Social Security Court allows compensation for special working conditions based on verified 15-year employment history.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the agency's denial of compensation, ruling that the insured met the statutory requirements for a 15-year period of special working conditions. The insured successfully provided testimony and documentary evidence proving continuous employment in hazardous metalworking roles from 1984 to 2008, despite employer reorganizations. Consequently, the court granted the compensation claim and awarded legal costs to the insured.
Legislator headnote
AI generatedArt. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The court must grant compensation when the insured proves a fifteen-year period of work in special conditions through credible testimony and documentary evidence, overriding the agency's restrictive interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt. VI U 1314/21
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2022 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Karolina Chudzinska Protokolant: stażysta Marika Frąckowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2022r. w B. odwołania Z. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 2 sierpnia 2021 r. Znak: ENP/10/004224632 w sprawie Z. W. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o rekompensatę 1. zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 2 sierpnia 2021 roku Znak: ENP/10/004224632 i przyznaje ubezpieczonemu prawo do rekompensaty;
2. zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów zastępstwa prawnego. Sędzia Karolina Chudzinska Sygn. akt VI U 1314/21
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 sierpnia 2021r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił Z. W. przyznania rekompensaty, powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2018r., poz. 1270 ze zm. ) i ustawy z dnia 19 grudnia 2019r. o emeryturach pomostowych ( Dz. U. nr 237, poz. 1656 ). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ubezpieczony nie spełnia warunków do przyznania żądanej rekompensaty, bowiem nie udowodnił, że w wymaganym okresie 15 lat pracował w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznania żądanej rekompensaty, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jej przyznania, w szczególności posiada wymagany okres pracy w warunkach szczególnych. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie podano, że uwzględniono ubezpieczonemu 11 lat i 7 dni pracy w warunkach szczególnych, tj. okres od 01.12.1984r. do 31.01.1995r., gdy pracował w (...) Fabrykach (...).
Sąd ustalił i zważył co następuje:
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych – ubezpieczonemu, który posiada na dzień 31 grudnia 2008r. co najmniej 15 letni okres pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnych charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przysługuje prawo do rekompensaty. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy ubezpieczony spełnia warunek wymaganego czasu pracy w warunkach szczególnych, niezbędny do uzyskania rekompensaty. W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym zapoznał się z dokumentami zgromadzonymi w aktach rentowych i dokumentacji pracowniczej, a także przesłuchał ubezpieczonego i świadka S. H. ( nagranie rozprawy z dnia 21.03.2022r. ).
Po przeanalizowaniu wspomnianego wyżej materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający i potwierdza twierdzenia ubezpieczonego dotyczące posiadania wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Jak wynika bowiem ze wspomnianych wyżej dowodów, ubezpieczony był zatrudniony w (...) Fabrykach (...) od 1984r. Ubezpieczony był pracownikiem stałym, pracującym na cały etat, nie korzystał z urlopów bezpłatnych, nie miał też dłuższych okresów chorobowych. Od początku zatrudnienia, aż do końca 2008r. ( koniec okresu spornego ), ubezpieczony cały czas zajmował się tylko i wyłącznie szlifowaniem i ostrzeniem narzędzi metalowych takich, jak wiertła, noże, piły tarczowe itp.
Pracę tą ubezpieczony wykonywał 8 godzin dziennie, od poniedziałku do piątku, na dwie zmiany. Z uwagi na szkodliwe warunki pracy, w tym unoszący się pył, otrzymywał mleko. Pracodawca ubezpieczonego na przestrzeni lat 1984 – 2008 ulegał przekształceniom, w szczególności w latach 1996 – 2005 wyodrębniono (...) Fabryki (...), do których przeniesiono ubezpieczonego. Następnie od 1 grudnia 2005r. pracodawcą ubezpieczonego, aż do końca zatrudnienia w 2017r. została spółka (...) S.A. Pomimo zmian pracodawcy, nie zmieniał się charakter pracy ubezpieczonego, którą wykonywał, ani nawet miejsce jej świadczenia.
Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego i świadka, albowiem były one spójne, logiczne i potwierdzone dodatkowo przez dokumentację pracowniczą. Należy podkreślić, że ubezpieczony zeznając, nie unikał odpowiedzi na żadne ze stawianych mu pytań, natomiast świadek opierał swoje zeznania na własnych spostrzeżeniach, z okresu pracy w tej samej hali, co ubezpieczony. Wspomniane wyżej dowody wskazują, że podczas zatrudnienia u wskazanych wyżej pracodawców, nie tylko w okresie zaliczonym przez ZUS, ale też w okresie od 01.01.1996r. do 30.11.2005r. i od 01.12.2005r. do 31.12.2008r. ( koniec okresu spornego ) ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę w warunkach szczególnych określoną w wykazie A dziale III pod poz. 78 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki niezbędne do przyznania rekompensaty, dlatego też Sąd zgodnie z art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję, jak w sentencji. O kosztach orzeczono w myśl art. 98 k.p.c. Sędzia Karolina Chudzinska