Legislator Case Law & Legislation
I C 3637/19 AI generated

Plaintiff wins eviction case based on inheritance rights; defendants' social housing claims rejected by court.

Case Number I C 3637/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court fully granted the plaintiff's request for eviction, ordering the defendants to vacate the residential property. Although the defendants claimed a right to social housing, the court found they lacked the necessary legal entitlement to occupy the premises against the plaintiff's ownership. Consequently, the plaintiff's windication claim under the Civil Code was upheld, and the defendants were ordered to pay the process costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 222 § 1 k.c.; Art. 14 Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów; The owner may demand delivery of property from a possessor unless the possessor has a valid right to hold it; social housing rights do not override private ownership when no valid lease or entitlement exists.

Keywords

AI generated
eviction claim inheritance rights social housing windication action ownership dispute Civil Code possessory right

Cited Legislation

AI generated
art. 222 § 1 k.c.
Zgodnie z art. 222 § 1 k.c. właściciel może żądać od osoby, która faktycznie włada jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
art. 14 Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
Sąd rozważał prawo pozwanych do lokalu socjalnego, zobligowany brzmieniem art. 14 Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (DZ.
art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł w myśl przepisu art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
art. 339 § 1 k.p.c.
O., na podstawie art. 339 § 1 k.p.c., jest wyrokiem zaocznym.
art. 222 § 1 k.c
Zgodnie z art. 222 § 1 k.c.
art. 98 k.p.c
O kosztach procesu Sąd orzekł w myśl przepisu art. 98 k.p.c.
art. 339 § 1 k.p.c
O., na podstawie art. 339 § 1 k.p.c., jest wyrokiem zaocznym.

Cited Case Law

AI generated
II CKN 322/00
Przewidziane w tym przepisie roszczenie windykacyjne jest roszczeniem właściciela o wydanie rzeczy, która znajduje się we władaniu innej osoby (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2000roku, II CKN 322/00, Lex nr 52607).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. I C 3637/19

UZASADNIENIE

Powódka J. R. wniosła o nakazanie pozwanym T. S. i J. O. opuszczenie, opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego nr (...), położonego w O. przy ul. (...) oraz o zasądzenie od ich na rzecz powódki kosztów procesu, według norm przepisanych. Uzasadniając swe roszczenie wskazała, że wskutek dziedziczenia po siostrze K. R. przysługuje jej prawo własności w/w nieruchomości. Za życia siostry w lokalu przy ul. (...) zamieszkali pozwani, którzy mimo wezwania nie opuścili wymienionego lokalu. Podała, że pozwanym przyznano lokal socjalny przy ul. (...) w O..

Sąd zawiadomił o toczącym się postępowaniu Gminę O., która przystąpiła do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego po stronie powodowej. Wniosła o orzeczenie o braku uprawnień pozwanych do lokalu socjalnego. Wskazała, że pozwani posiadają aktualny tytuł prawny do lokalu socjalnego przy ul. (...) w O. Pozwany T. S. wniósł o oddalenie powództwa. Przyznał, że nie posiada żadnej umowy z właścicielem lokalu, podniósł że prawo do rozporządzania lokalem otrzymał w testamencie sporządzonym przez K. R.. Pozwany J. O., nie stawił się rozprawie, ani w inny sposób nie zajął stanowiska w sprawie.

Sąd Rejonowy dokonał następujących ustaleń faktycznych: Prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 22 stycznia 2019 r. w sprawie X Ns 76/17 powódka nabyła na podstawie ustawy spadek po K. R. zmarłej 2 sierpnia 2016 r. w R.. (dowód: postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 22 stycznia 2019 r. w sprawie X Ns 76/17 wraz z postanowieniem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 9 października 2019 r. w sprawie IX Ca 670/19 – k.

6) W skład spadku po zmarłej K. R. wchodzi prawo własności lokalu mieszkalnego położonego w O. przy ul. (...) wraz z udziałem w wysokości (...) w nieruchomości wspólnej, dla którego w tut. Sądzie prowadzona jest księga wieczysta o numerze KW Nr (...). (dowód: wydruk księgi wieczystej KW Nr (...) – k. 43-48) W nieruchomości od 2016 r. zamieszkują T. S. i J. O.. (okoliczności przyznane przez T. S., niekwestionowane przez J. O.) Umową z dnia 30 października 2019 r. między Gminą O., a pozwanymi oddano pozwanym do używania na czas oznaczony do 30 października 2021 r. lokal socjalny położony w O. przy ul. (...). (dowód:

Umowa najmu lokalu socjalnego – k. 33-36) Pozwany T. S. nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Miejskim Urzędzie Pracy w O., pobiera rentę (emeryturę), korzysta z świadczeń pomocy społecznej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O.. Pozwany J. O. nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Miejskim Urzędzie Pracy w O., nie pobiera renty ani emerytury, nie korzysta z świadczeń pomocy społecznej. (dowód: pismo MOPS – k. 24-29, pismo (...) k. 39, pismo ZUS – k. 57, 59) Powódka bezskutecznie wzywała pozwanych do wydania lokalu opisanego pozwem (dowód: wezwanie – k. 8-9, 49, 50)

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości. Sąd ustalił stan faktyczny w sprawie na podstawie dowodów z dokumentów złożonych do akt, których prawdziwość i wiarygodność nie była kwestionowana i nie budziła wątpliwości Sądu. Zgodnie z art. 222 § 1 k.c. właściciel może żądać od osoby, która faktycznie włada jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Przewidziane w tym przepisie roszczenie windykacyjne jest roszczeniem właściciela o wydanie rzeczy, która znajduje się we władaniu innej osoby (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2000roku, II CKN 322/00, Lex nr 52607).

Wobec powyższego przedmiotem badania sądu było istnienie lub brak po stronie pozwanych skutecznych przeciwko właścicielowi uprawnień do władania lokalem mieszkalnym położonym w O. przy ul. (...) wraz z udziałem w wysokości (...) w nieruchomości wspólnej, dla którego w tut. Sądzie prowadzona jest księga wieczysta o numerze KW Nr (...). Wbrew twierdzeniom pozwanego T. S. prawomocnie zakończone postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po K. R., przesądza, że prawo własności spornego lokalu przysługuje w całości powódce.

W świetle postanowieni Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 22 stycznia 2019r. w sprawie X Ns 76/17 nabyła ona spadek na podstawie ustawy. Tym samym twierdzenia pozwanego jakoby prawo do lokalu wywodził z testamentu spadkodawczyni nie zasługują na podzielenie. Powódka niezwłocznie po wydaniu postanowienia oddalającego apelację w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, wezwała pozwanego T. S., a następnie także J. O., do wydania spornego lokalu. Tym samym nie można uznać by między stronami nawiązał się jakikolwiek stosunek prawny upoważniający w/w do władania lokalem.

W konsekwencji roszczenie powódki, w oparciu o treść przywołanego przepisu uznać należy za w pełni uzasadnione, wobec czego orzeczono jak w punkcie I wyroku. Sąd rozważał prawo pozwanych do lokalu socjalnego, zobligowany brzmieniem art. 14 Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (DZ. U. 2019, 1182 t.j.) Zgodnie z jego treścią Sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Ponieważ obojgu pozwanym przysługuje prawo do zamieszkiwania w lokalu socjalnym przy ul. (...) w O., zgodnie z art. 14 ust. 4 in fine należało orzec jak w pkt II wyroku.

O kosztach procesu Sąd orzekł w myśl przepisu art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na koszty zasądzone na rzecz powódki składała się wyłącznie opłata od pozwu w wysokości 200 zł. Wyrok w stosunku do pozwanego J. O., na podstawie art. 339 § 1 k.p.c., jest wyrokiem zaocznym. SSR Piotr Żywicki ZARZĄDZENIE 1. odnotować, 2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pozwanemu T.

S. z pouczeniem o apelacji, 3. z apelacją lub za 14 dni. O., 11 marca 2020 r.