Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1506/21 AI generated

Social Security Court rules employees are insured as workers due to actual employment relationship despite late reporting.

Case Number VIII U 1506/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court reversed the Social Security Office's decision denying mandatory insurance coverage for two individuals. The court found that despite late reporting and lack of medical records, the evidence proved the individuals worked as employees in a family restaurant. Consequently, the court ruled they were subject to mandatory social insurance from November 6, 2019.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; The court established that mandatory social insurance applies to individuals who actually perform work under the employer's direction, regardless of procedural delays in reporting.

Keywords

AI generated
mandatory social insurance employee status determination late insurance reporting family business employment social security coverage labor relationship proof employer liability

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Kodeks pracy
W orzecznictwie przyjmuje się, że pojęcia pracownik i zatrudnienie nie mogą być interpretowane na użytek ubezpieczeń społecznych inaczej niż interpretuje je akt prawny określający prawa i obowiązki pracowników i pracodawców - Kodeks pracy (por.

Cited Case Law

AI generated
wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30.05.2005r., sygn. akt III AUa 283/05
AI generated
IX U 116/18
Court allows sick pay after maternity benefit by interpreting voluntary insurance continuation as valid despite lack of personal work activity.
VI U 507/22
Social security court allows sick pay by granting late payment deadline for minor one-day contribution delay due to travel. The court ruled that voluntary sickness insurance did not terminate despite the minor delay. The court applied a non-rigorous interpretation of the Social Security System Act to protect the insured's rights. The decision emphasizes that a single, minor delay caused by unforeseen circumstances does not automatically exclude coverage. The court found that the insured's history of timely payments and the specific reason for the delay justified restoring the deadline. Consequently, the insured was granted the right to sick pay for the relevant period. The ruling highlights the importance of considering the insured's intent and the severity of the delay. The court rejected the argument that any delay automatically terminates coverage. The decision establishes that minor, justified delays should not lead to loss of benefits. The court balanced the strict statutory requirements with the principle of protecting the insured. The outcome reflects a nuanced approach to administrative penalties in social security law.
V U 626/21
Court allows voluntary sickness insurance coverage for business owner due to justified bank transfer delays despite multiple late payments.
VI U 426/15
Social security court grants sick pay by confirming voluntary insurance coverage after insurer retroactively approved late premium payment.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1506/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Grzegorz Tyrka Protokolant Ewa Grychtoł po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2022 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy K. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przy udziale A. G., G. Z. o podleganie ubezpieczeniom społecznym na skutek odwołania K. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 11 października 2021 r. nr (...) z dnia 11 października 2021 r. nr (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję z dnia 11 października 2021 r. nr (...) w ten sposób, że stwierdza, iż A. G. jako pracownik u płatnika składek K. T. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu od dnia 6 listopada 2019 roku;

2. zmienia zaskarżoną decyzję z dnia 11 października 2021 r. nr (...) w ten sposób, że stwierdza, iż G. Z. jako pracownik u płatnika składek K. T. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu od dnia 6 listopada 2019 roku. (-) sędzia Grzegorz Tyrka Sygn. akt VIII U 1506/21

UZASADNIENIE

Decyzjami z 11 października 2021r. nr (...) i (...) organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na podstawie przepisów ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdził, że A. G. i G. Z. jako pracownicy u płatnika składek U (...) K. T. nie podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 6 listopada 2019r. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że okoliczności sprawy, a w szczególności: zgłoszenie do ubezpieczeń oraz sporządzenie raportów imiennych za A.

G. i G. Z. 7 miesięcy po ustawowym terminie i jednocześnie bezpośrednio przed uzyskaniem subwencji z (...), brak dowodów potwierdzających świadczenie pracy przez G. Z. i A. G. na rzecz płatnika składek U (...) K. T., brak ważnych badań lekarskich, brak dowodów faktycznego pobierania wynagrodzenia, budzą wątpliwości, czy zgłoszenie ww. zainteresowanych do ubezpieczeń w istocie miało na celu realizację interesów płatnika składek i wykonanie umowy za wynagrodzeniem, czy jedynie zostało dokonane z celu umożliwienia uzyskania subwencji z (...).

W odwołaniach od decyzji K. T. podniosła, że G.-Z. i A. G. faktycznie wykonywali pracę u odwołującej. Organ rentowy w odpowiedziach na odwołania wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonych decyzjach. Zainteresowani A. G. i G. Z. na rozprawie w dniu 10 lutego 2022r. oświadczyli, że opowiadają się po stronie odwołującej K. T.. Sąd połączył sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: odwołująca K. T. prowadzi działalność gospodarczą - restaurację, w ramach której zajmuje się organizacją przyjęć okolicznościowych i cateringami.

Restauracja nie jest czynna codziennie, lecz tylko na imprezy okolicznościowe. Jest to restauracja rodzinna, która funkcjonuje od 100 lat. Restauracja mieści się w starej kamienicy, gdzie znajduje się lokal o powierzchni około 200 m(2) oraz mieszkanie, w którym mieszka odwołująca. Odwołująca należy do czwartego pokolenia, które prowadzi tę działalność. Odwołująca K. T. rzeczywiste prowadzenie działalności od ojca przejęła w listopadzie 2019r. Wraz z przejęciem restauracji przejęła także zatrudnionych tam wcześniej pracowników - zainteresowanych A.

G. i G. Z.. Zainteresowani wcześniej byli pracownikami ojca odwołującej. G. Z. był zatrudniony u ojca odwołującej K. L. od 2 maja 2008r. do 31 października 2019r., natomiast A. G. od 1 września 2014r. do 31 października 2019r. Po rozwiązaniu umów o pracę z zainteresowanymi przez K. L., nowe umowy z zainteresowanymi zawarła w dniu 5 listopada 2019r. odwołująca, z datą rozpoczęcia pracy od 6 listopada 2019r. Zainteresowani to są jedyni pracownicy odwołującej. Zainteresowana A. G. jest kucharzem i zajmuje się przygotowaniem potraw w kuchni, a G.

Z. jest konserwatorem i zajmuje się wszelkimi remontami – zamiataniem placu, odśnieżaniem, koszeniem trawnika, pracami ogrodniczymi, przycinaniem drzew, pracami remontowo-budowlanymi, myciem okien, wieszaniem firanek, rozpalaniem w kominkach. Odwołująca K. T. zajmuje się natomiast obsługą gości, praniem i szyciem. Odwołująca prowadziła restaurację także po wprowadzeniu stanu pandemii w 2020r., były tylko wówczas ograniczenia ilościowe. Dopiero w październiku 2020r. nastąpił całkowity lockdown w restauracjach, który trwał do maja 2021r.

Odwołująca lokal otwarła dopiero na przełomie maja i czerwca 2021r., bo nie spełniała norm otwarcia ogródków przy restauracji. Podczas tego zamknięcia odwołująca płaciła wynagrodzenie pracownikom, ale otrzymała także pomoc z (...). Odwołująca zeznała, że nie była świadoma tego, że obsługujące jej firmę biuro rachunkowe nie zgłosiło na czas zainteresowanych do ubezpieczeń społecznych. Dopiero po otrzymaniu informacji z ZUS okazało się, że do takiego zgłoszenia nie doszło w terminie. Powodem opóźnienia była choroba prowadzącego biuro rachunkowe – zawał serca przebyty w październiku 2019r. i następnie zabieg kardiologiczny.

Przez cały ten czas odwołująca odprowadzała składki za zainteresowanych. / dowód z akt ZUS, księgi przychodów i rozchodów firmy odwołującej, świadectw pracy dotyczących zainteresowanych, zeznań zainteresowanych A. G. i G. Z. oraz zeznań odwołującej /

Sąd zważył, co następuje:

odwołania K. T. zasługują na uwzględnienie . Zgodnie z art. 6 ust.1 pkt 1 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2021r., poz.423 ), zwanej ustawą, obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów. Po myśli art. 11 ust. 1 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu podlegają osoby wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 1, 3 i 12, zaś według art. 12 ust. 1 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, pracownicy podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu w okresie od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku. Za pracownika natomiast – w myśl art. 8 ust 1 ustawy - uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy, z zastrzeżeniem, że jeżeli pracownik spełnia kryteria określone dla osób współpracujących, o których mowa w ust. 11 - dla celów ubezpieczeń społecznych jest traktowany jako osoba współpracująca. W orzecznictwie przyjmuje się, że pojęcia pracownik i zatrudnienie nie mogą być interpretowane na użytek ubezpieczeń społecznych inaczej niż interpretuje je akt prawny określający prawa i obowiązki pracowników i pracodawców - Kodeks pracy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30.05.2005r., sygn. akt III AUa 283/2005).

Według definicji zawartej w art. 22 Kodeksu pracy, przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się do ustalenia czy zainteresowani A. G. i G. Z. podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom jako pracownicy u płatnika składek U (...) K. T.. Zdaniem Sądu przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe nie pozostawia wątpliwości, że zainteresowani A.

G. i G. Z. faktycznie wykonywali pracę u odwołującej K. T. w ramach stosunku pracy. Z materiału dowodowego wynika, że odwołująca w listopadzie 2019r. przejęła prowadzenie restauracji od swojego ojca i również przejęła dotychczasowych jego pracowników - zainteresowanych. Zainteresowani tak wcześniej, to jest przed zawarciem umowy o pracę z odwołującą, co miało miejsce 5 listopada 2019r., jak i po przejęciu przez nią działalności, wykonywali taką samą pracę, bo zainteresowana A. G. zajmuje się i zajmowała wcześniej przygotowaniem potraw, a zainteresowany G.

Z. pracuje jako konserwator. Powyższe wynika ze zgromadzonego materiału w sprawie, zeznań odwołującej i korespondujących z nimi zeznań zainteresowanych, a także przedłożonych dokumentów, w szczególności świadectw pracy dotyczących zainteresowanych potwierdzających ciąg zatrudnienia ww. w firmie rodzinnej odwołującej, księgi przychodów i rozchodów, z której wynika, że działalność odwołującej rzeczywiście była prowadzona jedynie z pewnymi ograniczeniami wynikającymi z wprowadzeniem stanu pandemii. Wreszcie, odwołująca w sposób przekonujący wyjaśniła z jakiego powodu doszło do opóźnienia w zgłoszeniu zainteresowanych do ubezpieczeń społecznych.

W konsekwencji Sąd uznał, że zainteresowani podlegają od 6 listopada 2019r. obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu oraz wypadkowemu jako pracownicy u odwołującej K. T. od 6 listopada 2019r. i stąd z mocy art. 477 14§ 2 k.p.c. zmienił zaskarżone decyzje orzekając jak w sentencji. (-) sędzia Grzegorz Tyrka