Tenant eviction dismissed as tenant rights transferred to family members upon original tenants' death.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the landlord's lawsuit seeking eviction of the tenants from their social housing unit. The plaintiffs argued the defendants occupied the property without legal title, but the court found the tenants validly entered the lease upon the death of the original tenants. Consequently, the defendants were recognized as lawful tenants entitled to the property, rendering the eviction claim unfounded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 691 k.c.; Art. 8 ust. 1 ustawy o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych: Upon the death of a tenant, close relatives residing with them automatically succeed to the leasehold relationship, thereby preventing eviction unless specific statutory conditions for termination are met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 609/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ G., dnia 10 lipca 2020 roku Sąd Rejonowy w Gdyni, I Wydział Cywilny Przewodniczący: Sędzia Sławomir Splitt Protokolant: Jolanta Migot po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2020 roku sprawy z powództwa (...) Państwowych S.A. z siedzibą w W. przeciwko D. K., N. W. (1), M. M. (1), K. M., M. M. (2) z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powodowej Gminy M. G. o eksmisję I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża powoda uznając je za uiszczone; III. kosztami interwencji obciąża interwenienta uznając je za uiszczone. Sygn. akt IC 609/19
UZASADNIENIE
Powód – (...) Państwowe Spółka Akcyjna z siedzibą w W. pozwem z dnia 25 czerwca 2019 roku wniosła o nakazanie pozwanym D. K., N. W. (1), M. M. (1), K. M. i M. M. (2) opróżnienie i wydanie powodowi lokalu numer (...) w budynku znajdującym się w G. przy ulicy (...) pod numerem 8. W uzasadnieniu powód wskazał, iż powód jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości i właścicielem budynku, w którym znajduje się wskazany powyżej lokal mieszkalny. Pozwani zajmują lokal bez żadnego tytułu prawnego i nie regulują należności z tytułu bezumownego korzystania z lokalu. (vide: pozew, k. 3-5) Interwencję uboczna po stronie powodowej zgłosiła Gmina M. G.. Wniosła o oddalenie powództwa i ustalenie, iż pozwanym nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego. W uzasadnieniu wskazała, iż nieznane są jej okoliczności uzasadniające przyznanie pozwanym prawa do lokalu socjalnego. (interwencja uboczna, k.
62) Pozwana D. K. w oświadczeniu złożonym na rozprawie wskazała, iż w lokalu zamieszkiwała wraz z dziadkami – J. N. i F. N. od drugiego roku życia, to jest od roku 1979 i była w tym lokalu od tego czasu zameldowana na stałe. J. N. miał umowę najmu z (...) - było to mieszkanie zakładowe. J. N. zmarł w roku 1992, zaś F. N. w dwa lata później, od tego momentu powódka tam dalej nieprzerwanie przebywa. N. W. (1) wskazał, iż przebywa w przedmiotowym lokalu. W chwili obecnej pracuje na podstawie umowy zlecenia otrzymując kwotę 1.300,00 złotych oraz alimenty w kwocie 500,00 złotych. (oświadczenie na rozprawie, k. 90 verte) Stan faktyczny:
W karcie lokatorskiej lokalu mieszkalnego położonego w G. przy ulicy (...) z dnia 3 kwietnia 1965 roku J. N. wskazany jest jako najemca lokalu zamieszkujący w nim min. wraz ze swoją małżonką F. N.. (karta lokalowa, k. 110-111) J. N. zmarł w dniu 25 listopada 1989 roku. F. N. zmarła w dniu 4 maja 1993 roku. (akt zgonu, k. 236, wydruk z systemu PESEL, k. 290 -291 ) W piśmie z dnia 14 czerwca 1993 roku Urząd Miasta G. informuje (...), iż D. B. figuruje jako zameldowana na pobyt stały w lokalu numer (...) przy Placu (...) od dnia 18 kwietnia 1979 roku. (pismo, k. 234) W kolejnym piśmie z dnia 21 lipca 1993 roku do (...) w R. (...) wskazuje, iż „J.
N. zmarł i lokalu tym pozostała niepełnoletnia wnuczka – D. B.” (pismo, k. 233) 8 lipca 1996 roku D. K. zwróciła się do (...) z prośba o zawarcie umowy najmu Pismem z dnia 11 czerwca 1997 roku skierowanym do D. K. (...) poinformował ją o tym , iż była objęta umową na lokal przy ulicy (...) w R., a zatem posiadała tytuł prawny do tamtego lokalu. Tym samym uznano, iż powódka nie ma uprawnień najemcy i jest traktowana jako osoba bezumownie korzystająca z lokalu. D. K. znalazła się w mieszkaniu w G. przy ulicy (...) od drugiego roku życia.
Wychowywała się u dziadków – F. i J. N., albowiem jej matka nie poczuwała się do obowiązku wychowywania jej. Powyższe mieszkanie stanowiło nieprzerwanie jej centrum życiowe. Matkę pozwana odwiedzała okazjonalnie, w okresie późnego dzieciństwa i młodości, raz na trzy – cztery miesiące. W okolicach miejsca zamieszkania powódka uczęszczała do szkoły podstawowej (SP nr 5 w C.) oraz szkoły zasadniczej. (pismo, k. 112, zeznania powódki, k. 319 verte - 320) D. K. pracuje w wymiarze 3/4 etatu jako sprzątaczka na podstawie umowy o pracę.
Średni miesięczny dochód otrzymywany przez nią to kwoty 1.800,00 złotych z czego potrącana jest kwota 500 złotych na poczet wierzytelności związanych z opłatami za zajmowane mieszkanie. Otrzymuje świadczenie 500+ na troje dzieci w kwocie 1.500,00 złotych oraz kwotę świadczenia rodzinnego – 560 złotych. Od czterech lat mieszka sama. Ojciec trojga małoletnich dzieci jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na kwotę 1.500,00 złotych. W chwili obecnej powódka otrzymuje powyższe kwoty z funduszu alimentacyjnego (od dwóch lub trzech lat).
Ponoszone przez powódkę opłaty to kwota 785,00 złotych w wymiarze miesięcznym za energię elektryczną, gaz w butlach i media. Ponadto powódka jest obciążona opłata za korzystanie z lokalu w kwocie 690,00 złotych, której nie płaci w ogóle. Przed czterema laty w wyniku pożaru lokalu znajdującego się ponad lokalem zajmowanym przez powódkę jej lokal został zalany i uszkodzeniu uległy meble oraz sprzęt gospodarstwa domowego. Powódka w związku z tym pożyczyła pieniądze w kwocie 8.000,00 złotych na remont lokalu, z których wróciła 6.000,00 złotych.
Powódka ma troje małoletnich dzieci w wieku 10, 13 i 15 lat oraz pełnoletnią córkę N. W. (2) – osiemnastoletnią. Powódka leczy się na agorafobie, co wiąże się z lekiem przed przebywaniem w dużych skupiska ludzi. Córka powódki N. W. (1) otrzymuje od swojego ojca alimenty w kwocie 500,00 złotych miesięcznie. Pracuje na podstawie umowy zlecenia jako sprzątaczka w S. za wynagrodzeniem w kwocie 1.300,00 złotych na rękę. (zeznania powódek, k. 88 verte – 89 oraz k. 319 verte - 320)
Sąd zważył co następuje:
Sąd uznał za wiarygodne przeprowadzone dowody z dokumentów, zeznań świadków i stron. Podstawą wystąpienia przez powoda z roszczeniem o nakazanie opróżnienia lokalu mieszkalnego przez pozwaną i jej dzieci było założenie, iż pozwani zajmują lokal mieszkalny bez tytułu prawnego. W ocenie Sądu nie można przyjąć, aby taka okoliczność miała miejsce. W ocenie Sądu niespornym było to, iż F. i J. N. przysługiwał tytuł najemców lokalu mieszkalnego objętego żądaniem eksmisyjnym. Powyższe wynikało ponadto ze złożonej przez powoda dokumentacji lokatorskiej, zwłaszcza karty lokalowej.
Zgodnie z przepisem art. 691 kodeksu cywilnego z brzmienia obowiązującego w chwili śmierci J. N. i F. N. w razie śmierci najemcy mieszkania osoby bliskie najemcy, które stale z nim mieszkały aż do chwili jego śmierci, wstępują w stosunek najmu. Jednakże osoby te mogą wypowiedzieć najem z zachowaniem ustawowych terminów wypowiedzenia; w razie wypowiedzenia najmu przez niektóre z nich najem kończy się względem tych, które wypowiedzenia. Z kolei przepis, na które powołano się w odmowie uznania pozwanej za najemcę mieszkania, to jest art. 8 ustawy o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych wszedł w życie z dniem 12 listopada 1994 roku.
Skoro zatem jak wykazano w niniejszym postępowaniu pozwana D. K. zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu nieprzerwanie od 1979 roku to w chwili śmierci najemców J. N. i F. N. wstąpiła w stosunek najmu po zmarłych. W ocenie Sądu powyższa okoliczność potwierdzają zeznania pozwanej, która wskazuje, iż w mieszkaniu objętym pozwem przebywała od drugiego roku życia, albowiem F. i J. N. podjęli się jej wychowania. Matka zamieszkująca w R. nie interesowała się jej losem, a kontakt z nią podjęty w późnym dzieciństwie ograniczał się do krótkich i rzadkich wizyt.
W mieszkaniu objętym sporem koncentrowało się życie pozwanej od wczesnego dzieciństwa. A zatem w ocenie Sądu spełniała ona w chwili śmierci najemców przesłanki wstąpienia w stosunek najmu. Mając na względzie powyższe nie można uznać, iż powód zasadnie dochodził swojego roszczenia, albowiem pozwani przeciwstawili mu przysługujący roszczeniu tytuł wynikający z wstawienia w stosunek najmu. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż pozwani D. K. oraz małoletni M. M. (1), K. M. i M. M. (2) spełniali przesłanki do nabycia lokalu socjalnego, z uwagi na niepełnoletność pozwanych dzieci D.
K.. Z kolei w przypadku N. W. (1) przesłanka taka nie zaistniała wobec uzyskiwanych przez pozwaną dochodów w kwocie 1300,00 złotych – z tytułu umowy zlecenia i 500,00 złotych – z tytułu alimentów, co warunkuje możliwość wynajęcia pokoju. O kosztach Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 98 k.p.c.