Legislator Case Law & Legislation
V GC 881/21 AI generated

Civil court partially allowed claim for concrete and pump rental, dismissing transport fee dispute.

Case Number V GC 881/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially granted the plaintiff's claim for payment of concrete and pump rental fees while dismissing the portion regarding transport costs. The defendant contested only the transport fee, arguing it was not agreed upon, but admitted the purchase of concrete and pump rental. The court ruled that the plaintiff successfully proved the main obligations under the principle of good faith, while the transport dispute did not justify withholding the rest of the payment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 535, 750, 734 § 1, 2 k.c.; Art. 6 k.c., Art. 3 k.p.c.; The burden of proof lies with the party asserting a fact, and a partial dispute over one obligation does not excuse performance of the rest.

Keywords

AI generated
burden of proof commercial transactions partial performance contractual obligation civil procedure good faith costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 535 k.c.
W rezultacie Sąd zasądził od pozwanej cenę i wynagrodzenie na podstawie art. 535 i 750 w związku z art.
Art. 750 k.c.
Art. 734 § 1 k.c.
535 i 750 w związku z art. 734 § 1 i 2 k.c.
Art. 734 § 2 k.c.
535 i 750 w związku z art. 734 § 1 i 2 k.c.
Art. 6 k.c.
Po drugie, ciężar dowodu określonego faktu spoczywa na tej stronie, która wywodzi z niego skutki prawne ( art. 6 k.c. – ei incumbit probatio, qui dicit i excipiendo reus fit actor ).
Art. 3 k.p.c.
Powód musi bowiem udowodnić treść stosunku prawnego, z którego wywodzi roszczenie i zasadność zgłoszonych pretensji a na pozwanym spoczywa obowiązek wykazania podnoszonych zarzutów a w szczególności spełnienia świadczenia ( art. 3 k.p.c. ).
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z art.
Art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3 w związku z art. 99 i 100 zd.
Art. 100 zd. 2 k.p.c.
Art. 7 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
535 i 750 w związku z art. 734 § 1 i 2 k.c.
Art. 10 ust. 1 i 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VGC 881/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2021r. Sąd Rejonowy w Toruniu –V Wydział Gospodarczy w składzie: przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski protokolant: sekretarz sądowy Irena Serafin po rozpoznaniu dnia 26 października 2021r.. w T. na rozprawie sprawy z powództwa M. S. ( NIP (...)) przeciwko B. K. ( NIP (...)) o zapłatę 1. zasądza od pozwanego B. K. na rzecz powoda M. S. kwotę 3134,62 zł (trzy tysiące sto trzydzieści cztery złote sześćdziesiąt dwa grosze) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwoty 2952zł od dnia 15 maja 2021r. do dnia zapłaty, 2. oddala powództwo w pozostałej część, 3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1117 zł (tysiąc sto siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postepowania w tym 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego . Sygn. akt VGC 881/21

UZASADNIENIE

M. S. żądała od B. K. 3.217zł z odsetkami za dostarczony beton i 182,62zł ryczałtu za odzyskiwanie należności, ponieważ pozwana jej nie zapłaciła ( k. 4 – 5 ). Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości; nie zaprzeczając faktom opisanym przez powódkę zakwestionowała wyłącznie należność za dowóz betonu; opłata za transport nie została bowiem umówiona a w tym zakresie strony prowadziły i prowadzą rozmowy ( k. 29 ). Sąd ustalił co następuje: B. K. kupiła od M. S. beton za 1.968zł i wynajęła pompę do niego za 984zł. Niezaprzeczone.

Sąd zważył co następuje:

1. Stan faktyczny był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i art. 230 k.p.c. Sąd nie przeprowadził dowodu z zeznań świadka strony powodowej, ponieważ powódka cofnęła wniosek o jego przesłuchanie. Sąd nie oceniał zeznań świadka pozwanej, ponieważ po cofnięciu wniosku przez powódkę, nie było to potrzebne. Dokumenty były wiarygodne a strony nie poświęciły im uwagi.

2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań trzeba poczynić następujące uwagi ogólne. Po pierwsze, proces cywilny jest de lege lata kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej. Po drugie, ciężar dowodu określonego faktu spoczywa na tej stronie, która wywodzi z niego skutki prawne ( art. 6 k.c. – ei incumbit probatio, qui dicit i excipiendo reus fit actor ). Ponosi też ona też ryzyko zaniechania i niepowodzenia dowodu. W rezultacie w sprawie o świadczenie umowne onus probandi rozkłada się na obie strony. Powód musi bowiem udowodnić treść stosunku prawnego, z którego wywodzi roszczenie i zasadność zgłoszonych pretensji a na pozwanym spoczywa obowiązek wykazania podnoszonych zarzutów a w szczególności spełnienia świadczenia ( art. 3 k.p.c. ).

3. Rozstrzygniecie było proste. Powódka zrezygnowała z dowodzenia, że pozwana zobowiązała się zapłacić jej 265,68zł za dowóz betonu wobec czego Sąd oddalił powództwo w tym zakresie. W pozostałej części żądanie było zaś oczywiście uzasadnione. Pozwana nie zakwestionował bowiem oświadczeń powódki, że kupiła beton i wynajęła pompę ani nie podniosła zarzutów, co do wysokości roszczenia. Powinna więc spełnić świadczenie ( pacta sunt servanda ). Z faktu, że pomiędzy stronami powstał spór co do wynagrodzenia za transport betonu nie wynika bowiem uprawnienie do wstrzymania pozostałej płatności.

4. W rezultacie Sąd zasądził od pozwanej cenę i wynagrodzenie na podstawie art. 535 i 750 w związku z art. 734 § 1 i 2 k.c. Sąd zasądził od pozwanej odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych i ryczałt za dochodzenie należności w myśl art. 7 ust. 1 i 10 ust. 1 i 1a ustawy z dnia z dnia 8 marca 2013r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych ( tekst j. Dz. U. z 2021r. poz. 424 ). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 99 i 100 zd. 2 k.p.c.; powódka uległa bowiem w znikomej części.