Court allows pension claim by recognizing 15 years of special conditions work via witness testimony.
Legislator summary
AI generatedThe court reversed the Social Insurance Institution's denial of a pension, granting the claimant the benefit from October 11, 2013. The institution had rejected the claim because witness statements failed to prove fifteen years of work in special conditions, citing discrepancies in employment records. The court found the witness testimonies credible and consistent with documentary evidence, establishing that the claimant met all statutory requirements for the pension.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego: The court recognizes a period of work in special conditions as valid for pension eligibility when witness testimonies are credible, logical, and corroborated by documentary evidence, overriding the social insurance institution's rejection based on formal document deficiencies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 172/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2014 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kubasińska-Malcher Protokolant: Gabriela Jokiel przy udziale : ./. po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. w Rybniku sprawy z odwołania W. S. ( W. S. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. o emeryturę na skutek odwołania W. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. z dnia 28 listopada 2013 r. Znak (...) 1.zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 11 października 2013r. 2.zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. na rzecz ubezpieczonego W. S. kwotę 120 złotych ( sto dwadzieścia złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IXU 172/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28.11.2013r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił ubezpieczonemu W. S. ( S. ) prawa do emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, ponieważ ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. nie udokumentował wymaganego 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Jako takiej pracy organ rentowy nie zaliczył zatrudnienia ubezpieczonego: - od dnia 06.11.1971r. do dnia 23.04.1975r. i od dnia 23.11.1977r. do dnia 31.12.1991r., gdyż zeznania świadków nie są dokumentami potwierdzającymi pracę w szczególnych warunkach, - od dnia 24.04.1975r. do dnia 22.11.1977r., gdyż świadectwo pracy w szczególnych warunkach zostało wystawione przez Archiwum, a nadto widnieje na nim imię M. i data urodzenia 09.02.1957r. – niezgodne z danymi osobowymi ubezpieczonego. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany przez przyznanie prawa do świadczenia od dnia 11.10.2013r. po uprzednim zaliczeniu do pracy w warunkach szczególnych powyższych okresów zatrudnienia, kiedy to pracował generalnie jako operator spycharki.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony W. S. urodził się w dniu (...) W dniu 11.10.2013r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa do emerytury. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy postanowił jak w decyzji zaskarżonej z dnia 28.11.2013r., omówionej na wstępie. Organ rentowy uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. staż pracy w łącznym wymiarze 30 lat, 5 miesięcy i 29 dni, w tym żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych.
Ubezpieczony od dnia 06.11.1971r. do dnia 31.12.1991r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w S. na stanowisku maszynisty sprzętu ciężkiego, przy czym w okresie od dnia 02.05.1991r. do dnia 31.12.1991r. przebywał na urlopie bezpłatnym ( świadectwo pracy z dnia 31.12.1991r., k.8 akt ZUS ). Przedsiębiorstwo to było podzielone na oddziały: P., T., S. i pododdziały. Posiadało ono własny sprzęt ciężki typu koparki, spycharki, zgarniarki, ładowarki, samochody powyżej 3,5 tony i zajmowało się wykonywaniem różnych prace na rzecz innych zakładów pracy, a to m.in. wykonywało wykopy o różnej głębokości, regulacje rzek, kształtowanie hałd na kopalniach.
Ubezpieczony początkowo do grudnia 1975r. pracował w oddziale Przedsiębiorstwa w T., a potem w oddziale w P.. Rozpoczął pracę jako pomocnik operatora spycharki, a następnie po odbyciu w okresie od dnia 06.12.1974r. do dnia 08.03.1975r. kursu dla maszynistów spycharek i uzyskaniu w dniu 22.03.1975r. uprawnień do obsługi maszyn budowlanych i drogowych - spycharek, pracował wyłącznie jako operator ( maszynista ) spycharki, faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, aż do ustania zatrudnienia w Przedsiębiorstwie w grudniu 1991r.
Była to ciężka praca w narażeniu na warunki klimatyczne, to jest zimą mróz, bo w spycharkach nie było ogrzewania, a latem upał, a także z narażeniem na hałas, gdy w spycharkach nie było żadnego wyciszenia. Ubezpieczony pracował m.in. przy regulowaniu B. w B., w sezonie zimowym na hałdach przy Kopalni (...), latem przy usypywaniu wałów oporowych. Z tytułu wykonywania takiej pracy ubezpieczony otrzymywał zupy regeneracyjne, bony towarowe. Razem z ubezpieczonym pracowali J. S. oraz M. S.. Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt emerytalnych ubezpieczonego, akt osobowych dotyczących spornego okresu jego pracy, zaświadczeń o uprawnieniach ubezpieczonego do pełnienia pracy jako maszynista spycharki k.31 - 32 akt , zeznań świadków J. S. oraz M. S. oraz zeznań ubezpieczonego – protokół elektroniczny z rozprawy z dnia 18.03.2014r. min.00:10:42 – 00:48:55. Mając na uwadze powyższe ustalenia
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy ubezpieczony spełnia warunek prawa do emerytury o jakim mowa w art. 184 pkt.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2013r., poz. 1440 ), to jest czy na dzień 01.01.1999r. posiada 15 letni okres pracy w warunkach szczególnych. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż ubezpieczony w okresie spornym od dnia od dnia 22.03.1975r., to jest od uzyskania uprawnień maszynisty spycharek, do dnia 31.12.1991r.( po wyłączeniu z tego okresu urlopu bezpłatnego od dnia 02.05.1991r. do dnia 31.12.1991r. ) faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w warunkach szczególnych wymienioną w Wykazie A, Dziale V, poz.3 – „ prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych ”.
Ustalając powyższe Sąd oparł się na dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego, aktach osobowych, zeznaniach świadków J. S. oraz M. S., którzy byli współpracownikami ubezpieczonego w okresie spornym i stąd bezpośrednimi świadkami wykonywanej przez niego wówczas pracy oraz zeznaniach ubezpieczonego. Zeznania te Sąd uznał za wiarygodne, gdyż były one rzeczowe, logiczne, przekonywujące, zasadniczo ze sobą zgodne, korespondujące z treścią zgromadzonej w sprawie dokumentacji, nie były też one kwestionowane przez organ rentowy.
Przy zaliczeniu spornego okresu zatrudnienia podanego na wstępie rozważań do pracy w warunkach szczególnych ubezpieczony posiada na dzień 01.01.1999r. wymagany do przyznania emerytury 15 - letni staż takiej pracy. W takiej sytuacji, gdy bezspornym jest, że ubezpieczony w dniu 29.03.2012r. ukończył wiek emerytalny 60 lat, na dzień 01.01.1999r. udowodnił wymagany 25 - letni okres składkowy i nieskładkowy, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego Sąd stwierdził, iż ubezpieczony spełnia wszystkie niezbędne przesłanki prawa do dochodzonego świadczenia na podstawie z art.184 w związku z art.32 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i w związku z § 4 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm. ) i stąd przyznał to świadczenie od dnia 11.10.2013r., to jest od daty zgłoszenia wniosku o świadczenie w sytuacji, gdy z tym dniem ubezpieczony spełnił wszystkie warunki niezbędne do przyznania emerytury, zarazem zgodnie z żądaniem ubezpieczonego zawartym w odwołaniu. W konsekwencji takiego stanowiska, kierując się powołanymi powyżej uregulowaniami prawnymi Sąd z mocy art.477 14§2 k.p.c. w pkt 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji. O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł w pkt 2 wyroku na podstawie art.98 k.p.c. oraz §2 ust.1 i 2, §12 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie…( Dz.U.
Nr 163, poz.1348 ) biorąc pod uwagę nakład pracy pełnomocnika procesowego, uczestnictwo w rozprawie, sporządzane w sprawie pisma procesowe. Sąd zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego tytułem jw. kwotę 120,00 zł. . Sędzia