Court allows pension compensation for 15 years of special conditions work despite missing 15-year threshold due to maternity leave gap.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Sieradz granted the appellant's appeal against the Social Insurance Fund's refusal of pension compensation. The appellant had 14 years and 2 months of work in special conditions but lacked the required 15-year threshold due to a maternity leave period. The court found that the work performed as a weaver on mechanical looms constituted work in special conditions under the relevant regulations and ordered the Social Insurance Fund to pay the compensation retroactively.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach pomostowych art. 2 pkt 5; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. art. 3 ust. 1: Rekompensata za utratę prawa do wcześniejszej emerytury przysługuje przy spełnieniu warunków ustawowych, a brak pełnego okresu pracy w szczególnych warunkach nie przesądza o odmowie świadczenia, jeśli pozostały okresy pracy kwalifikują się do tego tytułu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 634/21
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2021 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Dorota Załęska Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Krysiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2021 roku w Sieradzu odwołania E. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. z dnia 28.10.2021 r. Nr (...) w sprawie E. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. o rekompensatę zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje E. J. prawo do rekompensaty do emerytury od 16 października 2021 roku. Sygn. akt IV U 634/21
UZASADNIENIE
Decyzją z 28.10.2021r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił E. J. prawa do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach z uwagi na brak spełnienia przesłanki 15 – letniego stażu w szczególnych warunkach; udowodniła 14 lat, 2 miesiące i 29 dni. Nie podzielając powyższej decyzji w/w złożyła odwołanie, wnosząc o przyznanie prawa do przedmiotowego świadczenia. Precyzując stanowisko, wnosiła o uwzględnienie do szczególnych warunków okresu zatrudnienia w (...) Zakładach (...). W odpowiedzi organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: E. J. urodziła się (...), uprawniona do emerytury od (...). W okresie od 1.09.1976 – 31.05.1990, była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) Zakładach (...) z tym, że do 24.06.1978, była uczniem (...) w zawodzie tkacza, od 12.11.1982 – 31.01.1989, korzystała z urlopu wychowawczego. Pod (...)podlegały 4 zakłady, które były wyodrębnione z (...) w Ł., a jednym z nich był zakład w H.. Po ukończeniu (...), od 25.06.1978r., do przejścia na urlop wychowawczy, odwołująca wykonywała pracę tkacza, pracowała na krosnach mechanicznych.
W tym czasie były produkowane narzuty w pasy z przędzy bawełnianej, które eksportowano do Chin, b. ZSRR i innych krajów. Praca była na 3 zmiany, a w czasie stanu wojennego były 2 zmiany. Gdy odwołująca była w ciąży, z dniem 20.01.1982r., powierzono wnioskodawczyni stanowisko sortowacza i przebieracza cewek ręcznie i pracowała w tym czasie na oddziale przygotowawczym, zajmowała się sortowaniem cewek ponumerowanych, które były później transportowane na przędzalnię. W tkalni praca ciężarnej była zabroniona. Podczas pracy uciążliwy był hałas i kurz.
Po urlopie wychowawczym, E. J. ponowne podjęła pracę na stanowisku tkacza. W dniu 13.01.1989r., E. J. zwróciła się do Dyrekcji(...) o przeniesienie z zakładów nr (...) do zakładów H., gdyż miałby wtedy bliżej do pracy, na co uzyskała zgodę. Odwołująca zajęła miejsce tkaczki, która przeszła na emeryturę i od 1.02.1989r., wnioskodawczyni została zatrudniona jako tkacz rezerwa, a od 1.03.1989r., jako stały tkacz obsługujący 10 krosien CTB produkcji radzieckiej. Wtedy zajmowała się tkaniem materiałów technicznych bawełnianych, np. podklejanych pod papę oraz medycznych, tj. gaza, pościel do szpitali.
W 1994r., zakład w H. został zlikwidowany i na jego bazie powstały (...) S. A. W związku z likwidacją zakładu, z dniem 31.05.1990r. wnioskodawczyni została zwolniona z pracy i podjęła pracę jako tkacz w (...) S.A. od 5.05.1994r. (zeznania wnioskodawczyni – na nagraniu CD – 00:14:00 - 00:19:45 k. 45, uwierzytelnione kserokopie akt osobowych zawierające m.in.: świadectwo pracy, angaże, karty obiegowe zmiany, wniosek o udzielenie urlopu bezpłatnego, wniosek o przeniesienie do zakładów H., karta zarobkowa/akta sprawy). W dniu 21.10.2020r., E. J. złożyła w ZUS wniosek o przyznanie rekompensaty do emerytury, załączając świadectwo pracy z okresu zatrudnienia w (...) S.A. od 5.05.1994 – 19.10.2021 (wniosek, świadectwo pracy k. 10 - 11/akta ZUS).
Po rozpoznaniu wniosku ZUS zaliczył do pracy w szczególnych warunkach 14 lat, 2 miesiące i 29 dni, z wyłączeniem okresów niezdolności do pracy, tj. od: 5.05.1994 – 20.05.1994, 22.05.1994 – 21.09.1989, 4.10.1998 – 30.10.2005, 1.11.2005 – 13.12.2005, 17.12.2005 – 31.12.2008 (k. 12/akta ZUS). Decyzją z 28.10.2021r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił E. J. prawa do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach z uwagi na brak spełnienia przesłanki 15 – letniego stażu w szczególnych warunkach; udowodniła 14 lat, 2 miesiące i 29 dni (decyzja k. 13/akta ZUS).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w postępowaniu przed organem rentowym. Okoliczności dotyczące zatrudnienia i charakteru pracy wnioskodawczyni w (...) Zakładach (...), Sąd ustalił na podstawie akt osobowych zawierających szczegółowy przebieg i charakter wykonywanej pracy odwołującej oraz na podstawie zeznań wnioskodawczyni którym dał wiarę jako korelującym z dokumentacją osobową. W świetle materiału dowodowego zachodzą uzasadnione podstawy do uzupełnienia wnioskodawczyni stażu pracy w szczególnych warunkach.
Z materiału dowodowego wynika bowiem, że w okresie zatrudnienia w (...) Zakładach (...), po ukończeniu (...), od 25.06.1978, E. J. pracowała jako tkacz na krosnach mechanicznych do 20.01.1982r., kiedy powierzono odwołującej stanowisko sortowacza i przebieracza cewek ręcznie w oddziale przygotowawczym i zajmowała się sortowaniem cewek Następnie po urlopie wychowawczym, od 1.02.1989r., wnioskodawczyni została zatrudniona jako tkacz rezerwa, a od 1.03.1989r. do końca zatrudnienia, jako stały tkacz obsługujący 10 krosien CTB produkcji radzieckiej i zajmowała się tkaniem materiałów technicznych bawełnianych oraz medycznych, tj. gaza, pościel do szpitali.
Sąd Okręgowy zważył: Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 2 pkt 5 ustawy z 9.12.2008r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2017r., poz. 644 ze zm.), rekompensata - odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. Jak wynika z art. 21 cyt. ustawy, rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat.
Rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Celem rekompensaty, podobnie jak i emerytury pomostowej, jest łagodzenie skutków utraty możliwości przejścia na emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracowników zatrudnionych przy pracach w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W przypadku rekompensaty realizacja tego celu polega jednak nie na stworzeniu możliwości wcześniejszego zakończenia aktywności zawodowej, lecz na odpowiednim zwiększeniu podstawy wymiaru emerytury z FUS, do której osoba uprawniona nabyła prawo po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego.
W taki sposób istotę rekompensaty określa zresztą sam ustawodawca, definiując ją w art. 2 pkt 5 ustawy o e. p. Definicję pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze uprawniającą do wcześniejszej emerytury reguluje art. 32 ustawy emerytalno – rentowej oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z §3 i §4 cyt. rozporządzenia, pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury jeżeli łącznie spełnia warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet, ma wymagany „okres zatrudnienia” 25 lat, w tym przepracował co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Postępowanie dowodowe wykazało jednoznaczne, że wnioskodawczyni w okresie zatrudnienia w (...) Zakładach (...), po ukończeniu (...), od 25.06.1978, E. J. pracowała jako tkacz na krosnach mechanicznych do 20.01.1982r. Ten sam rodzaj pracy wykonywała po powrocie z urlopu wychowawczego od 1.02.1989r., kiedy została zatrudniona jako tkacz rezerwa, a od 1.03.1989r. do końca zatrudnienia, jako stały tkacz obsługujący 10 krosien CTB. Jest to praca kwalifikowana jako praca w szczególnych warunkach wymieniona w wykazie A Dział VII poz. 4 stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego (…) oraz powtórzona w wykazie A Dział VII poz. 4 pkt 48 stanowiącym załącznik nr 4 do zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego nr 7 z 7.08.1987r. , mającego charakter pomocniczy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14§2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał E. J. prawo do rekompensaty do emerytury od 16.10.2021r.