Appeal court quashes labor dispute judgment for failure to examine the case's material essence regarding employment relationship existence.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court quashed the first-instance judgment and remanded the case for a new trial because the lower court failed to examine the material essence of the dispute. The plaintiff argued an employment relationship existed based on correspondence and witness testimony, while the defendant did not contest the appeal. The court ruled that the first-instance judge did not verify key facts or evidence necessary to determine if an employment relationship was established, violating the requirement to address the case's substance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 386 § 4 k.p.c.; The first-instance court must examine the material essence of the case; failure to verify facts and evidence regarding the existence of a legal relationship requires quashing the judgment and remanding the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. VPa 216/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2014 roku Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Marczyńska Sędziowie: SSO Agnieszka Leżańska SSR del. Marcin Wojciechowski (spr.) Protokolant: st.sekr.sądowy Marcelina Machera po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa R. F. przeciwko (...) (...) Spółce Jawnej w K. w upadłości o ustalenie istnienia stosunku pracy na skutek apelacji powoda R. F. od wyroku częściowego Sądu Rejonowego w Bełchatowie IV Wydziału Pracy z dnia 4 października 2013r. sygn. IV P 283/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu Sądowi Pracy w Bełchatowie do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania za instancję odwoławczą. Sygn. akt V Pa 216/13
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 3 sierpnia 2012 roku powód R. F. wniósł o ustalenie istnienia stosunku pracy z (...) (...) Spółka Jawna w K. Ł. w okresie do 1 kwietnia 2012 roku do 12 lipca 2012 roku jako specjalista do spraw sprzedaży oraz zasądzenia od pozwanej Spółki wynagrodzenia za okres zatrudnienia po 4.500,00 PLN w kwocie 15.300,00 PLN, odszkodowania w wysokości 2 tygodniowego wynagrodzenia w kwocie 2.250,00 PLN i kwoty 100,00 PLN tytułem zwrotu kosztów badań lekarskich. Pozwana Spółka nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie w całości.
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2013 roku Sąd Rejonowy zawiesił postępowanie w sprawie w części dotyczącej roszczeń o wynagrodzenie i odszkodowanie oraz wezwał Syndyka Masy Upadłości (...) (...) Spółki Jawnej w K. Ł. do udziału w sprawie i wyznaczył mu 14 dniowy termin na złożenie oświadczenia czy wstępuje do procesu. Pismem z dnia 18 lipca 2013 roku Syndyk Masy Upadłości (...) (...) Spółki Jawnej w K. Ł. odmówił wstąpienia do postępowania. Wyrokiem częściowym z dnia 4 października 2013 roku w sprawie IV P 283/12 Sąd Rejonowy w Bełchatowie oddalił powództwo w części dotyczącej roszczenia o ustalenie istnienia stosunku pracy.
Podstawę wyroku stanowiły następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne Sądu Rejonowego : Powód R. F. pracował od dnia 1 listopada 1999 roku do dnia 30 czerwca 2012 roku w (...) spółka z o.o. w G.. W dniu 1 kwietnia 2012 roku powód miał podjąć pracę. Rozmowy w tym zakresie były prowadzone jeszcze w czerwcu 2012 roku. Część rzeczy powód był w stanie załatwić przez telefon. W chwili obecnej nie pracuje. Pozwana Spółka przesłała powodowi za pośrednictwem maila: - z dnia 28 marca 2012 roku pismo w którym wskazała dane potrzebne do zawarcia umowy; - z dnia 3 kwietnia 2012 roku dane firmowego konta pocztowego powoda F. (...) (...); - z dnia 12 kwietnia 2012 roku przesłała wzór wizytówki firmowej dla powoda;
Powód mailem z dnia 12 czerwca 2012 roku wystąpił do pozwanej Spółki wskazując, iż czeka już 3 miesiące na rozpoczęcie pracy. Powód za okres absencji chorobowej nie otrzymał zasiłku chorobowego ani wynagrodzenia za pracę. W dniu 12 lipca 2012 roku powód przesłał do pozwanej Spółki pismo, w którym złożył oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracodawcy. Pozwana Spółka otrzymała oświadczenie powoda w dniu 13 lipca 2012 roku. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim ogłosił upadłość likwidacyjną pozwanej Spółki.
Sąd Rejonowy wskazał, iż stan faktyczny wskazał, iż powyższy stan faktyczny ustalił w oparciu o częściowe zeznania powoda i korespondującą z nimi korespondencją mailową prowadzoną za pośrednictwem stworzonego przez pozwaną Spółkę konta mailowego. Zdaniem Sądu I instancji korespondencja ta jednakże nie wskazuje by doszło w sposób dorozumiany do zawarcia umowy o pracę. W ocenie Sądu Rejonowego roszczenie powoda o ustalenie istnienia stosunku pracy było niezasadne. Sąd Rejonowy w szerokim wywodzie odniósł się do faktu ogłoszenia upadłości pozwanej Spółki i związanej z tym kwestii dopuszczalności roszczenia o ustalenie istnienia stosunku pracy i posiadania legitymacji procesowej przez pozwaną Spółkę.
Odnosząc się do roszczenia o ustalenie istnienia stosunku pracy Sąd Rejonowy przeprowadził szczegółową analizę pojęcia interesu prawnego i odniósł ustalony zakres tegoż pojęcia do roszczenia. Następnie Sąd I instancji dokonał wykładni art. 22 k.p., definiującego treść stosunku pracy, wskazując na przesłanki pozwalające na ocenę stosunku prawego jako stosunku pracy. Dokonując oceny zasadności roszczenia powoda o ustalenie istnienia stosunku pracy Sąd Rejonowy uznał, iż o rodzaju zawartej umowy rozstrzyga przede wszystkim wola stron, a zdaniem Sądu I Instancji powód nie wykazał, by taka wola zaistniała po stronie pozwanej.
Wykonywanie przez powoda jednorazowej czynności niepotwierdzonej przez pozwanego nie mogło w ocenie Sądu I instancji przesądzić o istnieniu pomiędzy stronami stosunku pracy . Brak uzgodnień, co do normy czasu pracy, zakresu czynności, miejsca świadczenia pracy , niezapewnienie narzędzi pracy nie dało podstaw do przyjęcia, że pomiędzy stronami doszło do zawarcia umowy o pracę. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd Rejonowy oddalił powództwo powoda. Od powyższego wyroku, pismem z dnia 25 października 2013 roku, apelację złożył powód zarzucając Sądowi Rejonowemu nie rozpoznanie istoty sprawy.
Wskazał, iż w imieniu pozwanej Spółki nikt merytorycznie nie odniósł się do jego żądań i twierdzeń. Wskazał, iż Sąd Rejonowy nie posiadał żadnych dowodów przeczących twierdzeniom powoda. Pismem z dnia 20 lutego 2014 roku powód uzupełnił apelację wskazując na błędy popełnione w toku postępowania. Zarzucił Sądowi Rejonowemu, iż : - nie przesłuchał w charakterze strony L. B. mimo, iż z twierdzeń R. T. wynika, iż nie posiada ona wiedzy o zatrudnieniu lub niezatrudnieniu powoda, a wiedzę tę posiada wyżej wymieniony drugi ze wspólników - nie przesłuchał w charakterze świadka A.
K., mimo dopuszczenie z urzędu dowodu z jej zeznań; - nie odniósł się do czynności wykonywanych przez powoda z potencjalnymi kontrahentami. W konkluzji skargi apelacyjnej powód wniósł o zmianę wyroku lub jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu celem ponownego rozpoznania. Pozwana Spółka nie odniosła się do skargi apelacyjnej powoda. Sąd Okręgowy –
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył co następuje :
Zaskarżony wyrok podlega uchyleniu z powodu nie rozpoznania istoty sprawy przez Sąd I instancji. Podnieść należy , przy uwzględnieniu treści art. 386 § 4 k.p.c., że Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy. Pojęcie „istoty sprawy” dotyczy jej aspektu materialnego, a więc nie rozpoznanie istoty sprawy zachodzi wówczas, gdy sąd nie zbadał podstawy materialnej pozwu, jak też skierowanych do niego zarzutów merytorycznych i w swoim rozstrzygnięciu nie odniósł się do tego, co jest przedmiotem sprawy ( por. wyrok SN z dnia 12 września 2002, IV CKN 1298/00, LEX nr 80271, wyrok SN z dnia 23 września 1998r.
II CKN 897/97, OSNC 1999/1/22 ).Rozpoznanie istoty sprawy łączy się - mówiąc najogólniej - z rozważeniem oraz oceną poddanych przez strony pod osąd żądań i twierdzeń. W niniejszej sprawie biorąc pod uwagę treść żądania powoda ustalenia istnienia stosunku pracy z pozwanym istotą sprawy była ocena czy między powodem, a pozwaną Spółką powstał stosunek prawny, jeżeli tak to rekonstrukcja jego treści i w następnej kolejności odniesienie jego treści do przesłanek zawartych w art. 22 § 1 k.p. Sąd Rejonowy w istocie nie odniósł się do twierdzeń powoda co do treści ustaleń między nim, a L.
B.. Weryfikacja ta była możliwa poprzez dowód z przesłuchania w charakterze strony L. B., w szczególności wobec twierdzeń R. T., iż to drugi ze wspólników zajmował się bieżącymi sprawami spółki i on prowadził rozmowy z powodem. Sąd Rejonowy nie przeprowadził także dopuszczonego z urzędu dowodu z zeznań świadka A. K., która wg. twierdzeń powoda miała posiadać wiedzę o treści ustaleń między powodem, a L. B.. Sąd Rejonowy nie odniósł się i nie zweryfikował twierdzeń powoda o czynnościach zmierzających do zawarcia umów między pozwaną Spółką a firmami (...) z K. i X. z S..
Weryfikacja tych twierdzeń i przeprowadzenie ww. wskazanych dowodów pozwoli na ustalenie treści ustaleń między powodem, a pozwaną Spółką, czy powstał między nimi stosunek prawny i jaka była jego treść. Brak istotnych ustaleń mogących stanowić podstawę rozstrzygnięcia o żądaniach powoda i nierozpoznanie tym samym istoty sporu musi skutkować wydaniem orzeczenia kasatoryjnego przewidzianego w art. 386 § 4 k.p.c. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien w pierwszej kolejności wezwać pozwaną Spółkę do merytorycznego odniesienia się do twierdzeń powoda, wskazania, które kwestionują, a które potwierdzają, następnie przeprowadzić dowód z przesłuchania w charakterze strony pozwanej L.
B. biorąc pod uwagę treść art. 230 k.p.c. Celem weryfikacji stanowisk stron Sąd Rejonowy winien przeprowadzić dowód z zeznań świadka A. K.. Po ustaleniu treści ewentualnego stosunku prawnego między stronami Sąd Rejonowy dopiero może odnieść tą treść do przesłanek istnienia stosunku pracy zawartych w art. 22 § 1 k.p. i dokonać oceny zasadności roszczenia powoda. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. orzekł jak w sentencji