Social security court dismissed pension claim due to insufficient insured periods under Art. 57 ust. 2 of Pension Act.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a disability pension. The plaintiff failed to prove the required five years of insured and non-insured periods within the ten years preceding the disability, as the institution correctly applied the proportional reduction rule for non-insured periods. Consequently, the court found no legal basis for the pension and upheld the administrative decisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 2 ustawy emerytalnej; Art. 5 ust. 2 ustawy emerytalnej: The court must verify the total duration of insured and non-insured periods; if the maximum non-insured period is already accounted for based on proven insured periods, the total duration cannot be increased.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 299/21
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 14 grudnia 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił S. J. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Podstawę do wydania decyzji stanowiło orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 19.11.2020 r. który ustalił, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 14.10.2019 r. do 30.11.2021 r. Na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu na dzień przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 14.10.2009 r. – 13.10.2019 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 7 miesięcy i 21 dni okresów składkowych.
Natomiast na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w dziesięcioleciu na dzień przed zgłoszeniem wniosku tj. 19.10.2010 r. – 18.10.2020 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 9 miesięcy i 8 dni okresów składkowych. Wobec niespełnienia łącznie wszystkich w/wym. warunków brak jest podstaw prawnych do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. (decyzja – k. 125 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Decyzją z dnia 30 czerwca 2021 roku uchylającą decyzję z dnia 14.12.2020 r. w części dotyczącej udowodnionego stażu pracy Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił S. J. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Podstawę do wydania decyzji stanowiło orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 19.11.2020 r. który ustalił, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 14.10.2019 r. do 30.11.2021 r. Na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu na dzień przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 14.10.2009 r. – 13.10.2019 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 7 miesięcy i 21 dni okresów składkowych oraz 11 miesięcy i 22 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 4 lata, 7 miesięcy, 13 dni. Natomiast na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w dziesięcioleciu na dzień przed zgłoszeniem wniosku tj. 19.10.2010 r.
– 18.10.2020 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 9 miesięcy i 8 dni okresów składkowych oraz 2 miesiące i 5 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 3 lata, 11 miesięcy, 13 dni. Wobec niespełnienia łącznie wszystkich w/wym. warunków brak jest podstaw prawnych do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. (decyzja – k. 134 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Decyzją z dnia 17 sierpnia 2021 roku zmieniającą decyzję z dnia 14.12.2020 r. oraz z dnia 30.06.2021 r. w części dotyczącej udowodnionego stażu pracy Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił S. J. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Podstawę do wydania decyzji stanowiło orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 19.11.2020 r. który ustalił, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 14.10.2019 r. do 30.11.2021 r. Na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu na dzień przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 14.10.2009 r. – 13.10.2019 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 7 miesięcy i 21 dni okresów składkowych oraz 1 rok, 2 miesiące i 10 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 4 lata, 10 miesięcy i 1 dzień.
Natomiast na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w dziesięcioleciu na dzień przed zgłoszeniem wniosku tj. 19.10.2010 r. – 18.10.2020 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 9 miesięcy i 8 dni okresów składkowych oraz 2 miesiące i 5 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 3 lata, 11 miesięcy i 13 dni. Wobec niespełnienia łącznie wszystkich w/wym. warunków brak jest podstaw prawnych do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. (decyzja – k. 139 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Odwołania od w/w decyzji wniósł S. J. zaskarżając je w całości i wnosząc o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W ocenie ubezpieczonego okres nieskładkowy winien wynosić już po ograniczeniu do 1/3 okresów składkowych – 1 rok, 2 miesiące, 17 dni. Ponadto skarżący powołał się na art. 32 ust 1 i 2 oraz art. 45 ust 1 Konstytucji RP wskazując w konkluzji, iż spełnia on wymóg posiadania 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu na dzień przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 14.10.2009 r. – 13.10.2009 r. Jednocześnie skarżący wniósł o ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. (odwołanie – k. 3, k. 3 w aktach o sygn.
VIII U 2206/21 załączonych do sprawy, k. 3 w aktach o sygn. U 2425/21 załączonych do sprawy, pisma – k. 33, k. 50, k. 67, k. 71-72, k. 81-82 verte, k. 91-95, k. 101, k. 126-126 verte, k. 143-143 verte ) W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie podnosząc argumentację jak w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie ZUS wskazał, że okresy pracy skarżącego w gospodarstwie rolnym jako pracownik sezonowy od dnia 4.05.2011r. do 30.09.2011 r.; 3.06.2013 r. do 30.09.2013 r. – nie zostały zaliczone ponieważ odwołujący nie został zgłoszony do ubezpieczenia społecznego, zatem nie były opłacone składki. (odpowiedź na odwołanie – k. 5-5 verte, k. 6 w aktach o sygn.
VIII U 2206/21 załączonych do sprawy, k. 9-10 w aktach o sygn. U 2425/21 załączonych do sprawy) Postanowieniem z dnia 20 września 2021 roku tutejszy sąd na podstawie art. 219 k.p.c. połączył sprawę o sygn. akt VIII U 2206/21 ze sprawa o sygn. akt VIII U 299/21 do łącznego rozpoznania. (postanowienie – k. 14 w aktach o sygn. VIII U 2206/21 załączonych do sprawy) Postanowieniem z dnia 18 października 2021 roku tutejszy sąd na podstawie art. 219 k.p.c. połączył sprawę o sygn. akt VIII U 2425/21 ze sprawą o sygn. akt VIII U 299/21 do łącznego rozpoznania.. (postanowienie – k. 12 w aktach o sygn.
U 2425/21 załączonych do sprawy) Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2021 roku tutejszy sąd ustanowił dla S. J. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata. (postanowienie – k.
18) W piśmie procesowym z dnia 22 czerwca 2021 roku wnioskodawca wniósł o zaliczenie do okresów składkowych okresu odbywania przez niego służby wojskowej. (pismo – k.
33) Na rozprawie w dniu 23 czerwca 2011 roku pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, że organ rentowy dokonał błędnego wyliczenia okresów składkowych skarżącego i wniósł o zaliczenie do jego okresów składkowych okresu do dnia 02.10.2010 r. kiedy to pobierał zasiłek chorobowy oraz świadczenie rehabilitacyjne. (stanowisko procesowe – rozprawa z dnia 23 czerwca 2021 roku e-protokół (...):03:53 – 00:15:31 – płyta CD – k. 45, pisma – k. 33, k. 50, k. 67, k. 71-72, k. 81-82 verte, k. 91-95, k. 101, k. 126-126 verte, k. 143-143 verte) Na rozprawie w dniu 17 listopada 2021 roku i w dniu 9 lutego 2022 roku pełnomocnik odwołującego adw.
M. S. poparła odwołanie i wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wnioskodawcy z urzędu oświadczając że koszty te nie zostały uiszczone w części, ani w całości. (rozprawa z dnia 17 listopada 2021 roku – e- protokół (...):00:38-00:07:39 – płyta CD– k. 70, rozprawa z dnia 9 lutego 2022 roku – e-protokół (...):01:48 – 00:12:48 – płyta CD – k. 87, pismo – k. 120) Pismem z dnia 15 lutego 2022 roku wnioskodawca wniósł o zmianę dotychczasowego pełnomocnika z urzędu tj. adw.
M. S.. (pismo – k. 101) Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2022 roku tutejszy sąd przyznał ze Skarbu Państwa kasy Sądu Okręgowego w Łodzi adwokat M. S. kwotę 442,80 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (postanowienie – k. 122) Na rozprawie w dniu 16 maja 2022 roku oraz w dniu 4 lipca 2022 roku pełnomocnik wnioskodawcy adw. S. S. poparł odwołanie i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy sądowej udzielonej wnioskodawcy z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w części, ani w całości. (rozprawa z dnia 16 maja 2022 roku - e-protokół (...):00:17 – 00:08:10 – płyta CD – k. 129, rozprawa z dnia 4 lipca 2022 roku – e- protokół (...):02:29 – 00:08:26 - płyta CD – k. 146) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
S. J. urodził się w dniu (...). (okoliczność bezsporna) W dniu 19 października 2020 roku wnioskodawca złożył do ZUS wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy. (wniosek – k. 2-4 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Orzeczeniem z dnia 9 kwietnia 2021 roku Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zaliczył skarżącego do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Orzeczenie wydano do dnia 30 kwietnia 2024 roku. (orzeczenie – k. 150-150 verte załączonych do sprawy akt organu rentowego) Decyzją z dnia 10 listopada 2020 roku ZUS odmówił wnioskodawcy uznania zdarzenia z dnia 14.10.2019 r za wypadek w szczególnych okolicznościach oraz ustalenia uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy związku z wypadkiem w szczególnych okolicznościach. (decyzja – k. 8 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Od w/w decyzji wnioskodawca nie złożył odwołania. (okoliczność bezsporna) Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 19.11.2020 r. ustalono, że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 14.10.2019 r. do 30.11.2021 r.
Częściowa niezdolność do pracy pozostaje w związku ze stanem narządu ruchu. (orzeczenie – k. 69-69 verte załączonych do sprawy akt organu rentowego) Zaskarżoną decyzją z dnia 14 grudnia 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił S. J. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Podstawę do wydania decyzji stanowiło orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 19.11.2020 r. który ustalił, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 14.10.2019 r. do 30.11.2021 r. Na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu na dzień przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 14.10.2009 r.
– 13.10.2019 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 7 miesięcy i 21 dni okresów składkowych. Natomiast na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w dziesięcioleciu na dzień przed zgłoszeniem wniosku tj. 19.10.2010 r. – 18.10.2020 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 9 miesięcy i 8 dni okresów składkowych. Wobec niespełnienia łącznie wszystkich w/wym. warunków brak jest podstaw prawnych do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. (decyzja – k. 125, karta przebiegu zatrudnienia – k. 126 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Zaskarżoną decyzją z dnia 30 czerwca 2021 roku uchylającą decyzję z dnia 14.12.2020 r. w części dotyczącej udowodnionego stażu pracy Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił S. J. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Podstawę do wydania decyzji stanowiło orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 19.11.2020 r. który ustalił, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 14.10.2019 r. do 30.11.2021 r. Na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu na dzień przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 14.10.2009 r. – 13.10.2019 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 7 miesięcy i 21 dni okresów składkowych oraz 11 miesięcy i 22 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 4 lata, 7 miesięcy, 13 dni. Natomiast na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w dziesięcioleciu na dzień przed zgłoszeniem wniosku tj. 19.10.2010 r.
– 18.10.2020 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 9 miesięcy i 8 dni okresów składkowych oraz 2 miesiące i 5 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 3 lata, 11 miesięcy, 13 dni. Wobec niespełnienia łącznie wszystkich w/wym. warunków brak jest podstaw prawnych do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. (decyzja – k. 134, karta przebiegu zatrudnienia – k. 135 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Zaskarżoną decyzją z dnia 17 sierpnia 2021 roku zmieniającą decyzję z dnia 14.12.2020 r. oraz z dnia 30.06.2021 r. w części dotyczącej udowodnionego stażu pracy Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił S. J. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Podstawę do wydania decyzji stanowiło orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 19.11.2020 r. który ustalił, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 14.10.2019 r. do 30.11.2021 r. Na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu na dzień przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 14.10.2009 r. – 13.10.2019 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 7 miesięcy i 21 dni okresów składkowych oraz 1 rok, 2 miesiące i 10 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 4 lata, 10 miesięcy i 1 dzień.
Natomiast na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w dziesięcioleciu na dzień przed zgłoszeniem wniosku tj. 19.10.2010 r. – 18.10.2020 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 9 miesięcy i 8 dni okresów składkowych oraz 2 miesiące i 5 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 3 lata, 11 miesięcy i 13 dni. Wobec niespełnienia łącznie wszystkich w/wym. warunków brak jest podstaw prawnych do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. (decyzja – k. 139, karta przebiegu zatrudnienia – k. 140 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Do okresów składkowych wnioskodawcy zostały zaliczone następujące okresy ubezpieczenia: 1. 11.04.2012 r.
– 11.06.2012 r. – (...) Sp. z o.o.; 2. 25.08.2014r. – 19.09.2014 r. – okres zasiłku dla bezrobotnych; 3. 1.12.2015 r. – 05.05.2016 r. - (...) Sp. z o.o.; 4. 6.05.2016 r. – 11.09.2016 r. – Km (...); 5. 16.10.2016 r. – 30.06.2017 r. – Km (...); 6. 01.07.2017 r. – 30.06.2018 r. – (...) Sp. z o.o.; 7. 06.08.2018 r. – 30.09.2018 r. - (...) Sp. z o.o.; 8. 19.11.2018 r. – 30.11.2018 r. - (...) Sp. z o.o.; 9. 1.12.2018 r. – 30.06.2019 r. – (...) Sp. z o.o.; 10. 22.07.2019 r. – 26.07.2019 r. – (...) Sp. z o.o.; 11. 10.09.2019 r.
– 30.11.2019 r. PROF. – US Przedsiębiorstwo Usługowe. Z kolei do okresów nieskładkowych wnioskodawcy został zaliczony okres: 1. 14.10.2009 r. – 31.12.2009 r. – pobieranie zasiłku chorobowego; 2. 01.01.2010 r. – 18.10.2010 r. - pobieranie zasiłku chorobowego; 3. 19.10.2010 r. – 22.10.2010 r. – pobieranie świadczenia rehabilitacyjnego. (karta przebiegu zatrudnienia – k. 140 załączonych do sprawy akt organu rentowego, pismo ZUS - k. 47-47 verte) Decyzją z dnia 16 maja 2022 roku organ rentowy odmówił S. J. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Podstawę do wydania decyzji stanowiło orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 28.04.2022 r. który ustalił, że ubezpieczony jest trwale częściowo niezdolny do pracy od dnia 14.10.2019 r. Na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu na dzień przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 14.10.2009 r. – 13.10.2019 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 7 miesięcy i 21 dni okresów składkowych oraz 1 rok, 2 miesiące i 10 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 4 lata, 10 miesięcy i 1 dzień. Natomiast na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w dziesięcioleciu na dzień przed zgłoszeniem wniosku tj. 01.02.2012 r. do 31.01.2022 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 9 miesięcy i 8 dni okresów składkowych.
Wobec niespełnienia łącznie wszystkich w/wym. warunków brak jest podstaw prawnych do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. (orzeczenie lekarza orzecznika ZUS – k. 137, orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS – k. 138, karty przebiegu zatrudnienia – k. 139-140, decyzja – k.141-141 verte) Od w/w decyzji wnioskodawca złożył odwołanie. (oświadczenie – rozprawa z dnia 4 lipca 2022 roku e-protokół (...):01:22 – 00:02:29 – płyta CD – k. 146) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy oraz w załączonych aktach rentowych.
Dokumenty te nie były kwestionowane w toku postępowania sądowego przez żadną ze stron, a zatem stanowią wiarygodne źródło dowodowe. W ocenie sądu przedłożona przez skarżącego dokumentacja medyczna była nieprzydatna z punktu widzenia przedmiotu niniejszego postępowania. Podkreślić należy, że w toku procesu nie zostały przedłożone żadne dokumenty, które potwierdzałyby , że wnioskodawca legitymuje się dłuższym niż ustalony przez organ rentowy stażem ubezpieczeniowym, który uprawniałby go do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 57 ust 1 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz.U.2022.0.504), renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 okresy ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3–8 i pkt 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11, 12 i pkt 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15–17 oraz art. 7 pkt 1–3, pkt 5 lit. a, pkt 6 i 12, oraz w okresach pobierania świadczenia pielęgnacyjnego lub specjalnego zasiłku opiekuńczego określonych w przepisach o świadczeniach rodzinnych lub zasiłku dla opiekuna określonego w przepisach o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, za które nie było obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów;
4) nie ma ustalonego prawa do emerytury z Funduszu lub nie spełnia warunków do jej uzyskania. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy (ust.2). W oparciu o art. 12 ust 1 ustawy emerytalnej, niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
Stosownie do art. 58 ust. 1 w/w ustawy, warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej: 1) 1 rok - jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat; 2) 2 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat; 3) 3 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat; 4) 4 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat; 5) 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat.
Na mocy ust. 2 art. 58 okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty rodzinnej oraz okresów pobierania świadczenia pielęgnacyjnego lub specjalnego zasiłku opiekuńczego określonych w przepisach o świadczeniach rodzinnych lub zasiłku dla opiekuna określonego w przepisach o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, za które nie było obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.
Zgodnie zaś ust. 4 art. 58, przepisu ust. 2 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiety i 30 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. Zgodnie z art. 14 ust 1 w/w ustawy, oceny niezdolności do pracy, jej stopnia oraz ustalenia:
1) daty powstania niezdolności do pracy, 2) trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do pracy, 3) związku przyczynowego niezdolności do pracy lub śmierci z określonymi okolicznościami, 4) trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do samodzielnej egzystencji, 5) celowości przekwalifikowania zawodowego - dokonuje w formie orzeczenia lekarz orzecznik Zakładu, zwany dalej "lekarzem orzecznikiem". Warunki nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określone w art. 57 ustawy z 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych muszą być spełnione łącznie w chwili wydania decyzji przez organ rentowy.
W postępowaniu odwoławczym od decyzji odmawiającej prawa do tej renty sąd ubezpieczeń społecznych ocenia legalność decyzji według stanu rzeczy istniejącego w chwili jej wydania (wyrok SN 2009-02-12 I UK 193/08 LEX nr 725014). W niniejszej sprawie wnioskodawca stał na stanowisku, że organ rentowy przy ustalaniu jego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy błędnie wyliczył należne mu okresy składkowe co skutkowało odmową przyznania renty. Zdaniem skarżącego zaliczeniu do okresów składkowych podlegał okres pobierania przez niego zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego, a ponadto okres odbywania służby wojskowej.
Wpierw należy podkreślić, że wnioskodawca złożył do ZUS wniosek o przyznanie mu renty z tytułu niezdolności do pracy w dniu 19.10.2020 r., a zatem 10- lecie przypada na okres 19.10.2010 r. – 18.10.2020 r. Z kolei niezdolność do pracy wnioskodawcy powstała w dniu 14.10.2019 r., dlatego też 10- lecie przypada na okres 14.10.2009 r. – 13.10.2019 r. Skoro zatem okres odbywania przez wnioskodawcę służby wojskowej wykraczał poza wskazane dziesięciolecia, to nie mógł podlegać on zaliczeniu do okresów składkowych. Ponadto jak stanowi art. 7 pkt 1 ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2022.0.504), okresami nieskładkowymi są następujące okresy:
1) pobierania:
a) wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wypłaconego na podstawie przepisów Kodeksu pracy, b) zasiłków z ubezpieczenia społecznego: chorobowego lub opiekuńczego, c) świadczenia rehabilitacyjnego, d) świadczeń wymienionych w lit. b i c po ustaniu obowiązku ubezpieczenia. Natomiast w świetle art. 5 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej, przy ustalaniu prawa do emerytury i renty i obliczaniu ich wysokości uwzględnia się, z zastrzeżeniem ust. 2-5, następujące okresy:
1) składkowe, o których mowa w art. 6 okresy składkowe;
2) nieskładkowe, o których mowa w art. 7 okresy nieskładkowe. Przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz obliczaniu ich wysokości okresy nieskładkowe uwzględnia się w wymiarze nieprzekraczającym jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych (ust.2 w/w ustawy). W oparciu o powyższe bezsprzecznie należało zaakcentować, że zarówno okres pobierania zasiłku chorobowego, jak i świadczenia rehabilitacyjnego wbrew polemice wnioskodawcy nie jest okresem składkowym. Zgodnie z art. 3 k.p.c., strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody, zaś z treści art. 232 k.p.c. wynika, że strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Powyższego nie zmienia możliwość prowadzenia przez Sąd postępowania dowodowego z urzędu. Z kolei art. 6 k.c. stanowi, że strona w procesie winna dowodzić swoich racji, a nie tylko przedstawiać swoje poglądy. Zatem na skarżącym spoczywał obowiązek udowodnienia okoliczności, z których wywodził skutki prawne. Bezspornym jest, że skarżący pobierał zasiłek chorobowy oraz świadczenie rehabilitacyjne. Organ rentowy wprawdzie uwzględnił te okresy jako nieskładkowe, ale w zmniejszonym wymiarze stosując wskazaną wyżej zasadę określoną w art. 5 ust 2 ustawy emerytalnej.
Tym samym organ rentowy przy ustalaniu ogólnego stażu ubezpieczeniowego ubezpieczonego zaliczył do jego okresów nieskładkowych maksymalny okres 1 rok, 2 miesiące, 10 dni. Zatem, zgodnie z regułą proporcjonalności okresów nieskładkowych do składkowych wyrażoną w art. 5 ust. 2 ustawy emerytalnej, niemożliwe byłoby powiększenie wymiaru ogólnego stażu ubezpieczonego o jakikolwiek dodatkowy okres nieskładkowy, skoro uwzględniono już maksymalny okres nieskładkowy, którego wymiar wynikał z udowodnionego okresu składkowego. Zgodnie z ustalonym stanem faktycznym tutejszy sąd doszedł do przekonania, że stanowisko organu rentowego wyrażone w zaskarżonych decyzjach jest prawidłowe, a zatem skarżącemu nie przysługuje prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy.
ZUS zasadnie przyjął, zgodnie z art. 57 ust 2 ustawy emerytalnej, że na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu na dzień przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 14.10.2009 r. – 13.10.2019 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 7 miesięcy i 21 dni okresów składkowych oraz 1 rok, 2 miesiące i 10 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 4 lata, 10 miesięcy i 1 dzień. Natomiast na wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w dziesięcioleciu na dzień przed zgłoszeniem wniosku tj. 19.10.2010 r.
– 18.10.2020 r. ubezpieczony udowodnił 3 lata, 9 miesięcy i 8 dni okresów składkowych oraz 2 miesiące i 5 dni okresów nieskładkowych. Łącznie 3 lata, 11 miesięcy i 13 dni. Z tych też względów Sąd Okręgowy w Łodzi, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołania jako bezzasadne – punkt 1 sentencji wyroku. W punkcie 2 sentencji wyroku Sąd przyznał ze Skarbu Państwa kasy Sądu Okręgowego w Łodzi adwokatowi S. S. kwotę 221,40 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stosownie do treści § 15 ust.2 i § 4 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2019.0.18 t.j.).
Natomiast zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku o adwokaturze (Dz.U.2020.0.1651 t.j.) koszty pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ponosi Skarb Państwa albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Zarządzenie: odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wc-y przez P.I.