Legislator Case Law & Legislation
VI U 680/21 AI generated

Court dismissed ZUS refund claim because claimant's parking allowance was correctly calculated based on March income.

Case Number VI U 680/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Insurance Institution ordered the claimant to refund 2,311.47 zł for allegedly overpaid parking allowances. The claimant argued he submitted his application in April with correct March income data, while the insurer claimed the applicant misstated income for the previous month. The court found the application was submitted in April via the employer, meaning March income correctly determined the allowance, and thus no refund was due.

Legislator headnote

AI generated

Art. 15zr ust. 1, ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem i zwalczaniem COVID-19; parking allowance is calculated based on income of the month preceding the application submission, not the month of submission to the Social Insurance Institution.

Keywords

AI generated
parking allowance social insurance refund income declaration civil law contract overpayment claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 15zr ust. 1, ust. 2 of the Act on special solutions related to preventing and combating COVID-19
Tym samym świadczenia postojowe zostały przez pozwanego wypłacone w prawidłowych wysokościach (art. 15zr ust 1 nie ust.
Art. 477 § 14 item 2 of the Code of Civil Procedure
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 K.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III AUa 34/21
w sprawie III AUa 34/21).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI U 680/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 stycznia 2022 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Tomasz Korzeń Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Kopala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2021 roku sprawy z odwołania O. O. od decyzji z dnia 23 marca 2021 roku przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o ustalenie braku podstaw do zwrotu pobranego świadczenia zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. z dnia 23 marca 2021 roku w ten sposób, że O. O. nie jest zobowiązany do zwrotu świadczenia postojowego w kwocie 2311,47 zł. Tomasz Korzeń VI U 680/21

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 23.03.2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. zobowiązał O. O. do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń postojowych w kwicie 2311,47 zł z odsetkami za opóźnienie. W decyzji wskazał, iż zleceniodawca we wniosku wskazał nieprawidłowe dane codo wysokości dochochu za miesiąc poprzedzający złożenie wniosku (podał za marzec zamiast za kwiecień). Ubezpieczony odwołał się od decyzji. Wniosła o jej zmianę decyzji i ustalenie, że nie ma obowiązku zwrotu. Podniósł, iż złożył wniosek o świadczenie postojowe w kwietniu 2020 r. i podał prawidłowe dane o dochodzie za marzec.

Pozwany wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: O. O. i (...)Sp. z o.o. łączyły umowy zlecenia. Dochód ubezpieczonego za marzec 2020 r. wyniósł 1309 zł, a za kwiecień 523,94 zł. W dniu 30.04.2020 roku ubezpieczony złożył, za pośrednictwem Spółki (...), wniosek o świadczenie postojowe. Spółka wniosek przekazała do ZUS 21.05.2020 r. Pozwany, uznając że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki ustawowe, przyznał O. O. świadczenie postojowe w wysokości 2080 zł. Następnie w dniach 03.07.2020 oraz 03.08.2020 złożył kolejne wnioski o świadczenie postojowe i otrzymał w dniu 07.07.2020 - 2080zł, a w dniu 05.08.2020 kolejne 2080zł. dowód: dokumenty w aktach pozwanego, zeznania wnioskodawcy k. 33

Sąd zważył, co następuje:

Spór w sprawie sprowadzał się do kwestii, czy ubezpieczony pobrał nienależnie (w zawyżonej wysokości) świadczenia postojowe. Niesporne bowiem było to (jak wskazał pozwany w zaskarżonej decyzji), że wysokość przyznawanego świadczenia postojowego wynosi 80% minimalnego wynagrodzenia, tj. 2080zł wtedy, gdy przychód osiągnięty w miesiącu poprzedzającym, złożenie wniosku jest wyższy od 1299,99zł, natomiast w wysokości wynikającej z umowy (ale nie więcej niż 2080zł) gdy przychód osiągnięty w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku jest niższy od 1300zł, przy czym wysokość kolejnych świadczeń postojowych wypłaconych na podstawie wniosków RSP-CK jest zawsze taka sama jak świadczenia pierwszorazowego.

Wbrew stanowisku pozwanego pierwszorazowy wniosek o świadczenie postojowy nie został złożony w maju, lecz w kwietniu 2020 r. W maju został jedynie przekazany do ZUS. Art. 15zs ust.2 ustawy z dnia 2.03.2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2021.2095), wg stanu obowiązującego od 30.04 do 21.05.2020 r. stanowił miedzy innymi, iż w przypadku osoby wykonującej umowę cywilnoprawną wniosek składany jest za pośrednictwem zleceniodawcy.

Nieistotna więc jest data złożenia wniosku w ZUS, lecz wystąpienia przez zleceniobiorcę do zleceniodawcy (tak też Sąd Apelacyjny w Szczecinie w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 maja 2021 r. w sprawie III AUa 34/21). Treść zeznań wnioskodawcy, jak i treść wniosku wskazują na złożenie wniosku w kwietniu 2020 r. Tym samym świadczenia postojowe zostały przez pozwanego wypłacone w prawidłowych wysokościach (art. 15zr ust 1 nie ust. 2 ustawy), ustalonych wg dochodów z marca 2020 r. Tym samym brak jest podstaw do żądania zawrotu świadczenia w trybie określonym w art. 15zx ustawy.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 K.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję uznając, ze wnioskodawca nie jest zobowiązany do zwrotu świadczeń Tomasz Korzeń