Social court grants early pension for special work conditions based on actual job nature, not formal title.

Sygn. akt VIII U 2013/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Gawlik Protokolant: Maria Szczęsna po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. w Gliwicach sprawy Z. S. (S.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania Z. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 26 czerwca 2013 r. nr (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ubezpieczonemu przyznaje prawo do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych począwszy od ukończenia 60 lat życia;

2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz ubezpieczonego kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Maria Gawlik

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. zaskarżoną decyzją z dnia 26.06.2013 r., odmówił ubezpieczonemu Z. S. (S.) prawa do emerytury w oparciu o przepis art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: z 2009r. Dz.U. nr 153, poz. 1227), ponieważ nie udowodnił on żądanego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach przy pracach wymienionych w wykazie A, a jedynie 5 lat, 5 miesięcy i 8 dni. W odwołaniu do Sądu ubezpieczony Z. S. domaga się zmiany zaskarżonej decyzji przez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach uzasadniając, że przez wymagany okres 15-lat wykonywał prace w warunkach szczególnych wymienione w wykazie A jako tokarz i tym samym spełnia warunki do przyznania prawa do emerytury.

W charakterze tokarza walców i matryc na Wydziale Prasowni Huty (...) (poprzednio Huty 1-go M.) między innymi obsługiwał tokarkę karuzelówkę, co potwierdzają słuchani w charakterze świadków: E. B., J. Z. i H. P. oraz dokumenty znajdujące się w jego aktach osobowych. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając odwołanie

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Ubezpieczony Z. S. ur. (...), w dniu 8.05.2013 r. złożył wniosek o przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczony 60 lat ukończył 20.06.2013 r. i na dzień 1.01.1999r., legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze ponad 25 lat, tj. 30 lat, 2 miesiące i 28 dni, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego, jednak nie udokumentował 15 lat pracy wykonywanej w szczególnych warunkach wymienionej w wykazie A. Organ rentowy nie uznał za pracę w warunkach szczególnych, pracy w okresie od 28.06.1971 r. do 31.01.1984 r. (z przerwa odbywania służby wojskowej w okresie od 26.04.1973r. do 5.05.1975 r.), w Hucie (...) w G. (poprzednio Huta „1-go M.” w G.), z uwagi na rozbieżności co do zajmowanego stanowiska.

Wobec powyższego zdaniem organu rentowego ubezpieczony nie udowodnił wymaganego, co najmniej 15 - letniego stażu pracy w warunkach szczególnych. Po przeanalizowaniu sprawy ZUS wydał zaskarżoną decyzję. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd uznał, że ubezpieczony niewątpliwie w okresie od 28.06.1971 r. do 31.01.1984 r. z wyłączeniem okresu odbywania służby wojskowej pracował wyłącznie na stanowisku tokarza cięcia wlewków oraz walców i matryc, obsługującego tzw. tokarkę karuzelówkę. W spornym okresie ubezpieczony pracę świadczył stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, z wyjątkiem okresu od 26.04.1973 r. do 5.05.1975r. - dowód: k. 4 akt kapitałowych ubezpieczonego.

W trakcie wykonywania pracy był narażony na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia wynikających z działań śrutownic i gorących walców, a także pył i nadmierny hałas. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt emerytalnych i osobowych ubezpieczonego, jego twierdzeń oraz zeznań świadków: E. B., J. Z. oraz H. P. i uznał, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Sąd dał w całości wiarę twierdzeniom ubezpieczonego, oraz zeznaniom świadków ponieważ są one obiektywne, logiczne, a za ich wiarygodnością przemawia fakt, że byli oni współpracownikami i charakter pracy ubezpieczonego jest im dobrze znany oraz akta osobowe.

– dowód: k. 22 oraz 27-28 akt sądowych. Ponadto wykonywanie pracy w szczególnych warunkach w spornym okresie potwierdził zakład pracy ubezpieczonego w świadectwie pracy z dnia 31.01.1984 r. Zdaniem Sądu błędne zakwalifikowanie przez zakład pracy zajmowanego stanowiska pracy przez ubezpieczonego w żaden sposób nie obciąża pracownika, a tym bardziej nie ma wpływu na przyznanie lub odmowę prawa do świadczeń emerytalnych. Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity:

Dz. U. z 2009r., nr 153, poz. 1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. Emerytura przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. W zakresie określenia wieku emerytalnego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ww. ustawy, rodzajów prac lub stanowisk oraz warunków, na podstawie których ubezpieczonym przysługuje prawo do emerytury art. 32 ust. 4 odsyła do uregulowań Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8 poz.43 ze zm.). Zgodnie z treścią § 2 ww. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.

W myśl § 3 i 4 rozporządzenia, pracownik który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w załączonym do rozporządzenia wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn 2. ma wymagany 25 letni okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie pozostawało ustalenie, czy ubezpieczony spełnia przesłanki do nabycia emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w warunkach szczególnych po ukończeniu 60 roku życia. Warunkiem nabycia uprawnień emerytalnych według art. 184 jest spełnienie przesłanki stażu przed dniem 1.01 1999r. Brak w treści art. 184 przesłanki końcowej daty spełnienia pozostałych warunków nabycia uprawnień emerytalnych (tj. na dzień 31.12.2008r.) powoduje, że ubezpieczeni, którzy w chwili wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych posiadali wymagany okres ubezpieczenia (szczególny i zwykły), mogą realizować prawo do emerytury na starych zasadach po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w art.32 również po dniu 31.12.2008r. oraz nieprzystąpieniu do OFE i rozwiązaniu stosunku pracy.

Wszystkie przesłanki muszą zostać spełnione łącznie. Należy podkreślić, że okres zatrudnienia może być zaliczony do pracy w warunkach szczególnych, gdy pracownik faktycznie wykonywał prace objęte wykazem prac uprawniających do wcześniejszej emerytury, pomimo że stanowisko jakie mu formalnie przypisano nie jest wymienione w wykazie. Wymieniony wyżej wykaz A nie określa bowiem stanowisk pracy, ale definiuje rodzaj prac, które są uważane za wykonywane w szczególnych warunkach. Decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pracy jako realizowanej w szczególnych warunkach ma nie nazwa zajmowanego stanowiska, ale rodzaj, charakter i warunki pracy.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd uznał, że praca ubezpieczonego Z. S. w spornych okresach była pracą wymienioną w wykazie A (pracował w charakterze spawacza) załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego (Dz.U. z 1983 r., nr 8, poz. 43 ze zm.), określającego prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego. Według oceny Sądu postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie wykazało, że ubezpieczony Z. S. spełnia wszystkie przesłanki określone w powołanych wyżej przepisach, pozwalające na przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, bowiem bez wątpienia przed dniem 1.01.1999r., co najmniej przez okres 15 lat wykonywał prace w szczególnych warunkach, pozostałe warunki wynikające z treści art. 184 w związku z 32 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity:

Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm) są niesporne. Wobec powyższego Sąd Okręgowy w Gliwicach w oparciu o przepis art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł o zmianie zaskarżonej decyzji. O kosztach Sąd orzekł z mocy art. 98 k.p.c. SSO Maria Gawlik Z/ 1. uzasadnienie odnotować, 2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć organowi rentowemu, 3. kal. 14 dni lub z wpływem. G-ce, 2014-04-10 Sędzia