Court grants pre-retirement benefit by finding employer's financial crisis caused job loss despite employee's refusal of reduced terms.
Legislator summary
AI generatedThe court reversed the Social Insurance Institution's denial of a pre-retirement benefit, ruling that the employee's job loss was caused by the employer's financial difficulties. Although the employee cited refusal of reduced working conditions, the court determined the underlying cause was the employer's economic restructuring and order reduction. Consequently, the court granted the benefit from July 9, 2013, as the statutory requirement of employer-related termination was met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych; Art. 30 § 1 pkt 2 k.p.; The court must ascertain the factual cause of termination; if the employer's financial situation or organizational changes forced the termination, the benefit is granted regardless of the employee's refusal of modified terms.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2510/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Szmajduch Protokolant: Katarzyna Stefańczyk po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. w Gliwicach sprawy G. S. (S.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do świadczenia przedemerytalnego na skutek odwołania G. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 10 września 2013 r. nr (...)- (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu G. S. prawo do świadczenia przedemerytalnego poczynając od 9 lipca 2013r. (-) SSO Mariola Szmajduch Sygn. akt VIII U 2510/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 września 2013r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu G. S. prawa do świadczenia przedemerytalnego, uzasadniając, iż wprawdzie ubezpieczony udowodnił wymaganą ustawą ilość okresów składkowych i nieskładkowych, jednak rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy, a z powodu nieprzyjęcia przez ubezpieczonego zmienionych warunków pracy i płacy, wobec czego brak podstaw do przyznania świadczenia. W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany i przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Na uzasadnienie, po wzbogaceniu swojego stanowiska na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013r., podał, że jego pracodawca zmuszony ciężką sytuacją finansową zwolnił w tym samym czasie kilku pracowników, kolejnym kilku nie przedłużył umów o pracę, a jemu zaproponował obniżenie wymiaru czasu pracy i wynagrodzenia o połowę, zatem faktyczną przyczyną ustania jego stosunku pracy są przyczyny leżące po stronie pracodawcy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach ustalił co następuje: Ubezpieczony G. S. urodził się (...) Ostatnim zatrudnieniem ubezpieczonego była praca w firmie (...) Sp. z o.o. w P. od 3 listopada 2011r. do 29 grudnia 2012r. W dniu 29 grudnia 2012r. doszło do ustania stosunku pracy. W świadectwie pracy z dnia 29 grudnia 2012r., które ubezpieczony przedłożył w ZUS, jako przyczynę ustania umowy o prace wskazano art. 30 § 1 pkt 2 k.p., w zw. z art. 42 § 1 i § 3 k.p. Ubezpieczony jest zarejestrowany jako bezrobotny w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. od 31 grudnia 2012r.
W okresie od 8 stycznia 2013r. do 7 stycznia 2014r. był uprawniony do pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Z dniem 7 stycznia 2014r. wyczerpał okres pobierania tego zasiłku. W okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych, nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. W dniu 8 lipca 2013r. Powiatowy Urząd Pracy w G. wystawił mu zaświadczenie potwierdzające powyższe informacje.
W dniu 8 lipca 2013r. ubezpieczony złożył w organie rentowym wniosek o ustalenie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Zaskarżoną decyzją z dnia 10 września 2013r., ZUS O/Z. odmówił ubezpieczonemu prawa do świadczenia przedemerytalnego, uzasadniając, że rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Do okresów składkowych i nieskładkowych ZUS zaliczył ubezpieczonemu 42 lata, 10 miesięcy i 3 dni okresów składkowych i nieskładkowych. W toku postępowania ustalono, że pracodawca ubezpieczonego (...) Sp. z o.o. w P. jest firmą transportową świadczącą usługi w zakresie przewozu towarów na rzecz innych podmiotów.
W skład tej firmy wchodzi baza transportowa i warsztat samochodowy, w którym samochody firmy są serwisowane. (...) zatrudnia około 170 pracowników. W większości są to kierowcy samochodów ciężarowych, jak również pewna liczba mechaników w warsztacie samochodowym oraz kilku portierów i do grudnia 2012r. również pracownik gospodarczy, które to stanowisko zajmował odwołujący. Ustalono nadto, że pod koniec roku 2012r. w firmie (...) doszło do pewnego zastoju w świadczonych usługach, a tym samym do zachwiania płynności finansowej firmy.
W tym czasie, w związku z zaistniałą sytuacją finansową doszło do reorganizacji w spółce i redukcji zatrudnienia. Pracodawca nie zwalniał kierowców, a ograniczył się do redukcji stanu osobowego w warsztacie samochodowym, gdzie zwolniono 5 pracowników, 2 innym nie przedłużono umów okresowych, a dodatkowo jeden pracownik zmarł. Jako że ubezpieczony był dobrym pracownikiem, należycie wywiązującym się ze swoich obowiązków, jego pracodawca, mając nadzieję na poprawę sytuacji finansowej w niedługiej perspektywie, ograniczył mu jedynie wymiar czasu pracy i związane z tym wynagrodzenie obniżył również do połowy dotychczasowego, tj. do kwoty 750 zł brutto.
Sąd ustalił również, że odwołujący przed zmianą warunków pracy i płacy otrzymywał, z tytułu zatrudnienia w (...), minimalne wynagrodzenie. W wypowiedzeniu zmieniającym pracodawca zaproponował ubezpieczonemu ½ etatu i wynagrodzenie w wysokości połowy minimalnego wynagrodzenia. Odwołujący ma na utrzymaniu schorowaną żonę i wynagrodzenie w wysokości połowy minimalnego wynagrodzenia, było dla niego kwotą niewystarczającą do życia. W związku z powyższym nie przyjął proponowanych mu przez pracodawcę nowych warunków pracy i płacy, a po zakończeniu zatrudnienia zarejestrował się jako bezrobotny i pobierał zasiłek dla bezrobotnych oraz poszukiwał pracy.
Ubezpieczony przedłożył świadectwo pracy z dnia 29 grudnia 2012r. za okres zatrudnienia w firmie (...) Sp. z o.o. w P. od 3 listopada 2011r. do 29 grudnia 2012r., w którym jako przyczynę rozwiązania umowy o prace wskazano art. 30 § 1 pkt 2 k.p., w zw. z art. 42 § 1 i § 3 k.p. tj. za wypowiedzeniem złożonym przez pracodawcę. Zdaniem organu rentowego powyższe świadectwo pracy budzi wątpliwości, co do podanej przez ubezpieczonego przyczyny zakończenia jego zatrudnienia – to jest z powodu reorganizacji pracodawcy- istotnej dla przyznania świadczenia przedemerytalnego.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie akt organu rentowego, zeznań świadka B. S. (zapis nagrania protokołu z rozprawy w dniu 12 lutego 2014r. minuty od 2:01 i nast.), wyjaśnień ubezpieczonego słuchanego w charakterze strony (zapis nagrania protokołu z rozprawy w dniu 10 grudnia 2013r. minuty od 3:11 i nast.), a także jego akt osobowych (koperta k.9). Sąd ocenił zgromadzony materiał dowodowy jako kompletny i wiarygodny, a przez to mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Jako wiarygodne w zakresie restrukturyzacji zatrudnienia w firmie, w której był zatrudniony odwołujący, Sąd uznał zeznania świadka B.
S., gdyż jest ona prokurentem tej firmy, a tym samym jedną z osób kierownictwa. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach zważył: Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U. Nr 120, poz. 1252 ze zm.), prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn.
Z kolei w myśl ust 3 tego przepisu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: 1)nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna; 2)w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych; 3)złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Niewątpliwie, ubezpieczony był zatrudniony u tego pracodawcy przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Ubezpieczony jest także zarejestrowany jako bezrobotny, posiada wymagany 6 miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Posiada także wymagany staż pracy. Kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do ustalenia, czy stosunek pracy jaki łączył ubezpieczonego z pracodawcą tj. (...) Sp. z o.o. w P. został rozwiązany z przyczyn dotyczących pracodawcy.
Organ rentowy nie kwestionował, że ubezpieczony spełnia pozostałe wymagane przesłanki. W ocenie Sądu, wyniki postępowania dowodowego pozwalają uznać, że do rozwiązania umowy o pracę w dniu 29 grudnia 2012r. doszło z przyczyn dotyczących pracodawcy tj. w związku z trudnościami finansowymi i restrukturyzacją zatrudnienia w firmie, w której ubezpieczony był zatrudniony. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Niewątpliwie pracodawca ubezpieczonego w okresie jesienno zimowym miał zastój w świadczeniu usług transportowych, których charakter jest związany z sezonowością ich wykonywania.
Fakt ten doprowadził do pewnego zastoju finansowego, co z kolei spowodowało konieczność podjęcia przez pracodawcę ubezpieczonego zmian w strukturze załogi pracowniczej. W pierwszej kolejności doszło do ograniczenia zatrudnienia wśród pracowników, którzy nie zajmowali się głównym przedmiotem działalności firmy, a ich praca mogła być zastąpiona przez usługi z zewnątrz. W praktyce oznaczało to redukcję wśród pracowników warsztatu samochodowego, gdzie zwolniono 5 osób i dodatkowo 2 nie przedłużono umowy o pracę. Ubezpieczonego, jako jedynego pracownika gospodarczego, zajmującego się pracami porządkowymi i innymi prostymi pracami fizycznymi, pracodawca nie zamierzał zwalniać.
Jednakże trudna sytuacja finansowa firmy wymusiła ograniczenie wymiaru jego zatrudnienia do połowy pełnego etatu i doprowadziła do związanego z tym obniżenia o połowę dotychczasowego wynagrodzenia. Wydane ubezpieczonemu świadectwo pracy z dnia 29 grudnia 2012r. jako podstawę rozwiązania stosunku pracy wskazuje art. 30 § 1 pkt 2 k.p., w zw. z art. 42 § 1 i § 3 k.p. tj. za wypowiedzeniem złożonym przez pracodawcę, wobec nie przyjęcia przez pracownika nowych warunków pracy i płacy. Wskazana w świadectwie przyczyna mogłaby sugerować, że faktyczną przyczyną ustania stosunku pracy było „zwykłe” wypowiedzenie umowy o pracę, nie związane z sytuacją ekonomiczną pracodawcy, cz też jego restrukturyzacją.
Biorąc jednak pod uwagę całokształt okoliczności niniejszej sprawy, w ocenie Sądu należało przyjąć, że rozwiązanie umowy niewątpliwie nastąpiło z przyczyn dotyczących pracodawcy. O powyższym świadczy między innymi to, że u pracodawcy odwołującego doszło pod koniec roku 2012 do znacznego zmniejszenia ilości zamówień na świadczone usługi, w związku z czym podjął on redukcję zatrudnienia, rozpoczynając od pracowników nie związanych bezpośrednio z głównym przedmiotem działalności firmy, tj. świadczeniem usług transportowych.
Pracownicy ci wykonywali pracę w warsztacie samochodowym i wykonywane przez nich naprawy pracodawca mógł zlecić firmom zewnętrznym. Z kolei, w związku ze zmniejszeniem liczby świadczonych usług transportowych, zmniejszyło się również zapotrzebowanie na prace porządkowe wykonywane przez odwołującego. Sytuacja ta oraz zastój finansowy spowodowały konieczność obniżenia odwołującemu o połowę wymiaru pracy i osiąganego z tego tytułu wynagrodzeni. Z kolei po zwolnieniu ubezpieczonego, jego obowiązki służbowe zostały rozdzielone pomiędzy portierów.
W ocenie Sądu niezależnie od formy rozwiązania stosunku pracy, dla celów ustawy o świadczeniach przedemerytalnych istotne jest badanie jakie faktycznie były przyczyny utraty zatrudnienia, ważne jest, aby pracownik utracił zatrudnienie oparte na umowie o pracę w wyniku okoliczności dotyczących pracodawcy, bądź z powodu likwidacji, bądź z powodu jego niewypłacalności, bądź też z powodu zmian organizacyjnych, wymuszonych aktualną sytuacją finansową. W sytuacji gdy pracodawca traci faktyczne możliwości zatrudnienia części pracownika z uwagi na sytuację finansową spowodowaną ograniczeniem świadczonych usług, to warunek wymagany przez ustawę zostaje spełniony.
W ocenie Sądu bez znaczenia pozostaje również fakt, iż w niniejszej sprawie doszło do rozwiązania stosunku pracy, na skutek nie przyjęcia przez pracownika zmienionych warunków pracy i płacy, kiedy sama ta zmiana była spowodowana właśnie reorganizacją pracodawcy, wymuszoną względami ekonomicznymi. Zaś zaproponowane warunki wynagrodzenia były niewystarczające na utrzymanie pracownika i jego rodziny, co faktycznie powodowało konieczność rozwiązania stosunku pracy i poszukiwania innego źródła utrzymania. Reasumując, postępowanie dowodowe przeprowadzone w niniejszej sprawie wykazało w sposób jednoznaczny, że odwołujący z momentem wyczerpania sześciomiesięcznego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, spełnia wszystkie przesłanki niezbędne do przyznania mu świadczenia przedemerytalnego.
Z powyższych względów, Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji i zmienił zaskarżoną decyzję przyznając G. S. prawo do świadczenia przedemerytalnego poczynając od 9 lipca 2013r. tj. od następnego dnia po upływie sześciomiesięcznego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych. SSO Mariola Szmajduch Zarządzenie:
1. uzasadnienie odnotować, 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć organowi rentowemu, 3. kalendarz 14 dni lub z wpływem. G., dnia HŁ SSO M. S.