Criminal appeal dismissed due to lack of written reasoning violating procedural rights and requiring retrial.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal and remanded the case for a retrial because the first-instance judgment lacked a written reasoning, violating the defendant's right to defense. The defendant argued that without written motives, it was impossible to effectively appeal the decision or challenge the factual findings regarding tax fraud. The court held that the absence of written reasoning is a fatal procedural defect that necessitates the case being sent back to the lower court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 423 § 1 i 2 k.p.k.; Art. 424 § 1 i 2 k.p.k.: The failure of the first-instance court to provide written reasoning for its judgment constitutes a violation of the parties' rights, requiring the appellate court to annul the judgment and remand the case for a new trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 34/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Andrzej Ziębiński (spr.) Sędziowie SSO Grażyna Tokarczyk SSO Dariusz Prażmowski Protokolant Marzena Mocek przy udziale Marka Dutkowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. sprawy R. B. ur. (...) w G., syna S. i B. oskarżonego z art. 62§2 kks w zw. z art. 56§2 kks, art. 6§1 i 2 kks, art. 7§1 kks, art. 9§3 kks, art. 62§2 kks w zw z art. 56§2 kks, art. 7§1 kks i art. 9§3 kks na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 11 czerwca 2013 r. sygnatura akt II K 5/12 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej. Sygn. akt VI Ka 34/14
UZASADNIENIE
Od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 5/12, apelację wniósł obrońca oskarżonego R. B., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając:
1. rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na jego treść, a mianowicie: - art. 423 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. i art. 424 § 1 i 2 k.p.k. przez brak pisemnego uzasadnienia wyroku, co czyni faktycznie niemożliwym sporządzenie apelacji z powodu braku informacji dotyczących argumentów, jakimi kierował się sąd I instancji podczas wydawania rozstrzygnięcia, będących podstawą jego treści, stanowiący naruszenie prawa do obrony oskarżonego, - art. 338 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 140 k.p.k. przez brak doręczenia oskarżonemu i jego obrońcy odpisu aktu oskarżenia, co uczyniło niemożliwym wniesienie przez oskarżonego odpowiedzi na akt oskarżenia oraz złożenia wniosków dowodowych, a zatem spowodowało naruszenie prawa do obrony oskarżonego, - art. 7 i art. 410 k.p.k. wyrażającą się w ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego;
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na bezpodstawnym uznaniu przez sąd I instancji wbrew treści zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, że oskarżony zachowaniem swoim wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 56 § 2 k.k.s., art. 6 § 2 k.k.s., art. 7 § 1 k.k.s. oraz art. 9 § 1 i 3 k.k.s., co za tym idzie na bezpodstawnym uznaniu przez sąd rejonowy, że oskarżony, będąc wspólnikiem spółki jawnej „(...)” z siedzibą w R., w okresie od stycznia do grudnia 2003 r., działając czynem ciągłym, posłużył się nierzetelnymi fakturami VAT poprzez spowodowanie ich zaewidencjonowania w księgach podmiotowej spółki, pomimo szeregu wątpliwości nasuwających się powyższym zakresie. Stawiając powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Jako trafny należało ocenić zarzut obrazy przepisów postępowania, a to art. 423 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. i art. 424 § 1 i 2 k.p.k., polegającej na niesporządzeniu pisemnych motywów zaskarżonego wyroku. Zaniechanie sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku naruszyło prawo stron do zapoznania się z motywami zaskarżonego wyroku i dokonanie przez sąd odwoławczy jego merytorycznej kontroli. Rację ma zatem autor apelacji, gdy podnosi, że rzeczowa, merytoryczna polemika z zaskarżonym orzeczeniem nie jest możliwa, wobec zaniechania - wbrew wymaganiom wynikającym z art. 423 § 1 i 2 k.p.k. - przez sąd I instancji sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku.
Należy mieć na uwadze, iż sporządzenie uzasadnienia do wyroku, wobec zgłoszonego w terminie żądania, jest obligatoryjne. W tym stanie rzeczy nastąpiła obraza art. 423 § 1 k.p.k.. która musiała doprowadzić do wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia o charakterze kasatoryjnym i przekazania sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2012 r., II Aka 251/12, LEX nr 1223494). Mając powyższe względy na uwadze, sąd odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W tej sytuacji sąd odwoławczy jest zwolniony od obowiązku ustosunkowywania się do pozostałych zarzutów apelacji jako przedwczesnych. Będzie do tego zobowiązany dopiero po ponownym rozpoznaniu sprawy, wydaniu wyroku, ewentualnym sporządzeniu - na wniosek uprawnionego - jego uzasadnienia i sporządzeniu apelacji. Przed ponownym rozpoznaniem sprawy sąd rejonowy usunie braki w zakresie doręczenia odpisu aktu oskarżenia.