Social Security Court dismissed appeal; pension reduced for income exceeding statutory limits; refund required.

Sygn. akt : VU 1540/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant: Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. w Legnicy sprawy z wniosku M. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o odstąpienie od zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia na skutek odwołania M. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 5 września 2013 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VU 1540/13

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z 5 września 2013r. rozliczył emeryturę wnioskodawczyni M. K. w związku z przychodem osiągniętym w 2012r. W wyniku tego rozliczenia ustalono, iż przychód wnioskodawczyni przekroczył niższą kwotę graniczną, co wskazuje, iż pobrała ona nienależne świadczenie w kwocie 950, 42 zł. M. K. złożyła odwołanie od tej decyzji. Domagała się w nim jej zmiany poprzez ustalenie, iż nie ma obowiązku zwrotu wskazanej w decyzji kwoty. Jej zdaniem organ rentowy błędnie naliczył kwotę graniczną ustalona dla okres rozliczeniowego.

Wskazała, iż w 2012r. (do 31 sierpnia) osiągnęła przychody z tytułu zatrudnienia w kwocie 34 090, 44 zł. Przy czym w dniu 1 września 2012r. złożyła w organie rentowym oświadczenie, iż jej zatrudnienia ustało, nie zamierza podejmować pracy i nie należy jej pomniejszać świadczenia. Podniosła, iż w 2013r. kwota graniczna przychodu w wys. 130 % umożliwiła jej uzyskiwanie przychodów do lutego 2012r. w kwocie po 4 440, 80 zł brutto miesięcznie, do maja 2012r. w kwocie 4 662, 80 zł, a następnie od 1 czerwca 4 740 zł. W związku z tym, w sumie za okres od stycznia do sierpnia 2012r. kwota graniczna jej zdaniem wyniosła 37 090, 44 zł.

Wobec czego przy jej zarobkach w kwocie 34 898, 36 zł „zmieściła się w tej kwocie i nie ma nic do oddania”. Dodała, iż przy rozliczeniu jej przychodów za cały rok 2012, w tym za miesiące w których nie pracowała – mogła zarobić bez obowiązku zwrotu łącznie sumę 46 891, 04 zł. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Powołując się na treść art. 104 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS – wskazywał, iż wobec osiągania przychodu w kwocie wyższej 70 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy wyplata emerytury podlega zmniejszeniu o kwotę przekroczenia (…) zaś po przekroczeniu 130 % przychodu – wypłata emerytura ulega zawieszeniu.

Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów wnioskodawczyni wskazywał, iż utożsamia ona pojęcie zawieszenia emerytury i zmniejszenia emerytury. Przy czym w 2012r. wnioskodawczyni osiągnęła przychód w kwocie 34 898, 36 zł i przekroczyła niższa kwotę graniczną tj. 29 772,30 zł o kwotę 5 126, 06 zł. Ponieważ emerytura pobierana przez wnioskodawczynię w 2012r. została zmniejszona o kwotę 4 175, 64 zł – organ rentowy ustalił nienależnie pobrane świadczenie na kwotę 950, 42 zł. Sąd ustalił: M. K. pobiera od 1 września 2009r. emeryturę.

W okresie od stycznia 2012r. 31 sierpnia 2012r.wypłacono jej wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia (w Gimnazjum (...) w P. i Zespole Szkól w P.) w łącznej kwocie 34 898, 36 zł. Od 1 września 2012r. nie osiągała innych dochodów (poza emeryturą). W okresie od stycznia 2012r. do 31 sierpnia 2012r. zmniejszano, zgodnie z jej wnioskiem (wobec osiągania przychodów z pracy) wypłatę jej emerytury, łącznie za ten okres o kwotę 4 175, 64 zł. (bezsporne). Sąd zważył: Odwołanie jest nieuzasadnione. Kwestie zawieszania i zmniejszania świadczeń regulują przepisy rozdziału 2 działu VIII ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. jed.

Dz. U. z 2009r. nr 153, poz. 1227 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 104.

1. Prawo do emerytury lub renty ulega zawieszeniu lub świadczenia te ulegają zmniejszeniu, na zasadach określonych w ust. 3-8 oraz w art. 105, w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, o której mowa w ust. 2 oraz z tytułu służby wymienionej w art. 6 ust. 1 pkt 4 i 6. 1a. (24) Dla emerytów i rencistów prowadzących pozarolniczą działalność za przychód, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych.

2. Za działalność podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, o której mowa w ust. 1, uważa się zatrudnienie, służbę lub inną pracę zarobkową albo prowadzenie pozarolniczej działalności, z uwzględnieniem ust. 3.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do emerytów i rencistów osiągających przychód z tytułu działalności wykonywanej za granicą.

4. Przepisy ust. 1, 1a i 2 stosuje się również do osób wyłączonych z obowiązku ubezpieczenia społecznego z tytułu ustalenia prawa do emerytury i renty lub wykonujących działalność niepodlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z uwagi na podleganie temu obowiązkowi z innego tytułu.

5. Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do honorariów z tytułu działalności twórczej i artystycznej.

6. Za przychód, o którym mowa w ust. 1, uważa się również kwoty pobranych zasiłków: chorobowego, macierzyńskiego i opiekuńczego oraz wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, wypłacanego na podstawie przepisów Kodeksu pracy, i kwoty świadczenia rehabilitacyjnego i wyrównawczego, zasiłku wyrównawczego i dodatku wyrównawczego.

7. Prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy oraz renty rodzinnej, do której uprawniona jest jedna osoba, ulega zawieszeniu w razie osiągania przychodu w kwocie wyższej niż 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. 8 . W razie osiągania przychodu w kwocie przekraczającej 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, nie wyżej jednak niż 130% tej kwoty, świadczenie ulega zmniejszeniu o kwotę przekroczenia, nie większą jednak niż kwota maksymalnego zmniejszenia obowiązująca w dniu 31 grudnia 1998 r. w wysokości: 1)24% kwoty bazowej obowiązującej przy ostatniej waloryzacji w 1998 r. - dla emerytury lub renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy; 2)18% kwoty bazowej, o której mowa w pkt 1 - dla renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy; 3)20,4% kwoty bazowej, o której mowa w pkt 1 - dla renty rodzinnej, do której uprawniona jest jedna osoba.

9. Kwoty maksymalnych zmniejszeń, o których mowa w ust. 8, podlegają podwyższeniu, przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji emerytur i rent w kolejnych terminach waloryzacji.

10. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski": 1)w terminie do 14 dnia roboczego drugiego miesiąca każdego kwartału kalendarzowego - kwoty przychodu, o których mowa w ust. 7 i 8, z zaokrągleniem w górę do pełnych 10 groszy; 2)w terminie do 14 roboczego dnia listopada - kwoty graniczne przychodu dla mijającego roku kalendarzowego. Rozliczenie dokonane w skarżonej decyzji przez organ rentowy jest prawidłowe. Zarzuty wnioskodawczyni a w szczególności , a sposób w jaki dokonuje ona własnego rozliczenia osiąganego wynagrodzenia nie znajdują żadnego oparcia w obowiązujących w tej kwestii przepisach.

Skoro łączny przychód wnioskodawczyni w roku 2012 wyniósł 34 898, 36 zł i przekroczył niższa kwotę graniczna, która wówczas wynosiła 29, 772, 30 zł o sumę 5 126, 06 zł – to wypłatę jej emerytury za 2012r. należało zmniejszyć o kwotę tego przekroczenia czyli o 5 126, 06 zł. Uwzględniając przy tym fakt, iż kwota emerytury wnioskodawczyni była zmniejszana co miesiąc o łączna sumę 4 175, 64 zł – kwota 950, 42 zł jest kwotą nienależnie pobranego świadczenia i winna zostać przez wnioskodawczynie zwrócona. Jak wynika bowiem przepisów ww ustawy, z art. 138. ust. 1 osoba, która nienależnie pobrała świadczenia, jest obowiązana do ich zwrotu.

Zaś jak stanowi ust. 2 tego przepisu za nienależnie pobrane świadczenia w rozumieniu ust. 1 uważa się: świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczeń albo wstrzymanie wypłaty świadczeń w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenia była pouczona o braku prawa do ich pobierania; Przy czym w myśl ust. 5 tego przepisu kwoty nienależnie pobranych świadczeń w związku z osiągnięciem przychodów, o których mowa w art. 104 ust. 1, podlegają zwrotowi za okres nie dłuższy niż 1 rok kalendarzowy poprzedzający rok, w którym wydano decyzję o rozliczeniu świadczenia, jeżeli osoba pobierająca to świadczenie powiadomiła organ rentowy o osiągnięciu przychodu, w pozostałych zaś przypadkach - za okres nie dłuższy niż 3 lata kalendarzowe poprzedzające rok wydania tej decyzji.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, sąd na podstawie art. 477 14 § 1 kodeksu postępowania cywilnego oddalił odwołanie.