Sickness benefit claim dismissed because voluntary sickness insurance lapsed due to late and underpaid contributions.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of a sickness benefit for late 2020 and early 2021. The appellant argued that a payment plan agreement allowed for late contributions, but the court found that specific contributions were paid after the deadline and at reduced rates, causing the voluntary sickness insurance coverage to lapse. Consequently, the court ruled that the appellant was not insured on the date of illness and upheld the institution's decision to deny the benefit.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o systemie ubezpieczeń społecznych; Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem chorób zakaźnych: The voluntary sickness insurance coverage lapses if contributions are paid after the statutory deadline or in reduced amounts, thereby precluding the entitlement to a sickness benefit for the period of illness.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IXU 246/21
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15 lutego 2021 r., znak sprawy 390000/603/2021 - (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił A. W. prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 16 listopada 2020 r. do 3 stycznia 2021 r. Przyczyną odmowy był fakt, iż A. W. na dzień zachorowania, tj. 16 listopada 2020 r., nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Wskazano, że składki za miesiące: listopad i grudzień 2019 r., styczeń, luty, czerwiec, lipiec 2020 r. na ubezpieczenie społeczne (w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe) zapłaciła po obowiązującym terminie.
Od powyższej decyzji odwołała się A. W. wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do zasiłku chorobowego za okres od 16 listopada 2020 r. do 3 stycznia 2021 r. W uzasadnieniu podniosła, że w dniu 28.01.2019 r. podpisała z ZUS umowę nr (...) o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniósł o oddalenie odwołania, wskazując, że z posiadanej dokumentacji wynika, że ubezpieczona zapłaciła po terminie składki za miesiące: 11-12.2019 r., 01-02.2020, 06-07.2020, 11.2020 r., w związku z czym na dzień zachorowania, tj. 16 listopada 2020 r., nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu.
Zakład wskazał, że ubezpieczona, przez swojego pełnomocnika złożyła wniosek o wyrażenie zgody na opłacenie składek po terminie na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, Zakład jednak odpowiedział, że nie może rozpatrzeć wniosku z uwagi na występujące na koncie płatniczki nieprawidłowości. Organ zawnioskował o przyznanie zwrotu kosztów procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. W. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Niesporne W dniu 28.01.2019 r. A. W. zawarła z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. umowę o rozłożenie na raty należności z tytułu składek.
Dowód: umowa z dnia 28.01.2019 r. – k. 4-7. Składki na ubezpieczeniowe społeczne, w tym chorobowe, A. W. zapłaciła w zaniżonej wysokości za lipiec 2019 r., a po terminie za miesiące: listopad, grudzień 2019 r., styczeń, luty, lipiec 2020 r., a za czerwiec 2020 r. po obowiązującym terminie w zaniżonej wysokości. Za marzec, kwiecień, maj 2020 r. ubezpieczona została zwolniona z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne na podstawie art. 31zo ust. 1 ustawy z dnia 02.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem , przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.
Dowód: decyzja ZUS z dnia 10.11.2021 r. – k. 71- 73. A. W. stała się niezdolna do pracy od 16 listopada 2020 r., niezdolność trwała do dnia 3 stycznia 2021 r. Niesporne Decyzją z dnia 15.02.2021 r. ZUS odmówił A. W. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 16 listopada 2020 r. do dnia 3 stycznia 2021 r. wskazując, że z posiadanej dokumentacji wynika, że na dzień zachorowania, tj. 16 listopada 2020 r., nie podlegała ona dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. W decyzji wskazano, że składki za miesiące listopad i grudzień 2019 r., styczeń, luty, czerwiec i lipiec 2020 r. na ubezpieczenie społeczne (w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe) zapłaciła po obowiązującym terminie.
Dowód: decyzja ZUS z dnia 15.02.2021 r. – k. 22 Rozliczając składki za: listopad, grudzień 2020 r., styczeń, luty, marzec, kwiecień i maj 2021 r. A. W. pomniejszyła podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne o niewypłacone zasiłki. W dniu 3 marca 2021 r. do ZUS wpłynął wniosek A. W. o wyrażenie zgody na opłacenie po terminie składek na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe. Pismem z dnia 31 marca 2021 r. ZUS poinformował A. W., że nie może rozpatrzeć jej wniosku z uwagi na występujące na koncie płatniczki nieprawidłowości, które uniemożliwiają poprawne rozliczenie konta oraz ustalenie okresu podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu.
Z uwagi na nieskorygowanie dokumentów przez ubezpieczoną, ZUS rozpatrzył wniosek w dniu 19 maja 2021 r. negatywnie. Dowód: decyzja ZUS z dnia 10.11.2021 r. – k. 71- 73, pismo ZUS z dnia 31.03.2021 r. – 20. Pismem z dnia 28 lipca 2021 r. A. W. wystąpiła o ponowne rozpatrzenie wniosku z dnia 3 marca 2021 r. o wyrażenie zgody na opłacenie składek po terminie na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe. ZUS podtrzymał swoje stanowisko i nie wyraził zgody na opłacenie po terminie składek dobrowolne ubezpieczenie chorobowe. A. W., jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu od 01.02.2019 r., natomiast dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu w okresach: - od 01.02.2019 r. do 30.06.2019 r., - od 01.08.2019 r. do 31.10.2019 r., - od 01.08.2020 r. do 31.10.2020 r., -od 01.06.2021 r. do 31.08.2021 r.
Z uwagi na opłacenie składek po terminie lub w zaniżonej wysokości, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustało w miesiącach: lipiec, listopad, grudzień 2019 r., styczeń, luty, czerwiec, lipiec, listopad, grudzień 2020 r., styczeń, luty, marzec, kwiecień i maj 2021 r. ZUS odmówił A. W. wypłaty świadczeń za okresy 16.11.2020 – 03.01.2021 r., 26.02.2021 r. – 13.03.2021 r., 15.03.2021 r. – 16.05.2021 r. Dowód: decyzja ZUS z dnia 10.11.2021 r. – k. 71-73
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie okazało się niezasadne. Stan faktyczny sprawy ustalony został w oparciu o dowody z dokumentów, których prawdziwość i rzetelność sporządzenia nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Również i Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności przedłożonych dokumentów, przez co były one miarodajne dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy było prawo A. W. do zasiłku chorobowego za okres od 16 listopada 2020 r. do dnia 3 stycznia 2021 r. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (z dnia 13 października 1998 r.
Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu. Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu podlegają na swój wniosek osoby objęte obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi, wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 7b, 8 i 10. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 01.01.2022 r. ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz chorobowe, o których mowa w ust. 1, ustają od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie - w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność i osób z nimi współpracujących, duchownych oraz osób wymienionych w art. 7; w uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek ubezpieczonego, może wyrazić zgodę na opłacenie składki po terminie, z zastrzeżeniem ust. 2a.
Zgodnie z art. 18 ust. 10 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych zasady zmniejszania najniższej podstawy wymiaru składek, o których mowa w ust. 9, stosuje się odpowiednio w przypadku niezdolności do pracy trwającej przez część miesiąca, jeżeli z tego tytułu ubezpieczony spełnia warunki do przyznania zasiłku. W myśl art. 21 ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw z dnia 24 czerwca 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 1621) zasiłki oraz świadczenie rehabilitacyjne, do których prawo powstało przed dniem 1 stycznia 2022 r., wypłaca się w wysokości, na zasadach i w trybie określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2022 r., za cały okres nieprzerwanej niezdolności do pracy.
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że ZUS odmówił A. W. wypłaty świadczeń za okresy 16.11.2020 – 03.01.2021 r., 26.02.2021 r. – 13.03.2021 r., 15.03.2021 r. – 16.05.2021 r., a zatem ubezpieczonej nie przysługiwało prawo pomniejszenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne za te okresy. Ubezpieczona wnioskowała co prawda o wyrażenie zgody na opłacanie składek po terminie na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, jednak nie skorygowała wszystkich wskazanych jej przez ZUS nieprawidłowości, w związku z czym ZUS rozpoznał jej wniosek negatywnie.
W związku z powyższym z uwagi na opłacenie przez A. W. składek po obowiązującym terminie i w zaniżonej wysokości, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustało w miesiącach: lipiec, listopad, grudzień 2019 r., styczeń, luty, czerwiec, lipiec, listopad, grudzień 2020 r., styczeń, luty, marzec, kwiecień i maj 2021 r. Tym samym A. W. nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu w miesiącach: lipiec, listopad, grudzień 2019 r., styczeń, luty, czerwiec, lipiec, listopad, grudzień 2020 r., styczeń, luty, marzec, kwiecień i maj 2021 r.
Skoro ubezpieczona nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu w okresie grudzień 2020 r. – styczeń 2021 r., decyzja ZUS odmawiająca jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 16 listopada 2020 r. do 3 stycznia 2021 r. była prawidłowa. Wobec powyższego odwołanie podlegało oddaleniu w oparciu o art. 477 14 § 1 k.p.c., o czym orzeczono jak w punkcie I wyroku. W punkcie II wyroku zawarte zostało orzeczenie o kosztach procesu. Zgodnie z treścią przepisu art. 98 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
A. W. przegrała proces, dlatego winna zwrócić organowi poniesione przez niego koszty, na które składało się wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika – radcy prawnego (180 zł) ustalone w oparciu o stawki określone w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. (tj. z dnia 3 stycznia 2018 r., Dz.U. z 2018 r. poz. 265). sędzia K. S. Zarządzenia: 1. (...) 2. (...) (...) 3. (...) sędzia K. S.