Legislator Case Law & Legislation
V Cz 729/10 AI generated

Appeal dismissed because the Financial Supervisory Commission President lacks statutory fee exemption under the Civil Costs Act.

Case Number V Cz 729/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal filed by the President of the Financial Supervisory Commission against a lower court's order to pay appeal fees. Although the President possesses prosecutorial powers in certain civil matters, the court held that the Civil Costs Act contains a closed list of entities entitled to fee exemptions. Consequently, the President does not qualify for exemption and must pay the assessed costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 94, 96 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; The President of the Financial Supervisory Commission, despite having prosecutorial powers in specific civil proceedings, is not entitled to a statutory exemption from court costs as the Act's list of exempted entities is exhaustive.

Keywords

AI generated
statutory fee exemption Financial Supervisory Commission closed list of entities prosecutorial powers civil costs Act exhaustive enumeration fiscal nature of costs

Cited Legislation

AI generated
art. 6 ust. 1 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym
Wprawdzie rację ma skarżący twierdząc, iż zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz.
ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego
ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
art. 94 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
1398 ze zm.), w której - w art. 94 i 96 ustawodawca enumeratywnie określił podmioty korzystające z ustawowego podmiotowego zwolnienia od kosztów sądowych, a skoro w katalogu tym brak jest podmiotu jakim jest Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, tym samym ze zwolnienia takiego nie może korzystać.
art. 96 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Nie można bowiem dokonywać rozszerzającej wykładni przepisu art. 96 w/w ustawy, gdyż katalog ten jest pełny, precyzyjny i ma charakter katalogu zamkniętego.
art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
art. 397§ 2 k.p.c.
z art. 397§ 2 k.p.c. i 398 k.p.c.
art. 398 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397§ 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Cz 729/10 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny – Odwoławczy w składzie: Przewodniczący-Sędzia SO Marzanna Góral po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2010 r. sprawy z powództwa Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego w Warszawie działającego na rzecz J. M. przeciwko M. S., A. S., Ł. K., Z. B., T. S., B. W. i syndykowi masy upadłości (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w upadłości L. K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda od zarządzenia Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I C 1317/07 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt V Cz 729/10

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 27 października 2009 r. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Woli w Warszawie ustalił wysokość opłaty od apelacji w niniejszej sprawie na kwotę 2.519 zł i wezwał apelującego – Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego do jej uiszczenia. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarzuty w nim podniesione uznać należy za bezzasadne. Wprawdzie rację ma skarżący twierdząc, iż zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 1119) Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego, w sprawach cywilnych wynikających ze stosunków związanych z uczestnictwem w obrocie na rynku bankowym, emerytalnym lub kapitałowym, albo dotyczących podmiotów działających na tych rynkach, przysługują uprawnienia prokuratora wynikające z przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.

Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.), jednakże – jak słusznie podniósł Sąd I instancji - w/w podmiotowi korzystającemu tylko i wyłącznie z uprawnień prokuratora określonych powyższą ustawą, nie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych. Instytucja zwolnienia od kosztów nie wynika już z przepisów kodeksu cywilnego, lecz z ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 167, poz. 1398 ze zm.), w której - w art. 94 i 96 ustawodawca enumeratywnie określił podmioty korzystające z ustawowego podmiotowego zwolnienia od kosztów sądowych, a skoro w katalogu tym brak jest podmiotu jakim jest Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, tym samym ze zwolnienia takiego nie może korzystać.

Nie można bowiem dokonywać rozszerzającej wykładni przepisu art. 96 w/w ustawy, gdyż katalog ten jest pełny, precyzyjny i ma charakter katalogu zamkniętego. Wskazać ponadto należy, iż Rzecznik Praw Obywatelskich również posiada uprawnienia prokuratora, a jednak ustawodawca w ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wskazuje go jako podmiot, któremu przysługuje zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu II instancji ustawodawca nadając Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego uprawnienie prokuratora miał na uwadze jego pozycję w procesie cywilnym, w którym może występować z powództwem na rzecz innego podmiotu, nie można natomiast uprawnienia takiego traktować jako prawa do zwolnienia od kosztów sądowych.

Na marginesie jedynie podnieść należy, że przepisy ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych mają charakter fiskalny, a tym samym nie podlegają rozszerzającej wykładni. Z tych też względów wezwanie przez Sąd meritii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego do uiszczenia opłaty od apelacji w wysokości 2.519 zł uznać należy za zasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397§ 2 k.p.c. i 398 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.