Legislator Case Law & Legislation
I C 2026/21 AI generated

Civil court dismisses claim for damages based on administrative decisions lacking prior legal invalidation.

Case Number I C 2026/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court dismissed the plaintiff's claim for damages against the Military Property Agency for allegedly unlawful exercise of public power. Although the plaintiff argued that administrative decisions depriving him of housing were illegal, prior administrative and judicial proceedings had already confirmed their legality. The court ruled that under Polish law, compensation for such damages requires a prior finding of illegality in the specific administrative act, which was absent here.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4171 § 2 k.c.; Art. 4172 k.c.; Art. 1911 § 3 k.p.c.: Compensation for damages caused by the issuance of a final administrative decision requires a prior finding of its illegality in the appropriate proceedings; a civil court cannot award damages based on a decision that has already been confirmed as legal by administrative courts.

Keywords

AI generated
unlawful exercise of public power administrative decision illegality lex specialis liability prior finding of illegality clearly unfounded claim Military Property Agency civil court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 4171 § 2 k.c.
Zgodnie natomiast z art. 4171 § 2 k.c., który stanowi lex specialis w stosunku do ogólnego art.
Art. 4172 k.c.
Na uwzględnienie powództwa nie powala też powołana przez powoda podstawa prawna z art. 4172 k.c., bowiem szkoda, z której powód wywodzi swoje prawo do odszkodowania, była typową szkodą na mieniu, a nie na osobie (pozbawienie świadczenia pieniężnego).
Art. 1911 § 3 k.p.c.
Ponieważ niezasadność powództwa jest oczywista, sąd na podstawie art. 1911 § 3 k.p.c. oddalił je bez doręczania pozwanej.
art. 4171 § 2 k.c
Zgodnie natomiast z art. 4171 § 2 k.c., który stanowi lex specialis w stosunku do ogólnego art.
art. 417 § 1 k.c
Zgodnie natomiast z art. 4171 § 2 k.c., który stanowi lex specialis w stosunku do ogólnego art.
art. 4172 k.c
Na uwzględnienie powództwa nie powala też powołana przez powoda podstawa prawna z art. 4172 k.c., bowiem szkoda, z której powód wywodzi swoje prawo do odszkodowania, była typową szkodą na mieniu, a nie na osobie (pozbawienie świadczenia pieniężnego).
art. 1911 § 3 k.p.c
Ponieważ niezasadność powództwa jest oczywista, sąd na podstawie art. 1911 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
SA/Gd 548/96
Swoje racje wywodził z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 1997 r., (...) SA/Gd 548/96, który – jak twierdził – „prawomocnie rozstrzygnął” sprawę.
I OSK (...)
Powód skorzystał z prawa skargi na tę decyzję do sądu administracyjnego, a także wniósł skargę kasacyjną – obie zostały oddalone (prawomocny wyrok NSA z 25 października 2016 r., I OSK (...)).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

sygn. akt I C 2026/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 8 października 2021 roku Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Janicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 8 października 2021 roku w W. sprawy z powództwa K. Z. przeciwko Agencji Mienia Wojskowego o zapłatę oddala powództwo jako oczywiście bezzasadne.

UZASADNIENIE

Powód wniósł o zasądzenie od Agencji Mienia Wojskowego odszkodowania za niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej wyrażające się w pozbawieniu go równoważnika pieniężnego za brak kwatery stałej, co nastąpiło decyzją administracyjną. Uzasadniając swoje powództwo, kwestionował zgodność z prawem różnych decyzji administracyjnych oraz wyroków sądów administracyjnych. Swoje racje wywodził z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 1997 r., (...) SA/Gd 548/96, który – jak twierdził – „prawomocnie rozstrzygnął” sprawę.

W rzeczywistości jednak wyrok ten jedynie uchylił decyzję, a na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu administracyjnym zapadła decyzja również dla powoda niekorzystna. Powód skorzystał z prawa skargi na tę decyzję do sądu administracyjnego, a także wniósł skargę kasacyjną – obie zostały oddalone (prawomocny wyrok NSA z 25 października 2016 r., I OSK (...)). Następnie skarżący wnosił o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, jednakże bezskutecznie z uwagi na uchybienie terminowi procesowemu. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie jest możliwe w procesie cywilnym osiągnięcie zamierzonego przez niego celu, czyli uzyskanie świadczenia, którego odmówiły mu właściwe organy, co zostało skontrolowane przez właściwe sądy administracyjne.

Skarżący powołuje się na odpowiedzialność deliktową za niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej. Założona przez niego sprawa ma zatem niewątpliwie charakter sprawy cywilnej i podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez sąd cywilny. Z tego powodu sąd nie odrzucił pozwu. Tym niemniej, powództwo mimo że dopuszczalne, nie jest zasadne, dlatego podlegało oddaleniu. Powód wywodzi bezprawność działania podmiotu sprawującego władzę publiczną ze specyficznego zdarzenia, jakim jest wydanie decyzji administracyjnej. Zgodnie natomiast z art. 4171 § 2 k.c., który stanowi lex specialis w stosunku do ogólnego art. 417 § 1 k.c., wprowadzając dodatkowe konieczne przesłanki odpowiedzialności, jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

Przepisów odrębnych brak, zatem z uwagi na brak prejudykatu tj. decyzji albo orzeczenia stwierdzającego niezgodności z prawem decyzji administracyjnej, nie może być skuteczne powództwo oparte na niezgodności z prawem decyzji – szczególnie że sytuacja rysuje się dokładnie przeciwnie – we właściwym trybie (postępowanie sądowoadministracyjne) stwierdzono, że decyzja nie była niezgodna z prawem. Analogiczne uwagi należy odnieść do zarzutów powoda co do niezgodności z prawem kolejnych orzeczeń sądów administracyjnych – przy czym tu dodatkowo zachodzi brak legitymacji biernej, bo Agencja Mienia Wojskowego nie odpowiada za działalność sądów.

Tym bardziej na gruncie przepisów sprzed reformy wynikającej z wejścia w życie konstytucji, kiedy to władza publiczna w ogóle nie odpowiadała za niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej, a wyłącznie za zawinione działanie funkcjonariuszy. Na uwzględnienie powództwa nie powala też powołana przez powoda podstawa prawna z art. 4172 k.c., bowiem szkoda, z której powód wywodzi swoje prawo do odszkodowania, była typową szkodą na mieniu, a nie na osobie (pozbawienie świadczenia pieniężnego). Podsumowując, nie jest możliwe w postępowaniu cywilnym zasądzenie na rzecz powoda odszkodowania opartego na takiej podstawie, że niekorzystne dla powoda decyzje administracyjne, które podlegały kontroli sądów administracyjnych, które prawomocnie nie stwierdziły naruszenia prawa, powód ocenia jako niezgodne z prawem i chce to przed sądem rejonowym udowodnić.

Ponieważ niezasadność powództwa jest oczywista, sąd na podstawie art. 1911 § 3 k.p.c. oddalił je bez doręczania pozwanej. Ma to dla powoda o tyle korzystny skutek, że nie zostanie obciążony kosztami zastępstwa procesowego pozwanej (3 617 zł), które musiałby ponieść, gdyby sąd oddalił powództwo po zajęciu przez pełnomocnika pozwanej stanowiska. W., 8 października 2021 roku asesor sądowy M. J. Z. ądzenia:

1. poprawić dane pozwanego zgodnie ze sprecyzowaniem przez powoda (k. 29) - jest to Agencja Mienia Wojskowego 2. zakreślić sprawę w repertorium C;

3. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć tylko powodowi z pouczeniem, że w terminie 2 tygodni może wnieść apelację do Sądu Okręgowego w Warszawie za pośrednictwem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie, która podlega opłacie 750 zł 4. akta przedłożyć z wpływem lub za miesiąc z potwierdzeniem doręczenia. W., 8 października 2021 roku asesor sądowy M. J.