Court rules daughter inherits tenancy from mother, ordering municipality to return process costs.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the plaintiff, ordering the municipality to return process costs and acknowledging the plaintiff's right to the tenancy. The plaintiff, a daughter, successfully proved she lived with her dying mother in the municipal property from January 2019 until the mother's death in July 2019. Although the defendant argued that registration alone does not prove residence, the court found the plaintiff's testimony and the registration record sufficient to establish continuous cohabitation, thereby triggering statutory succession of the lease.
Legislator headnote
AI generatedArt. 691 § 1 i § 2 k.c.; Art. 189 k.p.c.: Upon the death of a tenant, the successor who was living with the tenant at the time of death automatically steps into the leasehold relationship, provided the continuity of residence is substantiated by credible evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 19/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lutego 2021 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2021 r. w G. sprawy z powództwa M. P. przeciwko Gminie M. G. o ustalenie I. ustala, że powódka M. P. wstąpiła w stosunek najmu lokalu mieszkalnego stanowiącego własność Gminy M. G., położonego w budynku przy ul. (...) w G., z dniem 2 lipca 2019 r.; II. zasądza od pozwanej Gminy M. G. na rzecz powódki M. P. kwotę 1.117 zł (jeden tysiąc sto siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 19/20
UZASADNIENIE
Stan faktyczny Lokal mieszkalny przy ul. (...) w G. jest własnością Gminy M. G.. O. ść bezsporna J. L. (matka powódki) była najemczynią w/w lokalu od 2002 r. O. ść bezsporna J. L. zmarła 2 lipca 2019 r. D. ód: odpis skrócony aktu zgonu, k. 10 M. P. (córka J. L.) zamieszkała wraz z matką kilka około 2 lata przed jej śmiercią, od stycznia 2019 r. była też w tym lokalu zameldowana. Powód zamieszkania z matką wynikał z jej złego stanu zdrowia i konieczności sprawowania praktycznie całodobowej opieki (choroba P., problemy z równowagą, zaniki pamięci, pomoc przy czynnościach higienicznych, problemy z nietrzymaniem moczu, gwałtowne zmiany nastroju, ataki lękowe, konieczność przygotowywania posiłków).
Mieszkający od 2010 r. w tym lokalu dalsi krewni J. L. (P. S. (1) z żoną i niepełnosprawnym dzieckiem) nie byli w stanie sprostać opiece nad J. L.. M. P. mieszkała wraz z matką w największym pokoju i miała tam rzeczy osobiste. D. ód: zeznania P. S. zeznania powódki zeznania W. P. Ocena dowod ów Zeznania świadka P. S., powódki oraz świadka W. P. uznano za wiarygodne, spójne. Każdy z tych dowodów zawiera indywidualny tok narracji. Fakt, że świadek P. S. jest spowinowacony z powódką nie ma negatywnego wpływu na wartość dowodową jego zeznań, gdyż są logiczne i przekonujące.
Potrzeba zamieszkania powódki ze starzejącą się i wymagającą wszechstronnej opieki matką jest czymś naturalnym i oczekiwanym od dorosłej córki, która już ma za sobą absorbujący czas wychowywania własnego potomstwa. Zeznania W. P. są potwierdzeniem od osoby zupełnie bezstronnej, że częstotliwość obecności powódki w budynku, w którym znajduje się sporny lokal wskazuje na zamieszkiwanie w nim, a nie jedynie odwiedziny. Zeznania pozostałych świadków nie mają znaczenia, gdyż nie zawierają informacji pomocnych w ustaleniu istotnych dla sprawy faktów.
Podsumowując, należy stwierdzić, że strona powodowa udowodniła należycie fakt zamieszkiwania powódki w przedmiotowym lokalu przed śmiercią matki i do jej śmierci. Natomiast strona pozwana nie udowodniła okoliczności na przeciwieństwo. Należy nadmienić, że ponadto powódka była w lokalu zameldowana od stycznia 2019 r. Choć fakt meldunku nie jest tożsamy z faktem zamieszkiwania, to jednak w wielu przypadkach tak właśnie jest. W szeregu procesów o podobnej tematyce strona pozwana stanowczo neguje fakt zamieszkiwania z krewnym w sytuacji braku zameldowania w lokalu, tymczasem taki fakt zameldowania w niniejszej sprawie ma miejsce.
Gmina w odpowiedzi na pozew powołuje się na brak wpływu zameldowania na kwestię ustalenia miejsca zamieszkania – zasadniczo odmiennie od tego, co zwykle zdarza się jej argumentować. Należy to uznać za instrumentalne dostosowanie argumentacji d potrzeb jedynie niniejszej sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy zameldowanie było naturalnym sformalizowaniem faktycznego zamieszkiwania powódki w lokalu i w takim ujęciu może być jedynie rozpatrywane. Jest więc zgodnie, a nie niezgodne z miejscem pobytu. Protokół z 28 sierpnia 2017 r. nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż powódka nie twierdziła, że w dacie sporządzenia tego dokumentu zamieszkiwała w spornym lokalu.
Miejsca pobytu ludzi są zmienne, co jest faktem notoryjnym. W tej sytuacji projekcja informacji z przedmiotowego protokołu oddaje jedynie stan na ów dzień. Już następnego dnia mogło być inaczej. Także informacje o ilości osób do naliczeń opłat nie mają przełożenia na ustalenie, kto w lokalu mieszka, co jest dość oczywiste. Fakt, że mąż powódki figuruje w księdze wieczystej jako właściciel nieruchomości przy ul. (...) w G. nie oznacza, że powódka na niej zamieszkuje i że nie zamieszkiwała z matką do chwili jej śmierci.
Powódka w swoich wyjaśnieniach przekonująco wskazała, że z uwagi na problemy prawne tam nie mieszka. Nie są to okoliczności niewiarygodne. Kwalifikacja prawna Z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że do chwili śmierci matki powódka na stałe z nią zamieszkiwała w spornym lokalu. Fakt, że motyw powódki do wprowadzenia się wynikał z potrzeby pomocy matce w życiu codziennym nie wyklucza ustalenia, że było to zamieszkiwanie na stałe. Z materiału dowodowego nie wynika, że powódka (lub powódka z matką) założyły z góry, że będzie tam mieszkać tylko przez oznaczony czas, tymczasowo.
W tym stanie rzeczy powódka z chwilą śmierci matki wstąpiła po niej w stosunek najmu tego lokalu z Gminą M. G.. W niniejszej sprawie miał zastosowanie art. 691 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 189 k.p.c. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na podstawie art. 691 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 189 k.p.c. Koszty procesu O kosztach orzeczono na mocy art. 98 § 1 k.p.c. Powódce, jako wygrywającej proces w całości, przysługują koszty od przeciwnika. Składa się nań: opłata sądowa od pozwu (200 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (900 zł, § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).
Ponadto zasądzono odsetki od kosztów zgodnie z art. 98 § 11 k.p.c.