Court holds accessory cost recovery claim depends on main debt payment and voluntary waiver of interest.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court ruled that the accessory claim for cost recovery under Article 10 of the Act is strictly tied to the right to claim statutory interest for commercial transaction delays. The plaintiff argued for both interest and the fixed 40 euro fee, while the defendant contended the claim should stand independently. The court decided that since the cost recovery is accessory, it cannot exist without the main debt obligation and may be waived voluntarily in exchange for immediate payment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 10 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji; Art. 13 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji: The accessory claim for cost recovery is strictly dependent on the main debt and may be voluntarily waived by the creditor in favor of immediate payment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Rekompensowanie kosztów z art. 10 ust. 2 ustawy ma jednak ścisły związek z uprawnieniem do dochodzenia odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych i w tym właśnie świetle należy ja analizować. Dopiero bowiem po powstaniu uprawnienia do żądania odsetek analizuje się możliwość żądania rekompensaty kosztów odzyskiwania należności w kwocie ryczałtowej 40 euro jak i przewyższających tę kwotę. Tak sformułowane uprawienie należy traktować jako roszczenie akcesoryjne powstałe po prawidłowo zrealizowanej umowie o świadczenie usług i opóźnianiu drugiej strony umowy z zapłatą za jej wykonanie.
Jako accesorium roszczenia zasadniczego nie może powstać samoistnie, to jest bez obowiązku zapłaty należności głównej. Konsekwencją ubocznego charakteru roszczenia jest zaś m.in. jego ścisłe powiązanie ze świadczeniem zasadniczym. Art. 13 ust. 1 ustawy nie ma charakteru bezwzględnego. Możliwe jest zrzeczenie się przez wierzyciela dochodzenia odsetek za opóźnienia w płatnościach i rekompensaty za koszty odzyskiwania należności w zamian za niezwłoczną spłatę kwoty głównej wymagalnych wierzytelności pod warunkiem, że takie zrzeczenie się będzie dobrowolne.