Social Security Court allows pre-retirement benefit by finding employer-initiated job loss due to economic reasons met statutory criteria.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the ZUS decision denying pre-retirement benefits to claimant M. G., who had lost her job due to employer-initiated restructuring. The court found that the termination stemmed from economic reasons related to the employer, satisfying the conditions for the benefit under the relevant Act. Consequently, the court granted the claimant the right to receive pre-retirement benefits effective from December 16, 2021.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy; Ustawa o świadczeniach przedemerytalnych: The court established that an employer-initiated termination of employment due to organizational or economic reasons constitutes a qualifying cause for pre-retirement benefits, provided the claimant meets the statutory requirements regarding work history and unemployment insurance registration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 163/22
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Anna Brudkowska - Lau Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2022 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania : M. G. od decyzji : Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 27 grudnia 2021 r., znak: (...) w sprawie: M. G. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o świadczenie przedemerytalne zmienia zaskarżoną decyzję, w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 16 grudnia 2021 roku. Sędzia Anna Brudkowska - Lau Sygn. akt VI U 163/22
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27 grudnia 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B., po rozpoznaniu wniosku M. G. z dnia 15 grudnia 2021 roku, odmówił jej przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, albowiem podstawa prawna rozwiązania stosunku pracy podana w świadectwie pracy z dnia 31 grudnia 2020 roku nie uprawnia jej do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Odwołanie od ww. decyzji złożyła M. G., zaskarżając ją w całości. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że rozwiązanie z nią stosunku pracy nastąpiło na podstawie art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy z inicjatywy pracodawcy z zachowaniem okresu wypowiedzenia.
Przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę była niezależna od odwołującej i wynikała ze zmiany organizacji pracy pracodawcy. Wobec powyższego odwołująca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w treści zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2022 roku strony podtrzymały swe dotychczasowe stanowiska w sprawie. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
Ubezpieczona M. G. urodziła się w dniu (...). /okoliczność bezsporna/ W dniu 15 grudnia 2021 roku ubezpieczona wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z wnioskiem o przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego. /dowód: wniosek o świadczenie przedemerytalne, k. 1 – 2 akt ZUS/ Od dnia 1 października 1984 roku do dnia 16 maja 1987 roku ubezpieczona pracowała w Przedsiębiorstwie (...) w B. na stanowisku ogrodnika, konserwatora terenów zielonych w pełnym wymiarze czasu pracy. Od dnia 3 sierpnia 1987 roku do dnia 31 stycznia 1990 roku była zatrudniona w Przedsiębiorstwie Handlu (...) w B. na stanowisku sprzedawcy i starszego sprzedawcy w pełnym wymiarze czasu pracy.
W okresie od dnia 24 stycznia 1991 roku do dnia 31 stycznia 2003 roku ubezpieczona pracowała w Przychodni (...) w B. na stanowisku pomocy dentystycznej w pełnym wymiarze czasu pracy. Następnie w okresie od dnia 1 lutego 2003 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku ubezpieczona pozostawała zatrudniona w Przychodni (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. na stanowisku pomocy dentystycznej w pełnym wymiarze czasu pracy. Stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę w trybie art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy. W wypowiedzeniu umowy o pracę z dnia 30 września 2020 roku pracodawca wskazał, że wypowiada M.
G. umowę o pracę z zachowaniem 3 – miesięcznego okresu wypowiedzenia, który to okres upłynie w dniu 31 grudnia 2020 roku na podstawie art. 1 w zw. z art. 10 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, a przyczyna wypowiedzenia jest niezależna od pracownika i dotyczy zmiany organizacji pracy w związku z ograniczeniem ilości pracy lekarzy stomatologów. Stanowisko pracy pomocy dentystycznej zostało zlikwidowane w związku z ograniczeniem ilości etatów stomatologów ze względów ekonomicznych.
Ubezpieczona otrzymała od pracodawcy odprawę pieniężną. Od dnia 17 czerwca 2021 roku ubezpieczona pozostaje zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla osób bezrobotnych. Wykorzystała 180 – dniowy okres pobierania zasiłku dla osób bezrobotnych i w okresie pobierania tego zasiłku nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. /dowód: świadectwo pracy, k. 4 akt ZUS;
świadectwo pracy, k. 5 – 7 akt ZUS; wypowiedzenie umowy o pracę, k. 8 akt ZUS; zaświadczenie, k. 9 akt ZUS; świadectwo pracy, k. 4 – 4 v. akt kapitałowych ZUS; świadectwo pracy, k. 5 – 5 v. akt kapitałowych ZUS; pismo z dnia 31 marca 2022 roku, k. 20 akt; zeznania odwołującej M. G., nagranie audio, k. 25 akt; akta osobowe, załącznik do akt/ Staż pracy ubezpieczonej wynosi 35 lat, 6 miesięcy i 29 dni, w tym okresy składkowe w wymiarze 33 lat, 2 miesięcy i 26 dni oraz okresy nieskładkowe w wymiarze 2 lat, 4 miesięcy i 3 dni. /okoliczność bezsporna/ Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie okoliczności bezspornych oraz na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie, w tym w aktach rentowych ZUS i w aktach osobowych odwołującej M.
G., których wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu, a które nie były kwestionowane przez żadną ze stron pod względem ich autentyczności, jak i prawdziwości zawartych w nich informacji. Podstawę ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy stanowiły także zeznania odwołującej M. G. złożone na okoliczność przyczyn rozwiązania stosunku pracy z Przychodnią (...) Sp. z o.o., a zeznania te są jasne, logiczne i korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1867) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn. Ponadto w myśl art. 2 ust. 3 rzeczonej ustawy świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:
1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;
2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;
3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Przepis art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych wymaga, aby do rozwiązania stosunku pracy doszło z przyczyn dotyczących pracodawcy w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 29 pkt b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity:
Dz. U. z 2022 r., poz. 690) – ilekroć w ustawie jest mowa o przyczynach dotyczących zakładu pracy – oznacza to rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych lub technologicznych. Normy art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych oraz art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy o promocji zatrudnienia jednoznacznie wskazują na wymóg przyczynowego powiązania rozwiązania stosunku pracy z wystąpieniem leżących po stronie zakładu pracy - przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych (por. wyr.
SA w Katowicach z dnia 7 listopada 2017 r., III AUa 947/17, LEX nr 2645152). Nie można przy tym pominąć wykładni celowościowej przepisów ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, która prowadzi do wniosku, że prawo do świadczenia przedemerytalnego służy zapewnieniu wsparcia socjalnego osobom, które utraciły źródło utrzymania nie ze swej winy i które ze względu na wiek nie są w stanie skutecznie konkurować na rynku pracy do daty nabycia uprawnień emerytalnych (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt III UZP 2/13, OSNP 2013 Nr 21-22, poz. 256).
Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że spór pomiędzy stronami dotyczył tego, czy do rozwiązania stosunku pracy istniejącego pomiędzy odwołującą M. G. a Przychodnią (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. doszło z przyczyn dotyczących pracodawcy w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia. Spełnienie przez ubezpieczoną przesłanki stażowej pozostawało poza sporem. Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie wykazało w sposób niebudzący wątpliwości, że do rozwiązania stosunku pracy z odwołującą doszło z inicjatywy pracodawcy na skutek likwidacji stanowiska pracy ubezpieczonej z przyczyn organizacyjno - ekonomicznych.
Z treści wypowiedzenia umowy o pracę z dnia 30 września 2020 roku wynika, że przyczyna wypowiedzenia była niezależna od pracownika i stanowiła konsekwencję zmiany organizacji pracy w związku z ograniczeniem ilości pracy lekarza stomatologa. Natomiast w piśmie procesowym z dnia 31 marca 2022 roku Przychodnia (...) Sp. z o.o. sprecyzowała, że stanowisko pracy ubezpieczonej M. G. (pomoc dentystyczna) zostało zlikwidowane z uwagi na ograniczenie ilości lekarzy stomatologów. Ponadto z zeznań odwołującej złożonych na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2020 roku wynika, że ograniczenie liczby etatów lekarzy stomatologów (prowadzące w konsekwencji do likwidacji stanowiska pracy ubezpieczonej) wynikało z przyczyn ekonomicznych, ponieważ lekarz dentysta nie był w stanie zarobić na utrzymanie gabinetu, opłacenie rachunków i na pensję współpracującego z nim personelu medycznego.
Skoro zatem do rozwiązania stosunku pracy istniejącego pomiędzy odwołującą M. G. a Przychodnią (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. doszło z przyczyn dotyczących pracodawcy na skutek likwidacji stanowiska pracy ubezpieczonej w związku sytuacją organizacyjno – ekonomiczną pracodawcy, a odwołująca legitymuje się 35 – letnim stażem pracy uprawniającym ją do emerytury i zarazem po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna, w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych i złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, to uznać należało, że odwołująca spełnia warunki niezbędne do przyznania jej prawa do świadczenia przedemerytalnego.
W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja podlegała weryfikacji poprzez przyznanie ubezpieczonej M. G. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 16 grudnia 2021 roku. Mając na względzie powyższe, Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji. Sędzia Anna Brudkowska – Lau