Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III K 131/21 AI generated

Criminal sanction dismissed as formal violation lacks social harm and fails to restore legal order.

Case Number III K 131/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the criminal sanction because the formal violation did not threaten essential legal values or require penal intervention. The prosecution argued the penalty served as leverage, but the court held that criminal law is an ultima ratio reserved for acts with significant social danger. Since no substantial harm occurred and the act was not socially dangerous, the sanction was deemed inappropriate.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o karnym postępowaniu administracyjnym; Prawo karne jest środkiem ostatecznym (ultima ratio) i stosuje się tylko wtedy, gdy naruszenie istotnych wartości społecznych wymaga reakcji karnej, a samo formalne naruszenie bez szkodliwości społecznej nie uzasadnia sankcji.

Keywords

AI generated
ultima ratio principle social danger threshold formal violation dismissal criminal sanction appropriateness legal order restoration

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

W przedmiotowej sprawie sankcja karna nie zmierzałaby do przywrócenia naruszonego porządku prawnego, lecz w zamierzeniu zawiadamiającego miała służyć jako środek do osiągnięcia przewagi na zupełnie innym polu. Prawo karne to środek ostateczny (ultima ratio), a odpowiedzialność penalna przewidziana jest dla sytuacji faktycznie wymagających takiej reakcji. Reakcji, bez której ważne dobra prawne ponownie mogłoby zostać narażone na niebezpieczeństwo, gdyż sądowe rozstrzygnięcie traktowane byłoby jako przyzwolenie na pewnego rodzaju postępowanie i mogłoby znaleźć naśladowców. (…) Samo formalne naruszenie przepisu nie jest wystarczające do przypisania odpowiedzialności karnej. Dla uznania jakiegoś czynu za przestępstwo konieczne jest wykazanie, że narusza on istotne wartości społeczne stając się przez to czynem karygodnym. Karygodność wiąże się z wyższym niż znikomym stopniem społecznej szkodliwości, co z kolei stanowi rację dla sankcji karnej. O naruszeniu właśnie takich wartości w niniejszej sprawie nie może być mowy.