanowiska w sprawie (kierowana do niego korespondencja powróciła do Sądu do adnotacją zwrotu z uwagi na niepodjęcie w terminie) i tym samym nie poniósł żadnych kosztów, które podlegałyby zwrotowi. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)