Court allows traffic violation evidence from vehicle owner's statement despite Constitutional Tribunal ruling on administrative penalties.
Legislator summary
AI generatedThe court permitted the use of a statement from a vehicle owner as evidence in a traffic violation case. Although the Constitutional Tribunal previously ruled that requiring vehicle owners to identify suspected offenders violates constitutional principles, the court found no procedural bar against using such statements as evidence after a prosecution request is filed. Consequently, the court upheld the first-instance findings based on this evidence, rejecting the argument that it improperly substituted the defendant's own explanations.
Legislator headnote
AI generatedArt. 78 ust. 4 Prawo o ruchu drogowym; Art. 174 k.p.k.: The Constitutional Tribunal's finding that requiring vehicle owners to identify suspected offenders violates constitutional principles does not preclude the use of such statements as evidence in traffic violation proceedings after a prosecution request is filed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 453 / 22
UZASADNIENIE
W uzasadnieniu wyroku z dnia 30 września 2015 r. w sprawie K 3/13 Trybunał Konstytucyjny uznał, iż nałożenie na właścicieli pojazdów obowiązku, o jakim mowa w art. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, złożonego na użytek ustalenia osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia, niesprzeczne z badanymi przez TK wzorcami konstytucyjnymi, nie jest sprzeczne również z wyrażoną w art. 4 kpow zasadą prawa do obrony. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż prawa tego nie będzie naruszać także wykorzystanie takiego oświadczenia w charakterze dowodu już po wniesieniu przeciw tej osobie wniosku o ukaranie.
W związku z powyższym w tym zakresie skarżącego odesłać należy do argumentacji przedstawionej we wspomnianym orzeczeniu TK, bez konieczności jej powielania. Jednocześnie podkreślić należy, iż żaden z innych przepisów procedury wykroczeniowej nie statuuje takiego zakazu dowodowego, który stanowiłby przeszkodę do uznania za dowód w postępowaniu w sprawach o wykroczenie tego rodzaju oświadczenia. W tej sytuacji kwestionowany przez skarżącego dokument mógł zostać uznany jako dowód służący do czynienia ustaleń faktycznych.
Nie można też twierdzić, że oświadczenie to służyło do bezprawnego zastąpienia wyjaśnień obwinionego, których F. R. nie składał, skoro art. 174 kpk w procedurze wykroczeniowej zastosowania nie ma. Dysponując tego rodzaju dokumentem oraz informacjami stąd płynącymi co do osoby będącej właścicielem tego pojazdu oraz kierującej nim w czasie utrwalenia jego prędkości przez urządzenie rejestrujące, jak również, że obwiniony nie wykazał, by w tym czasie jego pojazd mógł użytkować ktokolwiek inny, ustalenia poczynione przez sąd I instancji uznać należy za prawidłowe, poczynione w oparciu o ocenę dowodów, która nie wymyka się kryteriom, o jakich mowa w art. 7 kpk w zw. z art. 8 kpow.