Appeal dismissed; military service periods cannot be double-counted for both military and social pension rights.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to recalculate his pension by adding military service years. The insured argued that 19 years and 6 months of service in the Ministry of National Defense should be counted as contributory periods for his social pension, claiming the initial calculation ignored this significant portion of his 45-year career. The court ruled that because the same time periods were already used to establish the right to a military pension, they cannot be summed again for a social pension under the relevant statute.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Ustawa o emeryturach mundurowych: Periods of military service already utilized to establish a military pension cannot be double-counted to increase a social pension, as they represent the same time periods and cannot be summed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 200/22
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2022r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Maciej Flinik po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2022 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy A. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o przeliczenie emerytury w związku z odwołaniem A. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. z dnia 1 lutego 2022 r. znak (...) oddala odwołanie Sędzia Maciej Flinik Sygn. akt VI U 200/22
UZASADNIENIE
Ubezpieczony A. G. wniósł odwołanie od decyzji (...) Oddział w B. z dnia 1 lutego 2022r. , którą odmówiono mu prawa do przeliczenia emerytury . Domagał się jej zmiany poprzez zaliczenie okresu 19 lat i 6 miesięcy jego pracy w MSW jako okresu składkowego do pobieranej emerytury z FUS, a następnie ponownego wyliczenia kwoty świadczenia emerytalnego . W uzasadnieniu podnosił, iż wyliczone i pobieranie świadczenie z ZUS pomija znaczny ze względu na rozmiar okres jego pracy zarobkowej w MSW , świadczonej na rzecz Państwa Polskiego w pełnym zaufaniu do umowy zawartej z reprezentującymi je instytucjami.
Całkowite pominięcie okresu 19 lat i 6 miesięcy zatrudnienia w MSW przy wyliczeniu wysokości świadczenia emerytalnego ZUS ( w jakiejkolwiek postaci - jako okresu składkowego lub nieskładkowego ) nie oddaje pełnego obrazu przebiegu okresu 45 letniego życia zawodowego odwołującego, a wręcz jej zafałszowuje. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu argumentował, iż ubezpieczony ma prawo do emerytury mundurowej ( pomimo jej zawieszenia ) , a zatem nie ma możliwości zaliczenia do emerytury pracowniczej okresów służby ( w/w w art. 5 ust. 2 a ustawy emerytalnej ).
Jak wskazał ubezpieczony w odwołaniu, chodzi o okres 1971 – 1990 - w zaświadczeniu wystawionym przed Dyrektora ZER MSWiA z dnia 29 stycznia 2018 r. wskazano, że okres pełnienia przez ubezpieczonego służby w byłych organach MO to okres od 1 lutego 1971 r. do 31 lipca 1990 r. , który został uwzględniony do wyliczenia świadczenia.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stan faktyczny w sprawie pozostawał bezsporny. Odwołujący się A. G. był i pozostaje uprawniony do emerytury mundurowej ( z tytułu służby w Służbie Bezpieczeństwa ) . Mocą decyzji z dnia 15 stycznia 2018 r. uzyskał prawo do emerytury pracowniczej od 1 grudnia 2017 r. Wobec faktu posiadania przez odwołującego się prawa do emerytury mundurowej , organ rentowy zawiesił wypłatę emerytury pracowniczej. W/w- ny w dniu 25 stycznia 2018 r. wystąpił z wnioskiem o podjęcie emerytury pracowniczej, wobec czego na podstawie decyzji ZUS z dnia 13 marca 2018 r. podjęto jej wypłatę od 1 grudnia 2017 r..
Decyzją Dyrektora MSWiA z dnia 26 lutego 2018 r. zawieszono prawo do emerytury mundurowej i wstrzymano jej wypłatę. Zaskarżoną decyzją na wniosek A. G. odmówiono przeliczenia emerytury pracowniczej z uwagi na brak możliwości zaliczenia do emerytury pracowniczej okresów służby mundurowej ( uwzględnionych przy ustalaniu prawa do emerytury mundurowej ). W powyższym stanie faktycznym żądanie ubezpieczonego jest pozbawione podstaw prawnych. Okres jego służby w latach 1971 – 1990 został uwzględniony przy wyliczaniu przysługującej mu z tego tytułu emerytury policyjnej.
Tym samym, jak słusznie wskazuje pozwany nie może zostać wliczony przy ustalaniu wysokości emerytury pracowniczej. Zgodnie bowiem z treścią art. 5 ust. 2 a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t: Dz. U. z 2009 r. Nr 153,poz. 1227 ze zm.) okresów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 i 6 nie uwzględnia się przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz obliczaniu ich wysokości , jeżeli z ich tytułu ustalono prawo do świadczeń pieniężnych ustalonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 .
Przywołany art. 6 ust. 1 pkt 6 a ustawy stanowi, że okresami składkowymi są okresy pełnionej w Polsce służby w Policji ( Milicji Obywatelskiej ), natomiast w punkcie b tego przepisu wymienia się jako składkowe okresy służby pełnionej w Urzędzie Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego oraz Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i co najistotniejsze w okolicznościach niniejszej sprawy ( z uwagi na służbę odwołującego w SB ) - w organach bezpieczeństwa publicznego ( wskazane w nawiasie analogicznie , jak w punkcie a MO ).
Tym samym, abstrahując od braku rozróżnienia czy odwołującemu się świadczenie ( emerytura mundurowa ) przysługuje z tytułu zatrudnienia w SB czy MO , powyższy przepis w zestawieniu z art. 5 ust. 2 a ustawy uniemożliwia uwzględnienie przy ustalaniu jego prawa do emerytury cywilnej oraz obliczaniu jej wysokości okresu służby w/w- nego w SB ( lata 1971 – 1990 ), skoro z jej tytułu ustalono mu prawo do świadczeń pieniężnych ustalonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 . Jak wskazał w wyroku z dnia 28 stycznia 2016 r.
III AUa 371/15 Sąd Apelacyjny w Szczecinie nie jest możliwe zaliczenie tego samego okresu do dwóch różnych świadczeń, gdyż to nie byłoby sprawiedliwe. Z jednego okresu można otrzymywać tylko jedno świadczenie. Nie może być tak , że z jednego momentu pracy ubezpieczony otrzymywałby dwa świadczenia. Z kolei Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 3 kwietnia 2019 r. sygn. akt. III AUa 1390/18 na kanwie zbliżonego stanu faktycznego stwierdził między innymi : „ … W tym miejscu należy podkreślić, że art. 5 ust. 2a ustawy emerytalnej ma jednoznaczną i klarowną treść, w związku z czym jego wykładnia nie może nasuwać jakichkolwiek wątpliwości.
Jeżeli funkcjonariusz Policji (Milicji Obywatelskiej) ma ustalone prawo do świadczenia pieniężnego z zaopatrzenia emerytalnego z tytułu odbycia owej służby, to okresu tej służby nie można uwzględnić mu ani przy ustalaniu prawa do emerytury i renty określonych w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz w ustawach, do których ta ostatnia ustawa emerytalna odsyła, ani też przy ustalaniu wysokości któregokolwiek z tych świadczeń (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 22 maja 2012 r., III UK 104/11 oraz z dnia 12 lipca 2012 r., II UK 326/11 oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 grudnia 2010 r., II UK 270/10; z dnia 2 grudnia 2011 r., II UK 192/11 oraz z dnia 24 grudnia 2012 r., I UK 232/12) (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 marca 2017 r., III AUa 1091/16, LEX nr 2265748).
W orzecznictwie ugruntowane jest bowiem stanowisko, zgodnie z którym funkcjonariuszom służb mundurowych można ustalić prawo do emerytury powszechnej, pod warunkiem jednak niezaliczenia składkowych okresów ubezpieczenia cywilnego do obliczenia emerytury mundurowej. Możliwość jednoczesnego nabycia prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego i emerytury mundurowej jest zatem dopuszczalna tylko wówczas, gdy okresy ubezpieczenia powszechnego i służby mundurowej, w oparciu o jaką ustalono wysługę mundurową, nie zostały wzajemnie uwzględnione przy ustalaniu prawa do świadczeń, a każdy z nich, ale z osobna jest samodzielnie wystarczający do uzyskania prawa do emerytury w określonym systemie.
Nie jest przy tym możliwe zaliczenie okresów ubezpieczenia w okresach pełnienia służby i równoległego podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Są to bowiem te same okresy w znaczeniu czasowym. Nie mogą one więc być sumowane, gdyż ten sam okres został zaliczony do ustalenia i obliczenia emerytury mundurowej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2010 r., II UK 174/09, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 stycznia 2009 r., I UK 178/08, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 8 lipca 2014 r., III AUa 1542/13). W wyroku z dnia 27 sierpnia 2013 r., II UK 22/13 Sąd Najwyższy dodatkowo wskazał, iż ustawa o emeryturach i rentach nie zawiera obecnie (i nie zawierała również poprzednio) przepisu, który pozwalałby ubezpieczonym żądać wyłączenia wybranych okresów, już raz zaliczonych do stażu emerytalnego w celu uzyskania emerytury mundurowej, ale też podwyższenia jej wysokości, by teraz tych samych okresów „użyć” ponownie w celu uzyskania emerytury z FUS.
Wobec powyższego nie ma żadnych prawnych podstaw, do wykorzystywania raz już zaliczonych okresów składkowych ponownie, przy ustalaniu świadczeń emerytalnych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Sąd Apelacyjny w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2019 r., III AUa 1123/18) „. Z powyższych względów , Sąd Okręgowy uznając odwołanie za bezzasadne na postawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji . Orzeczenie w oparciu o art. 148 1§ 1 k.p.c. wydane zostało na posiedzeniu niejawnym ( przeprowadzenie rozprawy w świetle całokształtu zebranego materiału nie było konieczne , strony nie wnosiły o przeprowadzenie rozprawy ).
Sędzia Maciej Flinik